ნინო ალადაშვილი - მოდი, გაზაფხულო, მოდი

მოდი, გაზაფხულო, მოდი!
ერთად შევიშალოთ, მინდა,
ახლა დრო არ არის მოცდის,
გუშინ მე ზამთარი მჭირდა.

nino aladashvili modi gazafxulo modi


უფალი ამბობს ...

"უფალი ამბობს: "ვისაც შენ შეიყვარებ ჩემზე მეტად, მას წაგართმევ შენ..." და კიდევ: "არასდროს თქვა: ვერ ვიცოცხლებ მის გარეშე - მე გავაკეთებ ისე, რომ შენ იცხოვრო.. შეიცვლება დრო, გავა წლები და მეგობარი გახდება შენი მტერი, მტერი კი მეგობარი - აი ასეთია ეს უცნაური სამყარო. ყველაფერი რასაც შენ თვლი შეუძლებლად შესაძლებელი გახდება." იტყვი: "არ და დავეცემი!" - და სწორედ მაშინ დაეცემი. იტყვი: "არ შემეშლება!" - და მაშინ შეგეშლება. - ყველაზე უცნაური ამ სამყაროში ისაა, რომ - "ეს დასასრულია" - იტყვი, და მაინც აგრძელებ ცხოვრებას."


რა საოცარი სილამაზით თენდება დილა

რა საოცარი სილამაზით თენდება დილა,
რა საოცარი სილამაზით ამოდის ეს მზე,
იცი? საოცრად მენატრები, ვჩურჩულებ შენზე,
ჩემი თვალები დაგეძებენ დანისლულ გზებზე.

ra saocari silamazit tendeba dila leqsebi poezia literatura


გისურვებთ ბედნიერებას!

"ბედნიერებას ყველა ეძებს, მაგრამ ცოტანი პოულობენ მას იქ, სადაც ის არის"


ბევრჯერ, გულნატკენს ფეხს რომ გადგავენ, ...

ბევრჯერ, გულნატკენს ფეხს რომ გადგავენ, ასე გგონია, რაღაც მთავრდება, იმედდაკარგულ დარდიან ფიქრებს, გულის სიღრმეში ცრემლი წასკდებათ, როცა დაცემულს ზურგს შეგაქცევენ და ვერ ამჩნევენ შენში რა ხდება, ჩემთვის ეს გრძნობა უცხო არ არის, ვიცი, მკერდში, რომ გული გაკვდება, გამომიცდია, ვისაც ენდობი, ღალატი მისი სულს რომ აჩნდება, წაქცეული რომ არვის სჭირდები და არ აფიქრებთ რა გემართება, სწორედ ამიტომ უნდა წამოდგე,...


რომ შემეძლოს, ხელით მივწვდებოდი ცას ...

რომ შემეძლოს, ხელით მივწვდებოდი ცას... გაჩუქებდი ლექსებს და რაც გულით მწამს... მთელს სამყაროს მხოლოდ, სიყვარული იცავს... სანამ ცამდე ავალ, ვეფერები მიწას... რაღად მინდა გული თუ, სიცოცხლე არ ღირს... მეფერება დილა, შენზე ფიქრით დაღლილს... სანამ შენთან მოვალ... სანამ, ისევ მოთოვს... ვემსგავსები დარდით, გაყვითლებულ ფოთოლს... როცა გული მტკივა, მხოლოდ ფიქრი მშველის... ვაიმედებ თავს და დიდ სიყვარულს ველი... რომ შემეძლოს, ალბათ, გავასწრებდი დროს...


ნანა თხინვალელი - ბავშვობა რომ სანატრელი გვიხდება,

ბავშვობა რომ სანატრელი გვიხდება,
რაც დრო გადის მით ვრწმუნდებით ამაში,
მონატრებულ ფიქრებს ისევ მივყევართ,
იქ ადრეულ, ჩვენს ბავშვობის ხანაში.

nana txinvaleli bavshvoba rom sanatreli gvixdeba poezia literatura


ცრემლიან თვალებს ნუ შეეკითხები...

ცრემლიან თვალებს ნუ შეეკითხები...
რატომ აქვს თვალები სველი,
უსიტყვოდ მიუხვდი ყველაფერს ვაჟკაცო
თვალები ყველაფერს გეტყვის.

cremlian tvalebs nu sheekitxebi ratom aqvs tvalebi sveli


ეს გაუმარჯოს იმ წლებს ...

ეს გაუმარჯოს იმ წლებს, იმ წამებს გულში რომ დარჩა, როგორც თქმულება და ტკივილს, ტკივილს, ტკივილს უმწარესს რომლის ბადალიც არ მეგულება.
- ეს გაუმარჯოს უსიტყვო ტრფობას ენაზე თრთოლვას და უძილობას მეორე შემთხვევით გასროლილ ტყვიას და მოურჩენელ მძიმე ჭრილობას.

es gaumarjos im wlebs im siyvaruls sadgegrdzeloebi leqsad


მე როცა ვიგრძნობ, რომ შენ გჭირდები

მე როცა ვიგრძნობ, რომ შენ გჭირდები
და გინდა ჩემთან უბრალოდ ყოფნა,
მე მაშინ მოვალ ჩუმი ფიქრებით
და შენს სამყაროს ფერებით მოვრთავ.

me roca vigrdznob rom shen gchirdebi ginda chemtan ubralod yofna


თვალებში ჩამხედე ... სათქმელი ბევრია

თვალებში ჩამხედე... სათქმელი ბევრია,
უთქმელი სიტყვები მარწუხებს მიჭერენ,
ბავშობა ისეთი ლაჟვარდი ფერია,
ნეტაი ცხოვრებას თავიდან ვიწყებდე...

tvalebshi chamxede satqmeli bevria leqsebi poezia


ნანა მეტრეველი - გუშინ მოხუცი, ტკბილ მეუღლეს გამოეთხოვა

გუშინ მოხუცი, ტკბილ მეუღლეს გამოეთხოვა
უკვე სულ მარტო გააგრძელებს თავის გზა–სავალს,
რამდენი რამე გაახსენებს დღეიდან მის თავს მოეფერება
მის საღამურს და მის წინსაფარს.

nana metreveli gushin moxuci tkbil meugles gamoetxova