პატიმრის ენით

ჩუმი სევდა მოგონებებს მიმსხვრევს
წარსულიდან გადმონაშთი გავხდი,
ჩემი სული იმ ოცნებებს მიზდევს,
რომლებსაც მე ხელ გაშლილი დავხვდი.


იოსებ ნონეშვილი - შენ საქართველოს დედოფლობა დაგშვენდებოდა

შენ საქართველოს დედოფლობა დაგშვენდებოდა…
დაგშვენდებოდა და რარიგად დაგშვენდებოდა,
შენს ერთ სიტყვაზე ქალაქები აშენდებოდა
და დაიწყებდა უდაბნოში შრიალს წალკოტი.
ioseb noneshvili shen saqartvelos dedofloba dagshvendeboda


გრიგოლ აბაშიძე - ამ სოფლის წესი...


ამ სოფლის წესი ეს იყო, ალბათ,
ვინც ამაშენა, მანვე დამშალა!
მიტომ მასმევდა წვეთ-წვეთად შარბათს
რომ ბოლოს მესვა მხოლოდ სამსალა.

grigol abashidze am soflis wesi leqsebi poezia


გრიგოლ აბაშიძე - შხამით სავსე თასი

რაღა ვიღონო ბედო მსახვრალო,
ამდენ უბედუს ცრემლსაც ვერ მოვწმენდ
რატომ დამტოვე, ღმერთო მაღალო,
ქართველთა მოდგმის დაქცევის მოწმედ!

grigol abashidze shxamit savse tasi leqsebi poezia


გრიგოლ აბაშიძე - ღმერთმა შემინდოს


სიტყვა სატევრად უნდა გექცია,
თუ აღშფოთებით გული გქვს სავსე.
რა დროს ლექსია! რა დროს ლექსია!
როცა ქვეყანა გექცევა თავზე.

grigol abashidze gmertma shemindos leqsebi poezia


გრიგოლ აბაშიძე - ფა-ფუ…


ხელისგულიდან ყვავილის ფუცლებს,
თუ თოვლის ფანტელს ფაფუკს,
სულის შებერვით შენ აქრობ უცებ
და შემომძახი: ფა-ფუ!
grigol abashidze fafu leqsebi poezia


გრიგოლ აბაშიძე - ფიქრები საქართველოს რუკაზე


შენს რუკას შენი ბრძოლების სარკეს,
წეწდა და გლეჯდა ბედი წყეული,
ძონძებს ჰგავს შენი მიწა-წყლის თარგი,
დაფლეთილია შენი სხეული,

grigol abashidze fiqrebi saqartvelos rukaze


გრიგოლ აბაშიძე - უსამართლობა


გაზაფხულს ხეთა ჯარიც თან ახლდა,
ტყეს სად ჩააცვა მწვანე წვრილთვალა?!
ხედავ, ბუნება ისევ განახლდა,
მთა-ბარმა ფერი ისევ იცვალა!


გრიგოლ აბაშიძე - უკანასკნელი სათხოვარი


უფალო, ყური მოაპყარ ჩემკენ,
თხოვნა მაქვს მცირე და უმნიშვნელო,
რაკი არ მკითხე და ისე შემქმენ,

grigol abashidze ukanaskneli satxovari leqsebi poezia


გრიგოლ აბაშიძე - სინდისის განაჩენი


იჯდა ქრისტე და, მდუმარე დიდხანს,
სილაზე თითით რაღაცას წერდა,
ჩაქოლვის დასტურს ელოდნენ მისგან.
და არ ცხრებოდა ყაყანი მტერთა.

grigol abashidze sindisis ganacheni leqsebi


გრიგოლ აბაშიძე - რა დამაძინებს


გადაიარე, შავო ღრუბელო,
მოთქმავ მიყუჩდი, ცამდის ასულო!
ვაი დალო და ვაი ჭუბერო,
ვაი გოლგოთის გზავ, უსასრულო!

grigol abashidze ra damadzinebs poezia


გრიგოლ აბაშიძე - ორგვარი სინანული


გვიან მივხვდი: ყოველი,
ცუდიც, კარგიც მოაქვს დროს.
ჩემს ბედს ვგმობდი, რომელმაც
შენს დაცემას მომასწრო.

grigol abashidze orgvari sinanuli poezia