ნანა სელეპანოვა -ჩემი სამშობლოც იქ არის!

ამბობენ, პოეტი ის არის,
ვინც სამშობლოზე ღაღადებს,
ბევრჯერ ვაფრინე ისარი,
ცრუ პოეტებიც დავჯაბნე.


ნანა სელეპანოვა - საზღაური

ლოცვას და მარხვას გადაჩვეული,
რამ მომიყვანა გუშინ შენს ხატთან,
ვიცი, არა ვარ შენი რჩეული
და მაინც შენგან ვითხოვ სამართალს.


მერაბ სალუქვაძე – იმედი –

თეთრი

– იმედი –

შენ რა იცი იმედი რაა,
თბილი ხელის ფათური სულში,
ბევრად ძნელია იმედებით დაბრუნება..