მერაბ სალუქვაძე – უთქმელი –

დღეს რა უნდა ვთქვა?
ჩემმა ცრემლებმა
სულზე ტალღებად გადიგრიალეს,
ზღვის ნატუჩარი
შემრჩა ედემად
და ქვამარილი სცვივა იარებს..


მერაბ სალუქვაძე – გადაღლილი –

დღეს გადაღლილი მივყვები გამზირს,
ფერხთ მეგებება ძირძველი მიწა!
ქალაქში ჭადრებს მოჰყავთ აპრილი,
და ამ სიცოცხლეს სიზმარი ჰქვია...