ყველაზე ლამაზი

როგორ გახდა ბეღურა ყველაზე ლამაზი (ზღაპარი)

თვალებს ძლივს დაუჯერა ბეღურამ, როცა დღისით_მზისით ქალაქის ქუჩაში მოსეირნე ქორბუდა დაინახა. თვითონ ამ დროს პურის ნამცეცებს კენკავდა იმავე ქუჩის კუთხეში, თან ყვავს ეჩხუბებოდა მისი გულისთვის. ის პურის ნატეხი ამდენ ჩხუბად ნამდვილად არ ღირდა. სადმე კიდევ იშოვნიდა ბეღურა ისეთივე ნატეხს, ან ფანჯრის რაფებზე მოძებნიდა პურის ნამცეცებს, მაგრამ ყვავის უსინდისო საქციელმა გააბრაზა. ეს, მან, ბეღურამ იპოვა პურის ნატეხი, ყვავმა კი წართმევა დაუპირა. გამოენთებოდა ყვავი, გაფრინდებოდა ბეღურა. სანამ ყვავი ისევ მიუბრუნდებოდა პურის ნატეხს, ბეღურა უკვე იქ იყო და ასწრებდა სამიოდე ჩანისკარტებას. მერე ისევ თავიდან იწყებოდა ყველაფერი და იყვნენ ასე გაწევ - გამოწევაში.


ლიკა ჯაბიძე - წკაპი, წკუპი წკაპი, წკუპი,


წკაპი, წკუპი წკაპი, წკუპი,
ურცხვად მოდის წვიმა ციდან ,
ვწევარ ჩემთვის მიკაკუნებს
ჩემს სარკმელთან ერთი ციდა.


ლიკა ჯაბიძე - მოკვდა გვირილა, მეც მათთან ერთად...

მოკვდა გვირილა, მეც მათთან ერთად...
ის ჩუმი სევდის დაღალა ფეთქვამ,
მაგრამ მან მაინც გაბედა ეთქვა;
როგორ უყვარდა ის ერთი ღმერთად!
ზოგჯერ ყვავილი უფრო გამძლეა,
ქალებს გვჯობია გამბედაობით,
მან მოახერხა ის რაც მე ვერ ვთქვი
და ვკვდები ისევ უთქმელი სევდით..