ნანა სელეპანოვა - შენ არ გალოდინებ

ოღონდ დამიძახე, შენ არ გალოდინებ,
თუგინდ გადმიდგნენ დედა და მამა,
ღამეს დაელოდე, მთვარე ამოვიდეს
და მოსასვლელ გზას ადვილად ნახავ.


ნანა სელეპანოვა - შენი არ ვარ

შენი არ ვარ, შენი არ ვარ, არა,
ტრფობას ვმალავ პაწაწინა გულში,
ყველგან უკვე გაზაფხული დადგა,
ჩემთან ჯერ არ აყვავილდა ნუში.


ნანა სელეპანოვა - შენი თვალები ჰქონდა

გზაზე ურემი მოგორავს,
ქარი ქროდა და ქროდა,
ურემში შემბულ ბოჩოლას
შენი თვალები ჰქონდა.


ნანა სელეპანოვა - იმ ქალაქში

იმ ქალაქში, ახლა იქნებ, წვიმაა და თოვლი,
მზე შორსაა გარიყული და ვარსკვლავთა ხომლი,
მაგრამ,მაინც გული თვრება მათრობელა თრობით,
შორეული სიყვარული, შორიდან რომ მოდის.


ნანა სელეპანოვა - სადაც ვშობილვარ გავზრდილვარ

სადაც ვშობილვარ,გავზრდილვარ,
ჩემი სამშობლო ის არის?
სად ამაყად ვერ დავდივარ,
სადაც ვერ ვტყორცნე ისარი.