ნანა სელეპანოვა - რა გაანელებს სევდას...

რა გაანელებს სევდას...
ისევ წვიმს, სულში მაწვიმს...
დღეს მოკლე კაბა მეცვა,
ვერ შეამჩნიე.. და მწყინს.
არც ეს მუხლები გლუვი,
სულ ოდნავ ზევით ხალი,
და ვერც ღილკილო მრუში
მკერდგადაღეღილ კაბის.


ნანა სელეპანოვა - მომწერე

არ მწერ, მე მაინც
ველოდები შენგან ბარათებს,
მომწერე რამე, თუნდაც
იყოს სიტყვა რიოში,
მთელი დღე კართან
ატუზული ვათენ - ვაღამებ,
მაგრამ ვაი, რომ
იგვინებს ფოსტალიონი.