ვიცი მოვტყუვდი... - ნინო ახალაშვილი

 (ხმები: 0)


ვიცი მოვტყუვდი, რადგანაც ვენდე,
ვინც არ ენდობა, ის, არც ტყუვდება!
ვფიქრობ... უბრალოდ, უბრალოდ შენზე,
წვიმიან ამინდს ფიქრი უხდება...

არ მინდა კაცში ვხედავდე ეშმაკს
და სინანულის ცრემლი მაწვიმდეს...
არ მინდა, ამ გულს, ქვის გული ერქვას,
არ მინდა გული, ისევ, გაცივდეს!

თუკი ტყუილით ამირევ თავ-გზას
და დასაღუპად ხელსაც გამიშვებ.
მე ისევ ისე გპატიობ ამას,
ვიცი უღირსობ, ქვებს არ დაგიშენ...

მაგრამ, ამ ქვეყნად, ყოველ მოვლენას,
თავის სახელი ერქმევა ბოლოს...
ნუ გაიკვირვებ, შენ შენს ცხოვრებას,
თუკი უღირსი, ბედმა ჩაგქოლოს!

იცი?! რამდენი მოეკითხება
ამ სულს, როდესაც ზეცაში ავა?!
ვერას გიშველის ლოცვა... გოდება,
თუკი ღალატობ წმინდას და მთავარს!

ადამიანი არ შეგებრალა,
შენ რომ უყვარდი, ადამიანო!
აქ თავს აწონებ მავანს და მავანს,
იქ კიდევ ღმერთთან ენაწყლიანობ...

მე დავინახე ეგ შენი სახე,
ისეთი არ ხარ, როგორიც ჩანდი!
იცი, ძვირფასო, უნიღბოდ გნახე
და ახლა მიკვირს, როგორ მიყვარდი!

შორიდან ყველა კარგი გგონია,
როგორც ნაყოფი, შორს რომ უყურო,
მაგრამ ნახავ და მატლი ყოლია,
ჭიან ნაყოფს გავს, კაცი უგულო!

მინდა მჯეროდეს, რომ ეს ტკივილი,
აღარასოდეს განმეორდება!
და ისევ ვეძებ, მიზეზს ღიმილის,
სადღაც რომ არის და მელოდება!

ვიცი მოვტყუვდი, რადგანაც ვენდე,
ვინც არ ენდობა, ის არც ტყუვდება!
ვფიქრობ... უბრალოდ, უბრალოდ ბედზე,
წვიმიან ამინდს ფიქრი უხდება...

/ ნინო ახალაშვილი /



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.