სალომე ბეთლემელი - დედას


მინდა ხანდახან მოგმართო თქვენობით,
რადგან ვაგრძელებ შენზე შეჩვევას,
ღამის ფიქრებით,ზოგჯერ თვეობით
შენი თვალების ვცდილობ შემჩნევას.

dedas salome betlemeli poezia tanamedrove mwerlebi


სალომე ბეთლემელი - ვრცელი ღამე ...


ვრცელი ღამე..
სიბნელეთი..
ცა გამკრთალკანტებული მთვარით და მთვარე შავი ცით მოსილი..
ღამე და იმაზე მეტი ვიდრე უბრალოდ ღამე..

salome betlemeli vrceli game tanamedrove mwerlebi


სალომე ბეთლემელი - გაყიდე, შვილო, ლექსები...

- გაყიდე, შვილო, ლექსები...
- როგორ, მამა ?! როგორ გავყიდო ?! ყოველი ლექსი ჩემი გულის თითო ძგერაა, რომელებიც ყოველდღიურად ცოცხლობენ ჩემში. რომელიმე რომ გამოვაკლო, მერე პულსსაც ვერ გამისინჯავ ფურცელზე, ვერც ვენებს ეყოფა მელანი და მერე არ ვიცი დღეში რამდენჯერ ვიგრძნობ სისხლის მაგივრად სტროფებით ამოტენილ გულს, რომელშიც კალამი ყოველდღიურად მოგზაურობს. კალამი, რომელიც მატარებელია ვენების ვაგონში ჩაბმული და ფურცლამდე ატარებს მგზავრებს, რომლებსაც შემდეგ მე ვუწყობ რითმებს და ასე იბადება ჩემი ყოველი ლექსი, რომელშიც ჩემსავით ვერავინ იმოგზაურებს.
salome betlemeli gayide shvilo leqsebi chanaxati


დიკა სალაყაია - დედა

გინდა მოგითბო და მოგეფერო,
მხრებზე დაგაფინო თმები,
გინდა მოგიყვე და წაგაკითხო,
შენზე დაწერილი ლექსი...

dika salayaia deda ginda mogitbo da mogefero


ბადიშ ხურსილი - მოვა დილა და მზე მაჩუქებს შენს მონატრებას

მოვა დილა და მზე მაჩუქებს შენს მონატრებას
დაწერილ ბარათს, გამოვატან მონაბერ სიოს
გაზაფხულს უნდა, რომ, სიცოხლე მაჩუქოს შენით
რომ მე, მოკვდავი უკვდავადაც გადამაქციოს...

badish xursili mova dila da mze machuqebs shens monatrebas


დავხატავ კიდევ ბედნიერებას

დავხატავ კიდევ ბედნიერებას...
ბედნიერება ყველას გვჭირდება...
თვალები როცა ბედნიერია...
იმას მხატვარი აღარ სჭირდება.

davxatav kidev bednierebas


მორის ფოცხიშვილი - მზის სხივებს, შენს თმებში ჩაწნულებს

მზის სხივებს,შენს თმებში ჩაწნულებს
ვკოცნი და სიცოცხლეს ვლოცავ.
სხვა არა მინდა რა,გარწმუნებ, -
კოცნა და ...
კოცნა და ...
კოცნა...

moris pocxishvili mzis sxivebs shens tmebshi chawnulebs