მე - "მოხეტიალე"

- სალამი! - მე ადამიანი ვარ. ა დ ა მ ი ა ნ ი ... ო რამდენჯერ მიფიქრია მთელი ამ მეხუთედი საუკუნის მანძილზე იმის შესახებ, თუ რას წარმოადგენს ეს „არსება“. თუმცა რაა ამაზე მარტივი არა! აი მაგალითად, ადამიანი - სამყაროს შემოქმედი: ეს ის შემთხვევაა, როდესაც ყველა ასპექტი ადამიანისა თუ ნებისმიერი არსების ცხოვრებისა ამ სამყაროში დასაბამს იღებს ადამიანისგან, რაც აძლევს ამ უკანასკნელს იმის ლეგიტიმურ უფლებას, რომ იბატონოს ყველასა და ყველაფერზე.


ნანა სელეპანოვა - წაწალი

სტუმარ ვარ,კარი გამიხვნეს,
წაწალ მამგვარეს ხელადა,
მზე ჭიუხებში ვაწვინე,
ვარწიე საქანელადა.


ნანა სელეპანოვა - И любовь уходит

И любовь уходит... ужасно порою,
Зато свою душу я едва спасла,
Я словно жизнью зажила второю,
Разрубив все связи раз и навсегда.


ნანა სელეპანოვა - А ты меня не отпускай

От жар поцелуя млеют страсти,
Сердце на солнце, как мёд тает,
Как хорошо,что настала лето,
Сезон для любви нас влюбляет.