მერაბ სალუქვაძე – ის წლები

– ის წლები

მივიწყებულს და შენგან მშფოთვარეს
ჩვენი შეხვედრა ვერაფრით აცდა,
ვდგავარ და ვილტვი
ისევ შენამდე,
ნუთუ ეს გზები
სიშორით ჩაქრა ..


მერაბ სალუქვაძე – სულით პოეტი

– სულით პოეტი

ო, რა საოცრად
რა სევდიანად
რეკავს ზარები,
ერთი მწერალი
სულით პოეტი
კვდება უსიტყვოდ,
რა საცოდავად,
როგორი გულით
მღერის ასული,
ქარის ჰანგები,
ქალის სიჩუმე
ჩემი მაცდური..


მერაბ სალუქვაძე – ბავშობა

– ბავშვობა

დაღლილი ღამით შევსცქერი მთვარეს,
ვიხრჩოლებ კვამლით გამჭვარტლულ ფილტვებს,
ვზივარ და ვფიქრობ, ყოველი კუთხე,
მოგონებებით ყოფილა მწუთხე..