ნანა სელეპანოვა - ის მაინც მოდის

ღია სარკმლიდან
ღამე მიღიმის
და ბნელ ოთახში
მთვარეს მიგორებს,
ვდგავარ კუთხეში
მთვარემისჯილი
და მთვარის შუქზე
წარსულს ვიგონებ.