ილოცე შვილო, რადგან ლოცვაზეა დამოკიდებული ყველაფერი და, რაც მთავარია, ჩვენი სულების ცხონება.

ილოცე შვილო, რადგან ლოცვაზეა დამოკიდებული ყველაფერი და, რაც მთავარია, ჩვენი სულების ცხონება. როცა ტკივილითა და სიმდაბლით ვლოცულობთ, ღმერთი ისმენს ჩვენს ლოცვას და ჩვენთვის უმჯობეს პასუხს გვაძლევს. ხშირად ხდება, რომ ასეთი ლოცვის შემდეგ ღვთის ნება საქმით სულ სხვაგვარად ვლინდება, ვიდრე ჩვენ ვითხოვეთ ლოცვაში. ხშირად გვამწუხრებს ის, რომ არ აღსრულდა ჩვენი ნება, არ გვესმის ღვთის განგებულების სიღრმე და მიუხედავად იმისა, რომ ღვთის ნების გამოვლინება ჩვენი ნებისგან განსხვავდება, ყოვლისმცოდნე ღმერთი სხვადასხვა საშუალებით ყველაფერს ჩვენთვის სასარგებლოდ მოაწყობს.

ამიტომ, შვილო, მთელი სულიერი ძალები მოვიკრიბოთ, რომ მტკიცედ ვიდგეთ იმ დიდი სათნოების აღსრულებისთვის, რომელსაც მოთმინება ჰქვია.

/ არქიმანდრიტი ეფრემ არიზონელი /



უბრად ნუ ჩაუვლით სალოცავებს, ლოცვა შეაწიეთ სანთლებს.

უბრად ნუ ჩაუვლით სალოცავებს,

ლოცვა შეაწიეთ სანთლებს.

ღმერთი არ დაგტოვებთ უპასუხოდ-

გწამდეთ! ღვთის გულამდე, გწამდეთ!..

ყველა დარდებიდან გაიდარებთ,

იტყვით:ვუძლებდი -თქო,რამდენს...

თქვენი სასწაული თქვენს ხელშია-

გწამდეთ! უსასრულოდ გწამდეთ!..

ყველა განსაცდელი დაიძლევა,

მზე კვლავ მოადგება ფანჯრებს...

ყველა დარაბები გაიხსნება-

თქვენ კი,სამყარომდე გწამდეთ!..

რომ კვლავ დარიანი დაგიდგებათ,

კარი ჩაურაზეთ ავდრებს.

როცა თქვენი ლოცვა დამწიფდება-

ცამდე გულწრფელობა აგწევთ...

როცა ყველაფერი დალაგდება,

ღმერთს ნუ დაუვიწყებთ ამდენს...

უბრად ნუ ჩაუვლით სალოცავებს,

ლოცვა შეაწიეთ სანთლებს...

/ ია ნანეიშვილი /



ერთი ღარიბი კაცის ცოლი კარაქს ამზადებდა, მეორე დღეს ეს კარაქი კაცს მაღაზის მეპატრონესთან მიჰქონდა და მას აბარებდა.

ერთი ღარიბი კაცის ცოლი კარაქს ამზადებდა, მეორე დღეს ეს კარაქი კაცს მაღაზის მეპატრონესთან მიჰქონდა და მას აბარებდა. კარაქს ღარიბი კაცის ცოლი რკალისებურ (წრის) ფორმას აძლევდა, რომლის წონაც ერთ კილოგრამი იყო. თანხა, რომელსაც ვაჭარი ღარიბ ცოლ-ქმარს უხდიდა, მათ ძირითად საარსებო საშუალებას წარმოადგენდა.
ერთხელაც მაღაზიის პატრონი დაეჭვდა, რომ კარაქის წონა ერთი კილოგრამი არ იყო და გადაწყვიტა, გადაემოწმებინა. მან სასწორზე აწონა კარაქის რგოლები და ნახა, რომ აბსოლუტურად ყველა მათგანი 900 გრამს იწონიდა. ამან ძალზე გააბრაზა ვაჭარი და მეორე დღეს, როცა ღარიბმა მას კვლავ მიუტანა კარაქი, უკმაყოფილოდ უთხრა: „მე აღარ ავიღებ კარაქს შენგან, შენ მატყუებდი. კარაქის რგოლები ერთ კილოგრამს კი არა, 900 გრამს იწონის. მომშორდი, არ მოგცემ იმის უფლებას, რომ მომატყუო. ამას როგორ მიბედავდი?"
ღარიბი კაცი გაწითლდა, ეტყობოდა, გულზე მოხვდა ვაჭრის სიტყვები, შემდეგ წყნარად თქვა: „ჩვენ, ღარიბებს, სასწორი ვინ მოგვცა? გახსოვს, მე შენთან ერთი კილო შაქარი ვიყიდე. სწორედ მას ვიყენებდით მე და ჩემი ცოლი კარაქის ასაწონად".
ვაჭარი გაშრა, ხმა ვეღარ ამოიღო და უსიტყვოდ შებრუნდა მაღაზიაში.
გახსოვდეთ, რომ თქვენი საზომით გაგზომავენ თქვენც - ეს არასოდეს დაივიწყოთ!!!