გიორგი არაბული - სიტყვით დაიქარგა - სიყვარული

სიტყვით დაიქარგა - სიყვარული,
კოცნა - ტაეპებით მოგიწანი,
მიყვარს - უაზრო სიარული,
(ერთხელ პანთეონთან მომისწარი...).
სიტყვა ავიხირე - სევდიანი,


გიორგი არაბული - მე შენთან მოვალ ნამთვრალევი, ხელში ყვავილით


შენი თვალები... ღიმილი შენი
და შეპარული სევდა მზერაში,
წითელი კაბა რარიგად გშვენის
ლექსის წერაში.
თვალები ისევ... ისევ თვალები,
მიმქრალი სახე ალიონიდან,


მარიკა ბარათაშვილი - სიბერე


ჯერ მიანავლა კოცონი - მწველი,
მართლაც მეხანძრის საქმის "გაგებით",
შემდეგ ასევე გამოცდილ ხელით
შუბლზე დააგო ლიანდაგები.


ზვიად კეჭაყმაძე - წვიმს და ტუჩებზე მადნება სევდა

წვიმს და ტუჩებზე მადნება სევდა..
ისევ გეძახი და მუდამ გელი...
იცოდე, მუდამ მემახსოვრება,
როცა მიყვარდა ღიმილი შენი....


დათო ახლოური - თბილად მეხება

თბილად მეხება
ცხელ ტუჩებზე
შენი ტუჩები,
როცა თითები
საკინძეზე
ღილებს ძებნიან...


დათო ახლოური - სხვა გზა აღარაა

სხვა გზა აღარაა,
თუკი შემიყვარდი,
უნდა დაგიჩემო ქალავ...
ნეტა ახლოს მყავდე,
რამეს გიამბობდი,
მკერდზე ჩამომფენდი
დალალს...


დათო ახლოური - ყვითელი ფოთლები

ხანდახან რთული ვარ,
ხანდახან მარტივი...
შენ ჩემსას
ვერაფერს გაიგებ...
ყოველდღე იცვლება
ამინდი მარტივით,
რაც მქონდა
ღრუბლებმა წაიღეს...


დათო ახლოური - არ დაწყებული ერ კიდევ თოვა

არ დაწყებულა
ჯერ კიდევ თოვა,
თრობის ჟამი აქვთ
ქარვისფერ თასებს...
მე მიხარია
შენ რომ მოგწონვარ,
გულში რომ ხარ და
ასე რომ მავსებ!


დათო ახლოური - შენ იმ ღამეს მოკლე კაბა გეცვა

შენ იმ ღამეს
მოკლე კაბა გეცვა,
უცხო იყო, -
იასამნისფერი...
საბანივით
წავიფარეთ ზეცა
და სუსტ მხრებზე
შემოგხვიე ხელი.


ტარიელ ხარხელაური - მე ვხედავ

მე ვხედავ,
მე მესმის – მოდიან,
ხშირ სუნთქვას ასდევენ თელები…
სიცოცხლე სიკვდილი როდია,
რომ ოდენ შეიცნო ცრემლებით.


ტარიელ ხარხელაური - არც არაფერი მახარებს

არც არაფერი მახარებს,
არც არაფერი მწყინს,
მზარავს ლანდების ხარხარი,
ხმაური მზარავს წყლის.
გარეთ ხბო ბღავის სახარე,
კოკისპირულად წვიმს.


ირაკლი ჩარკვიანი

ისეთი სახლი მინდა გაჩუქო,
შენ რომ იცხოვრებ,
ისეთი სიტყვა მინდა დავწერო,
შენ რომ გაიგებ,
ისეთი შუქი მინდა აგინთო,