დიკა სალაყაია - მოდი, თითქოს ბავშვები ვართ, გამიტაცე

მოდი, თითქოს ბავშვები ვართ, გამიტაცე

მოდი,თითქოს ბავშვები ვართ,გამიტაცე,
მერე სადმე გადამხიზნე მთაში,
სიყვარული სულ თავიდან ამიხსენი
არ გამიშვა,არ გამიშვა სახლში...


დიკა სალაყაია - სიყვარული რა ფერის არის დედი?

სიყვარული რა ფერის არის დედი?

-სიყვარული რა ფერის არის დედი?
-შენი თვალების ფარია შვილო....
-სიცოცხლე როგორი ფერის არის დე?
-სიცოცხლე დილისფერია შვილო....


დიკა სალაყაია - ნეტავ შენს მეუღლეს - მე რა შემაშინებს

ნეტავ შენს მეუღლეს - მე რა შემაშინებს

ნეტავ შენს მეუღლეს- მე რა შემაშინებს,
მე რა შემაშფოთებს ქვეყნად,
ჩემში შემოდგომა ჯერ არ დაწყებულა-
ჩემში აპრილია დღესაც.


დიკა სალაყაია - ცოლი

ცოლი

ნოემბერიც მიილევა საცაა და
მერე მთიდან გადმოდგება თოვლი,
გადაღლილი ჩამოვჯდები ფანჯარასთან,
ფინჯან ჩაის მოვიმზადებთ ორნი.


დიკა სალაყაია – სველ მიწაზე ჩამოჯდომა მინდა

სველ მიწაზე ჩამოჯდომა მინდა,

აპრილივით მომენატრა სითბო,
აპრილივით ყვავილების თქვეში,
ორღობეში ენძელების ფეთქვა,
გაფოთლილი ტყემლები და გზები...


დიკა სალაყაია - გაზაფხულობით შენი ღობის გასწვრივ

გაზაფხულობით შენი ღობის გასწვრივ,
გლიცინიები ჰყვაოდნენ ბებო,
მაშინ არ ვიცოდი რა ერქვათ ამ ყვავილებს,
ახლა ვიცი და ვჩემობ.


დიკა სალაყაია – შენ სულ დამჭირდები დედი...

შენ სულ დამჭირდები დედი...

თითქოს დრო გავიდა, თითქოს გავიზარდე,
მაგრამ ვერ გავდიდდი დედი,
შენთან და შენს იქეთ ვერსად გავიპარე,
ვერსად ვერ წავედი დედი...


დიკა სალაყაია - რომ შემეძლის ვიცხოვრებდი სოფელში

რომ შემეძლის ვიცხოვრებდი სოფელში და
შენს მხარდამხარ დავთიბავდი სათიბავს,
შემოდგომას შევიდგამდი კალათით და
ნალიაში ავიტანდი საზიდარს...


დიკა სალაყაია - მარხვისას მინდა წავიდე სოფლად

მარხვისას მინდა წავიდე სოფლად

მარხვისას მინდა წავიდე სოფლად,
ნაწვიმარ შუკას შევკიდო დარდი,
მეზობლის ქალი შემოვისახლო,
მარტოს არ მინდა დარჩენა მაინც...
...მარტოს არ მინდა,მიჭირს ტრაპეზიც,