მერაბ სალუქვაძე - მთის სიმღერა

აქვე ახლოს მთის ფონია
და მდინარის ჩქამი..
ტყე,ტყე უკრავს სიმფონიას
დირიჟორობს ქარი


და დიდი ხნის შემდეგ

და დიდი ხნის შემდეგ ..... შენ მაინც დაინახავ ჩემში იმ ქალს, წლების წინათ რომ უყვარდი , სულ რამოდენიმე წელი...რამოდენიმე თვე...რამოდენიმე დღე...წუთები...წამები....
... და მთელი ჩემი ცხოვრება,
..... და ის დაკარგული წლები,
...... და იმდენი გულისტკივილი......
ეღირება იმ ერთ ცრემლად, დამჭკნარ, დანაოჭებულ სახეზე რომ ჩამოგიგორდება და აცახცახებული, ბებრული ხელით რომ მოიწმენდ.....მაგრამ უკვე გვიანი იქნება.


ამეტირება ... არაფერია, ცრემლებს დავმალავ

ამეტირება ... არაფერია, ცრემლებს დავმალავ ...
რა მოხდა მერე, გაყინული გული გალღვება.
ამეტირება ... არაფერია, წვიმა დამმალავს,
რა მოხდა მერე, თბილი ცრემლი წვიმას გაჰყვება.


შესაძლოა ბევრი ნაკლი მაქვს

"... შესაძლოა ბევრი ნაკლი მაქვს, მაგრამ ზოგიერთებისგან განსხვავებით ადამიანებს მაშინ არ ვეფერები და ველაქუცები როცა მათგან რაღაც მჭირდება, მომწონს - არ მომწონს, პატივს ვცემ - არ ვცემ პატივს, მიყვარს არ მიყვარს, - ყველაფერს ყოველთვის ხმამაღლა ვამბობ და რომც არ ვთქვა, ისედაც მეტყობა... არასოდეს ვითბობ ხელს ორ ადამიანს შორის გაფუჭებულ ურთიერთობაზე ... არასოდეს ვამბობ ადამიანის ზურგს უკან იმას, რაც არ მაქვს მისთვის პირადად ნათქვამი ... "


ვისთვის სიცოცხლე ვარ, ვისთვის არაფერი

ვისთვის სიცოცხლე ვარ, ვისთვის არაფერი,
ვისთვის სიკეთე და სიყვარული.
ვისთვის სანთელი ვარ კენტად დანთებული,
ვისთვის ვერხვის ტოტი დარწეული...


თუ საუბარია სიყვარულზე ...

"თუ საუბარია სიყვარულზე, ქალს იმაზე მეტი ესმის, ვიდრე მამაკაცი ლაპარაკობს."


სიყვარული ერთადერთი ძალაა ...

სიყვარული ერთადერთი ძალაა, რომელიც ქმნის ადამიანს - უძლიერესს, ქალს - ულამაზესს, მამაკაცს - კეთილს, სულს - მშვიდს, ცხოვრებას კი - ლამაზს!


ზოგჯერ დუმილი უფრო მეტია

ზოგჯერ დუმილი უფრო მეტია, ვიდრე სიტყვეთა კორიანტელი,
ზოგჯერ სიცილი უფრო მძიმეა, ვიდრე ცრემლები თვალთგან ნადენი,
ზოგჯერ დუმილში მეტი გრძნობაა, დიდი ნაღველი.. სევდანარევი,
ზოგჯერ დუმილი სიტყვას სჯობია, სიტყვას, რომელსაც გულით მოელი.


თვალებს შეპარვია სევდა დაბინდული

თვალებს შეპარვია სევდა დაბინდული,
სული მოგონებებს ცრემლით აუვსია,
გულზე მარგალიტის ნაზი ყელსაბამი,
ფიქრებს გაორებულს ცეცხლად დაუნთია.

tvalebs sheparvia sevda dabinduli leqsebi literatura


მერაბ სალუქვაძე - როცა ასეა


უნდა დავფიქრდე,
თავს შეგახსენებთ მკითხველო წამით..
რად მოიწყინეეთ?
არ მოგწონთ ვიცი
უკვე დაგღალეთ მე ჩემი დარდით..