ცხოვრება კიბეა

 (ხმები: 4)


ცხოვრება კიბეა. ზოგისთვის გრძელი და ზოგისთვის მოკლე. ვისთვის ხითაა ნაგები და ვისთვის მარმარილოთია მოფენილი.
ფრთხილად უნდა ავიაროთ, რადგან ზოგიერთ ადგილას შეიძლება ლურსმანი იყოს ამოშვერილი.
თითოეულიდაბადებისდღე ახალ საფეხურზე ასვლას ნიშნავს და მასზე დადგომისთანავე,თითქოს წინასაფეხურები ქრება და უკან დაბრუნება შეუძლებელი ხდება.
ასვლისპროცესში ვჩქარობთ, გვინდა მალე ავიდეთ, მაგრამ როცა ბოლო საფეხურებსმივუახლოვდებით, შეგვენანება და უკან დაბრუნებას ვნატრობთ.
ბევრბოროტებასვხვდებით. კიბეზე ზოგი ჩვენ გვკრავს ხელს, ზოგს ჩვენ ვკრავთ,გადაგვაგდებენან გადავაგდებთ, მაგრამ ბოლოს მაინც ვინანებთ. როცა ზემოდანიმ საფეხურსგადმოვხედავთ, მივხვდებით, რომ იმ ადამიანს ისეთი არაფერიდაუშავებია დაშეიძლებოდა მასთან ერთად მშვიდობიანად აგვევლო, თუმცა...
მარადიულიარაფერია.ზოგიერთ საფეხურზე თუ მყარად დავდგით ფეხი, ძალიან არ უნდაგაგვიხარდეს,რადგან შემდეგზე შეიძლება ფეხი აგვიცდეს და დაბლა დავეშვათ.
მივუახლოვდებითბოლოსაფეხურს და შევჩერდებით, უკან გადმოვიხედავთ, შევაფასებთ განვლილგზას დათან სინანული და შიში შეგვიპყრობს. სინანული წარსულის და შიშიმომავლის,მომავლის, რაც აწი გველოდება, არაამქვეყნიურ ცხოვრებაში.მომავლის, რომელიცმხოლოდ სულს ელოდება, სხეულის გარეშე. დავფიქრდებით დაცრემლები წამოგვივა,ეს იქნება ცრემლები ტკივილის, სინანულის, ხშირადიმედგაცრუებისაც. ერთსმწარედ ამოვიოხრებთ და ბოლო საფეხურსაცგადავაბიჯებთ...

ცხოვრება კიბეა. კიბე, რომელზეც მეორედ ვერც ავივლით და ვერც ჩამოვივლით












Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.