სევდა

ჩემი წარსული სევდის ფერია,
ერთი დღით ვცხოვრობ ესეც ბევრია,
ხვალ თუ მოვკვდები ეს დღე ჩემია,
შენი თვალებიც სევდის ფერია,

leqsebi poezia literatura proza nawarmoebi


აჯობე შენს თავს - ბარსელი

აჯობე შენს თავს,
პირისპირ დგომით,
სულ თავისუფლად,
მსხვრევადი დოგმით.
ამაღლდი სულ-ზე,
ქრისტედან მზერით,
გახსოვდეს წამ-წამ,
დათმობით ვმღერით.


მე მოვდიოდი ქუჩა და ქუჩა

მე მოვდიოდი ქუჩა და ქუჩა,
იასამნებით ჩახუტებული,
იცი? განგებამ მე რა მაჩუქა,
სიჩუმე ზეცით გახატებული.


სულში ისევ ჰყვავის გაზაფხულისფერი

სულში ისევ ჰყვავის გაზაფხულისფერი
სუსტი ყვავილები,
შენზე მონატრებამ ახლა ნაწვიმარზე უფრო გადამრია,
ღამე ქუჩა–ქუჩა მარტო დავდივარ და ლოცვით
დავიღლები,
ჩემი ათენა და ჩემი აფროდიტე ნეტავ სად არიან...


დედა ტერეზა

"შენ თუ სულ იმით ხარ დაკავებული, რომ განსაჯო ადამიანები, მაშინ შენ დრო აღარ დაგრჩება იმისთვის, რომ ისინი შეიყვარო "


დედა ტერეზა


დიდი ადამიანების ბრძნული გამონათქვამები

გონება იტანს უბედურებას, ვაჟკაცი გულდაგულ წინ უდგას, მოთმინება და სარწმუნოება კი სძლევს ხოლმე.

რენანი




დანარჩენი იხილეთ სრულიდში


დიდი ადამიანების ბრძნული გამონათქვამები

დიდი ღირსების ადამიანს მცირე ნაკლოვანება და შეცდომა ყოველთვის უნდა შეენდოს.

ეშენბახი



დანარჩენი იხილეთ სრულიადში


მიხეილ ჯავახიშვილი - ბრძნული გამონათქვამები

დიდი ტილოს ავტორმა რომანი უნდა დაასრულოს, რამდენიმე თვე დაასვენოს, თვითონაც დაისვენოს, მერმე ისევ გადაიკითხოს, გადააკეთოს, ისევ დაასვენოს, და ეს ოპერაცია მანამდე იმეოროს, სანამ საბოლოოდ არ დამწიფდებოდეს. მხოლოდ ამის შემდეგ უნდა გაუტანოს იგი მკითხველს. ასე აყენებენ კარგ ღვინოს, ასე იწერება კარგი რომანიც. მაგრამ ერთსაც და მეორესაც უძირო მოთმინება სჭირდება, ჩვენ კი, მწერლებს, საამისოდ არა გვცალია.


გაყინულ ფიქრებს ათოვს სიმშვიდე

გაყინულ ფიქრებს ათოვს სიმშვიდე


ცხოვრება ტკივილით დავღალეთ

statusebi gamonatqvamebi literatura prazebi


წვიმს...

ციდან წვიმს და სულში მაწვიმს... ნერვებზე უკრავენ წვიმის წვეთები და უჟმურ გამოხედვას ახატავენ ჩემს სახეს... წვიმს... წვიმს... საწყლად ასკდებიან ფანჯრის მინას წვიმის წვეთები... და ... ეს, ცრემლებს გავს, ღაწვებზე დადენილს.