ლია ფანჩულიძე - გვირილას

ტირიხარ, მოთქვამ ხმამაღლა...
ჩაგძინებია წელმოხრილს.
თეთრი ყვავილი დაგცვინდა.
ახლა გიყურებ ქედმოხრილს.

lia panchulidze gvirilas tirixar motqvam xmamagla chagdzinebia welmoxrils


ლია ფანჩულიძე - არ დაბერდება

არ დაბერდება. ვიდრე უყვარხარ.
თავის მეგობრად გაიხადა მისი ლექსები.
კივის გუმბათი, გვიხმობს თავისკენ.
შემოგვყურებენ მედიდურად მუნჯი ფრესკები.

lia fanchulidze panchulidze ar daberdeba vidre uyvarxar tavis megobrad gaixada misi leqsebi


ნანა სელეპანოვა - აჰა, ვშორდებით

აჰა, ვშორდებით.. იმ დაშორებით,
რაც ასე გვძულს და მაინც ვნებდებით..
და გადამწვარი, ცივი გონებით,
ერთმანეთს,მხოლოდ ფიქრით ვეხებით.


ნანა სელეპანოვა - როდის ყოფილა

დადუმებულხარ,როგორც სფინქსი სილას ჩაფლული,
და ეს სამყაროც ასე უტყვი გეცოტავება,
რამ გააქარწყლოს გულისწყრომა სულში მალული,
ახლა შენი ხმა ამ გულს უკვე არ ეკარება.


ივლიტა გოლეთიანი - ექო ბავშვობიდან

ავალ ისევ მთის კონცხში,
ღიმი ტუჩ-პირს მიკოცნის...
გადავივსებ უბეს,
ჩამოვივლი შუკებს,
ავალ ამბავს ავუტან,
დაბერებულ მუხებს!