ბნელოდა!

poeziis nakvalevze bneloda axalgazrda mwerlebi
პოეზიის ნაკვალევზე...

ბნელოდა!
და მეც ბნელ ქუჩას მივუყვები,ზანტად ვაცილებ.
მთვარის ნათებას ავერიდე, უკუნეთს ვეტრფი.
შემომეპარა სულში ბოდვა, მიბილწავს ფიქრებს,
როდის დაღამდა?....
ამ ბოდიალში ამტკივდა ტერფი.


სულის ელეგია

cxovrebis labirinti sulis elegia axalgazrda mwerlebi
ცხოვრების ლაბირინთი

წყნარი მუსიკის ჰანგთა ერთობა,სევდის ფანატიზმი. პესიმიზმი- საკუთარი სულის მაზოხისტური წამება. ღამის უჩუმარი ქირქილი და მე და კალამი.
ასოები, სიტყვები, რითმები- ლექსთა მწყობრი გამოსვლა, გრძნობით ნააზრევი. სადღაც სიბნელეში ვნება მაცდური და ჩვენ!
ეროსის ულმობელი ვნების ისარი, ბნელი სიჩუმე და შიშის კივილი.


საქართველოში იბადებიან – "პოეზია" Anryy Pashurishvili

saqartveloshi ibadeboden pzia andy pashiurisvlil
"საქართველოში იბადებიან "

საქართველოში იბადებიან,
იბადებიან და იძახიან
ჩვენ ქართველები
ყველა ვართ ერთნი,
ქართველები ვართ
ძმობის არმია,
მაგრამ ამასაც
ჩვენ ყველა ვხედავთ,
ჩვენს საქართველოს


სევდის ბაღს

sevdis bags leqsebi poezia
სევდის ბაღს შეველ შენაღონები:
მოკრეფად მსურდა ვარდის კონები.
ვარდმან შემრისხა თავ-მომწონები,
ისარი მყორცა დასამონები,


შენ ქალღმერთი ხარ, უზენაესი

shen qalgmerti xar uzenaesi leqsi qalze
ამრი_დამრია სხეულის ეშხმა.
ამრი-დამრია ამ გზების სივრცემ.
ამრი-დამრია თვალების ცეცხლმა.
მთელი დღეები მხოლოდ ერთს გიცქერ.


სურვილი ჩავუთქვი სანთელს ნაჩუქარს

survuli chavutqvi santels nachuqars axalgazrda mwerlebi leqsebi poezia

სურვილი ჩავუთქვი სანთელს ნაჩუქარს,
ბოლო მოუღოს გრძნობას ნაბოძარს,
უფალს შევევედრე ობოლს და საოცარს
რომ შესწეოდა ჩემს გულს ნაომარს..
:(


წახვედი, დამტოვე, კვალიც არ დატოვე

waxvedi damtove kvalic ar datove leqsebi poezia

წახვედი,დამტოვე, კვალიც არ დატოვე,
თვალებში უხვად ცრემლი ჩამიტოვე,
გულში სითბო და გრძნობა დავიტოვე,
თუმცა ტყუილად,იმედიც არ დამიტოვე...


დაიგვიანა ზაფხულის სითბომ

daigviana zafxulis sitbom leqsebi poezia
დაიგვიანა ზაფხულის სითბომ,
დაიგვიანონ იქნებ წვიმებმაც.
ჟღერენ გრძნობანი. არა ჩვენს შორის
სასიყვარულოდ გაბმულ სიმებად. . .


რა მშვენიერი დღეები იყო

ra mshvenieri dgeebi iyo
რა მშვენიერი დღეები იყო,
იწერებოდა წიგნებში ბედი,
ახლა ამ ლექსებს ნაცარი იყოფს,
მე სულელი რომ შენს სახლთან ვწერდი.


შენ არ დამატყობ გულზე ნატყვიარს

shen ar damatyob gulze natyviars
შენ არ დამატყობ გულზე ნატყვიარს
ვგრძნობ, როგორ ფეთქავს შენი გულ-მკერდი,
თვალებში ლურჯი ზმანება ელავს…
წვიმის წვეთები აპობს გუბეებს,