მერაბ სალუქვაძე – თოვდა და თოვდა –

– თოვდა და თოვდა –

იმ ღამით ისევ,
თოვდა და თოვდა,
გადაათეთრა ეს არემარე,
შეშის ღუმელთან
ახალ წლის ღამეს,
ვიხმობდი დედის!
საფლავს მძინარეს.