უილიამ შექსპირი - William Shakespeare

თუკი არ გახსოვს – ერთხელ მაინც სიყვარულმა როგორ აგრია

და აგამჩატა ასე გამოდის,შეყვარებულიც არა ყოფილხარ.



ენ მოროუ ლინდბერგი - En Morou Lindbergi

ყოველ სიყვარულს ერთი ბოლო სიყვარულისკენ მივყავართ: მოჩვენებითი გარსისაგან
საბოლოო გათავისუფლებისაკენ- ჭეშმარიტი თანახვედრისაკენ… ეს მუდამ ისეთი სასწაული
გახლავთ მნიშვნელობაცაღარა აქვს- პირველი ქორწინებისას ხდება ასე თუ შემოდგომისას,
სიჭაბუკეში თუ შუახანობაში. სწორედ ესაა ჭეშმარიტი შეხვედრაცა და ქორწინებაც.



მარკ შაგალი - Mark Shagali

ჩვენს ცხოვრებაში ისევე როგორც მხატვრის პალიტრაზე, ერთადერთი ფერი ბატონობს- ის
ანიჭებს აზრს სიცოცხლესაც და ხელოვნებასაც. ეს ფერი სიყვარულის ფერია.



გი დე მოპასანი - Guy de Maupassant

სიყვარული ერთი ჩვეულებრივი სიტვაა, არადა - ყველაფერს იტევს: სულსაც ნიშნავს და სხეულსაც, სიცოცხლესაც და სიცოცხლის არსსაც.



ჰემ ბრაუნი - Hem Brauni

სიჭაბუკის მაჭარი გემრიელია, მსუბუქი, ცქრიალა და გაზაფხულის
ჰაერივით ხალისიანი, ხოლო ასაკი მას სიმკვრივეს და ნაჯერობას მატებს- უცნაურ სიმწიფეს.
ხანმოკლე სიყვარულიც შუშხუნაა და მჩქეფარე, მაგრამ სიყვარული,
რომელიც მთელი ცხოვრება გრძელდება-წლიდან წლამდე ღვინდება და სულ სხვა გემოს იძენს.



ი.ბ. უაიტი -I.B.Uaiti


შენთან ყოფნა ცვრიან ბალახზე გავლის ფასია - თითქოს თავად მეც ბუნების ნაწილი ვხდები!



ინგრიდ ბერგმანი - Ingrid Bergmani


კოცნა ბუნების მოგონილი ოინია: სწორედ მაშინ რომ დაგადუმოს, როცა ზედმეტი ხდება სიტყვა.



ვალოფრედ სტრაბო - Valofred Strabo


მანძილმა რომც, დაგვაშოროს, ჩემო ტრფობა მაინც რჩება გულში.


ტიციან ტაბიძე - სიბრძნის საგანძური

ტიციან ტაბიძე - სიბრძნის საგანძური

Tician Tabidze (sibrdznis sagandzuri)


„ვეფხისტყაოსანი" - უკვდავი ქება სიყვარულისა. ბალმონტი ამბობს, რომ სიყვარულის ყველა პოემებს მას ურჩევნია „ტრისტანი და იზოლდა", მაგრამ, - იქვე უმატებს, - პოემა რუსთაველისა არ არის ნაკლებ მშვენიერი; მე არ შემიძლია ნაკლები აღტაცება განვიცადო იმითიო. ზეშთაგონებით ამბობდა ბალმონტი რუსთაველის სიყვარულზე, თუ რა ცეცხლის ქარბუქით გაიარა სხვა ევროპელი გენიოსების გულში; ამბობდა, რომ სიყვარულის გრძნობაა, რითაც იზომება სიდიადე ერისა. რაც უფრო დიდია ძალა სიყვარულისა, რომელიც ერმა ჩადო თავის მგოსნის სულში, მით უმეტეს კეთილშობილია, მით უფრო ამაღლებულია ხალხი. ქართველნი ცოტანი არიან, მაგრამ რუსთაველის მოცემით შეიქნენ დიდებულ ერად.



ტიციან ტაბიძე - სიბრძნის საგანძური

ტიციან ტაბიძე - სიბრძნის საგანძური

Tician Tabidze (sibrdznis sagandzuri)


მაგრამ სიკვდილსაც, შავ სიკვდილსაც აქვს გაზაფხული -

საფლავის მტვერშიც მზეს უმღერებს პოეტის სული.



ტიციან ტაბიძე - სიბრძნის საგანძური

ტიციან ტაბიძე - სიბრძნის საგანძური

Tician Tabidze (sibrdznis sagandzuri)


ჩემი სონეტი მოელოდა ეპითალამას,
სიამის ტყუპი- სიამითაც ვიყოთ ტყუპები!
საქართველოს მზე გაანათებს სიცოცხლეს ლამაზს
მაშინაც, როცა პოეზიით დავიღუპებით.




ტიციან ტაბიძე - სიბრძნის საგანძური

ტიციან ტაბიძე - სიბრძნის საგანძური

Tician Tabidze (sibrdznis sagandzuri)


მე არ ვწერ ლექსებს... ლექსი თვითონ მწერს,
ჩემი სიცოცხლე ამ ლექსს თან ახლავს.
ლექსს მე ვუწოდებ მოვარდნილ მეწყერს,
რომ გაგიტანს და ცოცხლად დაგმარხავს.