მერაბ სალუქვაძე - უსათაურო

ჩვენ ღმერთმა შეგვქმნა ერთმანეთისთვის
მან მოგვანიჭა ფერი, სინათლე,
შენ რომ არ მყავდე რა იქნებოდა?
ვერ მივაღწევდი მე 40 წლამდე.


მერაბ სალუქვაძე - მხოლოდ შენ

მალე დადგება ის სუსხიანი ცივი ზამთარი
იმ მონატრებას გადაპენტავს თოვლის ფიფქები,
მე გაგიხსენებ, თვალში ცრემლებით ჩაფიქრებული
და ჩავუყვები ნაწვიმარ ბილიკს დაღონებული.


მერაბ სალუქვაძე - პოეტი

ამღერებულა დაისზე დილა,
ჩამოღვენთილა სიცოცხლის სოლო,
იქ ,სადღაც მესმის პოეტის ქნარი,
თუმცა ვერ ვპოვე ,მე შენი გემო.


მერაბ სალუქვაძე - უსათაურო

მე ამ ცხოვრებამ დამიგო მახე
და შიგ გავები როგორც ფრინველი,
ბევრი ვეცადე ამ კლანჭებიდან
ვერ დავიძვრინე ვერაფრით თავი.


მერაბ სალუქვაძე - რა იყოო

გუშინ სიზმარში ლექსი დავწერე
აუ იცი რა იყო რა იყო რა იყოო,
რაღაცა იყო მუზა მსტუმრობდა
საწერ კალამი გვერდით არ მქონდა.


მერაბ სალუქვაძე - ფესვები

უნაყოფო ხარ! უსიცოცხლოდ აღგზევებული
შენი ფესვები გადამჭკნარი, გადამხმარია,
არც წყალი გშველის, გამოიხედო დღის გასაყართან!
შენი სიცოცხლე, დიდი ხანია გადათვლილია


მერაბ სალუქვაძე - ცრემლი

ქალმა იტიროს მერე რა არის
ეს ხომ სიცოცხლის დასაწყისია,
როგორ უხდებათ ცრემლები თვალზე
ეს საქალეთის დიდი ხიბლია.


მე მოვალ სიბნელიდან ....

მე მოვალ სიბნელიდან, იქ მხოლოდ შენი სურნელია, და მხოლოდ სიყვარულის ხმა ისმის, იქ მხოლოდ, კოცნები და სანთლებია, ნიავი მათ ვერ აშინებს, არ არსებობს მიზეზი იმისა თუ როგორ შეიძლება ჩაქვრეს სიყვარული