სტატუსები - statusebi


სიკვდილი ყველას კლავს, მაგრამ ზოგადად სიცოცხლეზე ვერ იმარჯვებს.



დანარჩენი იხილეთ სრულიადში


უბედური კურდღელი - ვახტანგ ჭანკოტაძე (იგავ-არაკი)


გამოაცილეს სუფრიდან,
კურდღელი კარგად შემთვრალი,
მღერის რომ არის სულწმინდა,
არავისი აქვს დღეს ვალი.
`ლხინი მრავალი მინახავს,
ჰარალი, ჰერი, ჰერიო,
ჩემზე მამაცი ვინა ხართ –
ვერას დამაკლებს მგელიო


უჯიშო - ვახტანგ ჭანკოტაძე (იგავ-არაკი)

სხვის ჯიბეში ფულებს თვლიდა,
ბოღმით გულზე სკდებოდა,
განგაშს სტეხდა, თითქოს მთიდან
ზვავი ემუქრებოდა.
ძლიერ სწყინდა, თუ სხვის ბაღში
მწიფდებოდა ატამი,
ფერით ჰგავდა დამწვარ ნახშირს,
წესს მისდევდა სატანის.


ჯიუტი ბაჭია - ვახტანგ ჭანკოტაძე (იგავ-არაკი)


ღამეა, ბნელა. დაბურულ ტყეში,
ბინადართ უჭირთ გარეთ გამოსვლა.
ატყდა ბაჭია (ჭკვა თუ აქვს ფეხში)
და მოისურვა წასვლა ბაბოსთან.
დედაკურდღელმა სიტყვით ფხიანით,
დატუქსა იგი – კარგად მისმინე,
სახიფათოა, არის გვიანი,
მგელი დაგხვდება სადმე, ტყისპირზე.


ციყვი და ყვავი - ვახტანგ ჭანკოტაძე (იგავ-არაკი)


ყვავმა ჩხავილით აიკლო,
ტყე-ველიანი მიდამო,
ციყვო, მითხარი რა მელის,
მშია, საჭმელი მინდაო.
საჭმელი თუ გსურს, ყვანჩალავ,
დიდი გარჯაა საჭირო,
იჩხავლე, თუ გსურს ბახლები
მწარე შიმშილით ატირო.


ნადირების ქარტია - ვახტანგ ჭანკოტაძე (იგავ-არაკი)


მაჩვი, ტურა, მაიმუნი,
მგელი, კატა, მელია,
შეიკრიბნენ, გადაწყვიტეს
საქმე საკვირველია.
ყველამ ცალკე ჩაიფიქრა,
შექმნას რაღაც პარტია,
წესდებებიც გამოაცხეს,
შეკოწიწდა ქარტიაც.


შურითა და ღვარძლით - ვახტანგ ჭანკოტაძე (იგავ-არაკი)

სამეზობლო ჰქონდათ მშვიდი,
ლომს, ვეფხვსა და სპილოს,
ერთად ხნავდნენ, თესდნენ, მკიდნენ,
ერთად სხვამდნენ ღვინოს.
ცხელი დადგა ზაფხული და
ყველგან დაშრა წყალი,
სარწყავად რომ არ ყოფნიდათ,
დარდის აჩნდათ კვალი.
ბაღმა, ყანამ, ვენახებმა,
სწრაფად იწყო ხმობა...


მელია, ტურა და მაჩვი - ვახტანგ ჭანკოტაძე (იგავ-არაკი)


მგლის ქორწილში დრო ატარეს
ტურამა და მელიამ,
სახლში გვიან ბრუნდებიან –
ცეკვავენ და მღერიან.
ტყეში მაჩვის ხმა გაიგეს,
წიოდა და კიოდა,
შველას სთხოვდა მუდარებით,
თვალზე ცრემლი სდიოდა.
თავს წაადგნენ ბარბაცით და
ხმამაღალი სიცილით,
მელიამ ტაშს მოუმატა,
ტურა ხტოდა კვიცივით.
რა მოგსვლია, უბედურო...
ლამის დაწყდნენ ხითხითით,
აბა, ამას დამიხედეთ,
ვა-ხა-ხა და ხი-ხი-ხი.
არ მიხედეს, მიატოვეს,
გამოთათხეს უშვერად,
მასხარადაც აიგდეს, რომ
თავის თავს ვერ უშველა.
ყიტყიტებდნენ, დასცინოდნენ –
მაჩვი ბოთე ყოფილა,
ქორწილამდე ვერ მოვიდა,
მეზობელი სოფლიდან.
გესლიანი, ღრძო ქილიკით,
წყვილი ხტოდა, მღეროდა,
ვერ შენიშნეს, რომ წინ დიდი
და ღრმა ორმო ელოდათ.
ჩაცვივდნენ და მოიტეხეს
კოჭი, ფეხი, ნეკნები,
თავზე მიწა ეყრებოდათ,
გვერდში ჩხვლეტდა ეკლები.
ღვინისაგან გამოფხიზლდნენ,
ზეცა შეძრეს კივილით,
მაგრამ ვერავინ გაიგო,
მათი გულისტკივილი.
. . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . .
`...ნუ დასცინი სხვასაო,
გადაგხდება თავსაო...


აბა გამოიცანი

აბა გამოიცანი

Authors: ჭანკოტაძე, ვახტანგ

Subjects: ლექსები;



აჯაფსანდალი

აჯაფსანდალი

Authors: ჭანკოტაძე, ვახტან

Subjects: სატირულ-იუმორისტული ჩანაწერები;


ალმასა

ალმასა

Authors: ჭანკოტაძე, ვახტანგ

Subjects: მოთხრობები; ნოველები; მოგონებები;


ტელეპათიური თავგადასავლები

ტელეპათიური თავგადასავლები

Authors: ჭანკოტაძე, ვახტანგ

Subjects: ტელეპათია;