მებადური


ნავი გამართა მებადურმა, ზღვაში შეცურა,
ნიჩბებს მოუსვა სიხარულით, სუსტი მკლავებით.
განთიადის მზე სისხამ დილას გადაეხურა,
მწვანე მდელოზე ბალახობდნენ თეთრი კრავები.

წყლის ლურჯ კამკამებს მიაპობდა ნავი თანდათან
და ნელ-ნელი სვლით შედიოდა ზღვის შუა გულში.
ამასობაში ამოვიდა, ცაზე განათდა
მზე ალისფერი მრავლის მთქმელი და თან პირქუში...


ანა კალანდაძე - ფოთლები... ფოთლები...

ატირდნენ მთები და
ლამის მეც ავტირდე,
ნაძვები დაღონდნენ
და მეც, მეც ვღონდები...
მოწყდნენ და გაფრინდნენ,
გაფრინდნენ,
გაფრინდნენ
ფოთლები... ფოთლები...
ხეთ ხელი აღაპყრეს
და ღმერთი ადიდეს,
მაგრამ უჩვეულო
კვნესით და გოდებით
მოწყდნენ და გაფრინდნენ,
გაფრინდნენ,
გაფრინდნენ
ფოთლები... ფოთლები...

1945.


ანა კალანდაძე - ფიტარეთში

ამ ძველ ტაძარში ბეღურები
ისადგურებენ
და თითქმის მუდამ ესწრებიან
წმინდა სერობას...
და როს მხრჩოლავი საცეცხლური
მოაქვს ქერუბიმს,
თვალებს ხუჭავენ შიშისაგან
მათდა უნებურ.
როს ვერცხლის სავსე პარკით ხელში
ჯდება იუდა
წმინდა სუფრაზე - მონა ყოველთა


ანა კალანდაძე - თოვლიან მთების შორეულ კალთებს

თოვლიან მთების შორეულ კალთებს
ყოველდღიურად
მზის ჩასვლის შემდეგ ნათელი ადგას
მარადიული...
გოლიათები ჭექენ და ქუხან
წარსულის ფერფლით...
საქართველოზე მოდის მაჰმად-ხან,
ქუდზე კაცს კრეფენ...
ლაშქარს მიუძღვის ხმალჩაუგები
ერეკლე მეფე...
და იმ მთებიდან
მძიმედ ეშვება თორღვა მთიული...
თოვლიან მთებზე ნათელი დგება
მარადიული...

1959.


ანა კალანდაძე - სვით სიხარული ამ თასებიდან

სად მიდის ეს გზა კრწანისის შემდეგ,
სად მიდის მტკვარი?
სად მიდის მთვარე მხარსისხლიანი
სამასი ფარით?
სამასი თასით რა მოაქვთ ჩვენთან
კრწანისის მხედრებს?
სიცოცხლე მოაქვთ: უკვდავებაა
იმათი ხვედრი!
იმათ თვალებში, დახეთ, ინთება
ცეცხლი ფარული:
- სვით სიხარული ამ თასებიდან,
სვით სიხარული!

1960.


ანა კალანდაძე - რა მოგწონს უფრო?

“პატარა ვიოლას“

ფუნთუშა ლოყებს დაუგზნიათ ჭიაკოკონა,
ვარდო გაშლილო დედის ლხენაში!
„დედა ენაში“
რამ მოგხიბლა, ჩემო გოგონავ,
კურდღლის ბაჭიამ,
თუ ჩიტების სტვენამ ვენახში?
..


ანა კალანდაძე - რა ვარ? სტვირი ვარ!

ეს სიხარულის ცრემლებია, როდი ვტირივარ?
ქარი ჩამბერავს, ავმღერდები: მე ხომ სტვირი ვარ
ქარში გაზრდილი, უგუნურთა
მოჭრილი მერე?
ხმით საამურით მპყრობი გულთა
ვუმღერი ველებს...
ატირებული მფლობელი ვარ
შენი გულისაც...
იალაღებით მობერილ ვარ


სტატუსები - statusebi

ძლიერი კაცის ცხოვრებას მიზანი მართავს, სუსტისას - ინერცია.




დანარჩენი იხილეთ სრულიადში


სტატუსები - statusebi

ყოველ ეჭვში არის იმედი, ხოლო ყოველ იმედში – უიმედობა.




დანარჩენი იხილეთ სრულიადში


სტატუსები - statusebi

გარდასული წყენა დროის სხვადასხვა მანძილიდან სხვადასხვანაირად აღიქმევა.




დანარჩენი იხილეთ სრულიადში


სტატუსები - statusebi

უთქვამთ წინაპრებს: ყოველ ნაბიჯის გადადგმის წინ, მომავლის ხედვა გაიწინარე!




დანარჩენი იხილეთ სრულიადში


სტატუსები - statusebi

თუ საგანში ცოდნა არა გაქვს, ნუ ეცდები, კამათში თავი გამოიჩინო, ეს შენ სასაცილო მდგომარეობაში ჩაგაგდებს.




დანარჩენი იხილეთ სრულიადში