არიან ქალები - უდაბნოები

არიან ქალები - უდაბნოები,
ისინი უნდა გადალახო და დატბორო.

არიან ქალები-ჭაობები,
ისინი უნდა ამოაშრო.


სულში თამაშობს ათასი განცდა

სულში თამაშობს ათასი განცდა
და მაინც, მზერა დამრჩა ბავშვური,
ცხოვრებას ავცდი ერთი დღით, ანდა
საუკუნეებს დავადგი ქუსლი.

მზე ყვავილივით ჩნდება ამაღამ,
მე ეს სული მწამს და უკოცნელი
ღამე ჩემს შუბლზე კვდება ხმამაღლა
დღეს მეოცნებე, ვით უბედური...


ქალი სილამაზის, სიფაქიზის და სინაზის ნაზავია

ქალი სილამაზის, სიფაქიზის და სინაზის ნაზავია,
ქალი უსიყვარულოდ - აბა რა ქალია?
ქალი კეკლუცი და კაცის გულის ლახვარია,
დიდი გრძნობის და შეუცნობელი
საიდუმლოს საფარია.
ქალი სიცოცხლის და სიხარულის ამქარია,
ქალი მეგობრობის, ერთგულების ლამპარია,
ჩვენი კაცობის და სიწმინდის გამტანია,
ოჯახის ბურჯი და მტკიცე საყდარია.


თემურ ელიავა - არ მინდა თვალებს ცრემლი რომ მოსწყდეს

არ მინდა თვალებს ცრემლი რომ მოსწყდეს,
მაგრამ ტკივილი მერევა ნაცვლად.
მე დღესაც ასე იოლად მომკლეს
და კიდევ ასჯერ მომკლავენ ალბათ.

რომ ფსკერზე ღამე დაეშვა ცივად,
რომ მთვარე კრთება ბილიკის ბოლოს,
რომ გახელილი თვალებით მძინავს,
ეს თქვენი ბრალი არ არის მხოლოდ!


მიუშვით ვნებები თავიანთ ნებაზე

მიუშვით ვნებები თავიანთ ნებაზე
ჩაიცვან ალერსის გარყვნილი ჯავშანი
და მკერდზე ამბორის ცხელ მიკარებაზე
სირცხვილით დაეწვათ გოგოებს თავშალი.
მიეცით სიყვარულს სიგიჟის უფლება,
პერანგის მკლავები დაგრძელდეს ფერებით,
დაუწყეთ კეფასთან სულს გასაუბრება
ჩურჩულზე დაბალი, მთრთოლვარე ბგერებით.


დათო ახლოური - თბილი ღამეა

თბილი ღამეა,
მშვიდი და თეთრი,
შენზე ფიქრებში
გავყუჩდები და...
ხან თვალებიდან
იწყება მდედრი,
ხან თმებიდან და
ხან ტუჩებიდან...


ქალი სულით უმანკოა

ქალი სულით უმანკოა…
ცხოვრებით ხშირად მანკიერი…
ქალს კლავს უიმედობა, უსიყვარულოდ ყოფნა და უაზრობა…
ის ყოველთვის უჩვეულოა…
ამოუცნობი…
და თანაც ყველაზე ურცხვი..
ქალი არ არის მარტო ქალი…
ის არის ხშირად აზრიც..
ბუნების, ცხოვრების ფიქრების წამების აზრი…


მე ამაყი ვარ, შენ გვერდით მყავხარ

მე ამაყი ვარ, შენ გვერდით მყავხარ,
ვგრძნობ მაგ ლამაზი სულის დინებას,
განძი ხარ, ჩემი მონაპოვარი,
უზენაესის სათნო ქმნილება.
მე შენს სიყვარულს ვუმღერებ მუდამ,
ეს გრძნობა ჩემში მყარად ჩასახლდა,
ვერ ვიარსებებ მე მის გარეშე,
მასზე მზრუნველი მიგულე მარად


ცხოვრება თეატრი, თან დიდი სცენით

ცხოვრება თეატრი,თან დიდი სცენით,
უნდა ითამაშო ან რაღაც მეტი.
ხალხი გააცინო ანდაც აატირო,
ყოველთვის ეცადე,სულ მეტი,მეტი.


როგორ გაილია წუთები

როგორ გაილია წუთები,
დრო კი უშენობით ჩერდება,
სხივი მეჩვენება ღრუბლებად,
ისე უღიმღამოდ თენდება.

გული მონატრებით აძგერდა,
ღელავს-მარტოობას ჩვეული,
დილა უსიზმრებოდ გათენდა,
ფიქრი არ მასვენებს გრძნეული.


ერთი ნატვრა ავიჩემე გუშინ

,,ერთი ნატვრა ავიჩემე გუშინ...

მთელი ღამე გამეტებით წვიმდა...

დილაა და მზეს ამოსვლას ვუშლი...

შენს მკლავებში გავიღვიძო მინდა...

ეგ ტუჩები მიგიჟებდეს დილას...

მინდა ცაზე, ვარსკვლავები ენთოს...


დავით გურამიშვილი

ტყუილი ვჰთქვა, ჩემი თქმული შეიქმნების რა სავარგი?
მართალი ვჰთქვა, მეშინიან, ვა, თუ გავხდე დასაკარგი!
კაცს მის მეტი არა აქვს-რა სიკვდილს უკან თან საბარგი,
სულს მიუძღვის ხორცთ ნაქნარი: ავსა ავი, კარგსა კარგი.