ბაჩო ბუღაძე - ჯარისკაცი

როცა საქართელოს უტევდა მტერი, როცა ტიროდა ქართველი ერი,
როცა საქართველოს სდიოდა მტვერი, იხოცებოდა ბავშვი და ბერი,
როცა ბავშვების ისმოდა ტირილი და როცა შავებს იცვამდა დედა,
როცა ისმოდა სიმწრის ყვირილი, როცა სუფევდა ჩვენს ირგვლივ სევდა,


bacho bugadze jariskaci roca saqartvelos utevda mteri roca tiroda qartveli eri


ბაჩო ბუღაძე - დედა

დამიწერია მრავალი ლექსი მრავალ თემაზე,
მითქვამს პირდაპირ მე ის სათქმელი, რაც მომდგომია ენაზე,
დამიწერია ლექსი ძმობაზე, დამიწერია დიდ სიყვარულზე,
დამიწერია მე ჩემს ტკივილზე, დამიწერია ჩემს სინანულზე,

bacho bugadze deda , damiweria mravali leqsi mraval temaze leqsi dedaze


ბაჩო ბუღაძე - შენ მეყვარები ათასი წელი

მინდა დავწერო, გრძნობა ავღწერო, მაგრამ არ ვიცი დავიწყო რითი,
მინდა სიკვდილი, გრძნობას მივტირი, მინდა დავწერო - არ მომდის რითმი,
მე გული მტკივა, ვკანკალებ, მცივა, შენ კი არ იცი გამათბო როგორ,
“რად გამაჩინე?! მკლავ, ვერ მაცინებ” - ამას ვეუბნები მე დღეს ჩემს მომგონს,

bacho bugadze shen meyvarebi atasi weli tanamedrove mwerlebi


გიორგი წიკლაური - კაცმა არ იცის

კაცმა რა იცის, ბებრის გული რიღასთვისა სძგერს,
ალბათ იმიტომ, რომ ჭაღარა სხვასაც აგემოს,
არ იწუნებენ სოფლის მუხთალ მოვარდნილ ხვედრს,
რომაც მაღლა, ზამთრის მთებმა ქარი დაბეროს.

giorgi wiklauri kacma ar icis , bebris guli rigastvis sdzgers