გოგონა გვირილისფერი


მე ვარ გოგონა გვირილისფერი...
სულს სტკივა ეს ეპოქა, ეპოქა ნაცრისფერი წვიმების...
დრო გარბის ისე სწრაფად, რომ მიჭირს დაწევა და ვეღარ ვასწრებ არსებობას, მხოლოდ მივყვები ფეხდაფეხ დროს, მაგრამ სულს უნდა ჩამორჩენა, ჩარჩენა სადღაც სხვაგან, ხორცი კი გარბის, რომ დაეწიოს სხვებს...


ნინო დიღმელაშვილი - კედელი


ხშირად ვხედავ სიზმარს რომ შენ სადღაც კედლის იქით დარჩი, მე კი აქეთ და ეს დიდი ხნის წინ იყო. მას მერე მე სულ მოვდივარ და თან ისევ ერთ ადგილას ვარ, ვიღლები და მიწაზე ვჯდები, ვითომ დიდი ფანტელებით თოვს და მე მიკვირს, იმიტომ რომ თან მზეა და თან თოვს. მეც ვიცინი, ხან ვტირი, მერე ისევ ვიცინი.