ნანა სელეპანოვა - უერთმანეთოდ

შენ მიდიოდი...
მე თვალებს ვხრიდი,
ო, არ იფიქრო,
გული არ მტკივა,
ჩვენს განშორებას
ფიქრებში ვშლიდი
და ვივიწყებდი
ყველა იმ სიტყვას.


ნანა სელეპანოვა - ზაფხულის მიწურულს

და აჰა, დადგა დღეს
აგვისტოს ოცდათერთმეტი,
ცხელი ზაფხულის მიიწურა
მდარე დღეები,
გამოაგზავნა შემოდგომამ
მაცნედ ცრემლები
და გსურს თუ არა, მდუმარებით
წვიმებს ერწყმები