მერაბ სალუქვაძე - ახალ წლის ღამეს


ღამეა, ბნელი თვალთა ცდუნება,
მთვარე გამოჩნდა, ზეცის ალებით,
ქარი ლურჯ ზეფირს ესალმუნება,
კვნესის ლერწამის სალამურები[/center]


მერაბ სალუქვაძე - სანთელი


დრო კი გადის მაგრამ მუქთათ
იღვენთება სანთელი.
ხელში კალმით ჩავჩიჩინებ
სტრიქონს გულით დაწერილს.


მერაბ სალუქვაძე - ფიქრებო

ო, ამღრეულო ჩემო ფიქრებო
დღეების რბოლით გადაღლილებო,
ოჰ სიყვარულო,ჩემგან წარსულო
აწ გარდაცვლილო დიდო იმედო.


მერაბ სალუქვაძე - მშვიდია ღამე


მშვიდი ძილით ეძინა პოეტს,
გურიის მთვარე,
ექსოვება საფლავის მიწას,
გეფიცებით.


მერაბ სალუქვაძე - ვინა ხარ რა ხარ


დღეს ისეთია ყოველი წუთი
ეგ სულერთია ვინა ხარ, რა ხარ,
თუ უქმად ზიხარ,ზიხარ და უცდი,
ფიქრობ და ელი რაიმე ახალს.



მერაბ სალუქვაძე - ნუ მითვლი


ნუ მითვლი ძმაო, მომწერე რამე,
ცა მტრედისფერი ამოყირავდა
სულ ახლებურად ჩამოწვა ღამე,
მთვარეც არ არის ის, რაც გვიყვარდა.


მერაბ სალუქვაძე – მოვა არ მოვა მოვა –


– მოვა არ მოვა მოვა –

მე ვუთევ ღამეს ფიქრებს,
წყვდიადი თითქოს კვდება,
ან იბადება ისევ
განთიადების წყება..


მერაბ სალუქვაძე - უსათაურო

მზემ ოქროს ლანქერი დაღვარა
სხივების დაუშვა თქეში,
მოქარგა ბაღები ჭაღარა
და შეინავარდა ტყეში


მერაბ სალუქვაძე - დრო


გუშინწინ სალხენად ვიყავი მორთული,
დღეს ისევ ეკლიან ბილიკით დავდივარ...
გუშინწინ სამღერლად ვიყავი მოსული
ახლა კი პოეტის უთქმელი დარდი ვარ.


მერაბ სალუქვაძე - მთვარის ტრფიალი



შეყვარებულნი მთვარეს ეტრფოდნენ,
თან მთვარის შუქზე წერდნენ ბარათებს
მნათობი იგი,წმინდა ესოდენ,
ო, ახლა თითქმის არც კი ანათებს.




მერაბ სალუქვაძე - უბერავს ქარი

უბერავს ქარი ხის რტოებზე ისევ მალულად,
რატო აწვალებ ცოდო არ არის უნაყოფო ხეეს?
ნუთუ ადგილი აღარა გაქვს რომ მიმოფანტო ის მონატრება
რომ წყნარად იყო სულდგმულობდე ამ დალოცვილ დღეს.


მერაბ სალუქვაძე - რა ლამაზად უთოვია


ო, იმ ღამეს რა ლამაზად უთოვია,
სიზმრად ვნახე,თეთრი კაბა გეცვა,
ალბათ თოვლის ცივი კაბა გითხოვნია
და ჩემს გულში მიტომ ცივა დღესაც.