მშვენიერი დღე

 (ხმები: 8)


მშვენიერი დღე

ფანჯრის რაფაზე დიდხანს ვიჯექი, გარეთ მშვენიერი ამინდი იყო. და სმენას მიმშვენებს ჩემს კომპიუტერში აჟღერებული მუსიკაც, ჩიტების ჭიკჭიკი და ადამიანების სიარული თვალებს მინათებს, დღეს მშვენიერი ამინდია ვხედავ გაღმა სტადიონს, ყველა ერთობა. ზოგი დაბლა ასფალტზე, სტოტუარზე ზის და სატრფიალო მუსიკას უკრავს, და მღერის, უფრო სწორად, ვიღაცას უმღერის.
მაგრამ მე მაინც ჩემს უფრო ჩემს კომპიუტერში აჟღერებული მუსიკა მომწონს. ის ჩემს ხასიათს უფრო უხდეება. კაცი ასეირნებს თავის პატარა ბავშვს. რა მშვენიერია ცხოვრება არა მანქანებიც წყნარად, და ფრთხილად დადიან რომ ხელი არ შეუშალონ არავის. გამონაბოლქვიც იშვიათად აფუჭებს ჰაერს. ქალი მარტო დგას და ავტობუსს ელოდება, რომელმაც დაიგვიანა. მაგრამ თავის თავს არწმუნებს რომ მალე მოვა. ჩემი პადიეზდის გვერდზე რაღაც შენობა შენდება, მუშები მუშაობენ, ამ ამინდშიც კი, მაგრამ ვინ იცის იქნებ ხასიათს ულამაზებს ასეთი ამინდი და უფრო უნდებათ მუშაობა მოვიდა ავრობუსი და აი, ის ქალიც წავიდა. მე კიდევ მარტო ვარ, მუსიკას ვუსმენ ფანჯრის რაფაზე ვზივარ და ვერ ჩავდივარ დაბლა, რადგან მე ჩემით ვერ წავიღებ ჩემს ეტლს.


ავტორი: ილია ყარმაზანაშვილი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.