გალაკტიონ ტაბიძე - იყო

galaktion tabidze icvalnen droni poezia qartuli literatura qartveli mcerlebi
იყო ბურუსი გაურღვეველი
და კაკანებდა ტყვიისმფრქვეველი.
დღემ მოღუშულმა წარბი შეხარა,
დაცლილ ქუჩებზე მკვდრები ეყარა.


გალაკტიონ ტაბიძე - იცვალნენ დრონი

galaktion tabidze icvalnen droni poezia qartuli literatura qartveli mcerlebi
იცვალნენ დრონი.
წარსულის დიდის
დიდებას ვხედავ არასაკმარისს.
ღელავს ფაზისი და მტკვარის მშვიდის


გალაკტიონ ტაბიძე - იხდება ფარდა

galaktion tabidze ixdeba farda leqsebi poezia qartveli mcerlebi
მაგრამ იწყება. ასწიეს ფარდა.
მის წინ კარპიის არის ცხედარი.
ქალის თვალები იფეთქებს ვარდად,
გრძნობათა ცეცხლით გაუბედარი.


გალაკტიონ ტაბიძე - თოვლი იყო ირიბი, ალმაცერი

galaktion tabidze tovli iyo iribi almaceri qartveli mcerlebi
თოვლი იყო ირიბი, ალმაცერი,
დიკენსის გმირივით ცეცხლთან ჩაფიქრება.
ელვარებს ღუმელი. ვფიქრობ, საცაა ცეცხლიც ჩამიქრება.
გაიღო ფანჯარა: თოვლი იყო ირიბი, ალმაცერი.


გალაკტიონ ტაბიძე - თრთის დასავლეთი, აწითლებს ზღვას

galaktion tabidze trtis dasavleti awitlebs zgvas
თრთის დასავლეთი, აწითლებს ზღვას ზეცის კაშკაში.
ზეცის კაშკაშში არეულა უცხო ხაშხაში.
თანდათან ციდან ძირს ეშვება ღამე სამხრეთის,
ნელი მიბნედით გადივლის ზღვას და მთებში შედის.


გალაკტიონ ტაბიძე - იგი დრო ენამ ვერ გამოხატა

galaktion tabidze igi dro enam ver gamoxata poezia qartuli literatura qartveli mcerlebi
თუ ყურს უგდებდი ბარიკადის ხმას ჩასაფრებულს,
თუ ყურს უგდებდი ყუმბარების სიმღერას მწარეს,
იგი ჰანგები ტალღას სცემდა გულს გამძაფრებულს,
იგი გვამცნევდა მისაწვდომელ ჰანგების არეს.


გალაკტიონ ტაბიძე - იდიდე, სამშობლოვ, იდიდე!

galaktion tabidze idide samshoblov idide proza poezia qartuli literatura qartveli mcerlebi
ბუმბერაზ ზღვის კიდე,

ცის კიდე.

ომია, ღელვა თუ სიმშვიდე,

იდიდე, იდიდე, იდიდე!


გალაკტიონ ტაბიძე - იერი

galaktion tabidze ieri iyo dila mshvenieri poezia proza qartuli literatura qartveli mcerlebi
იყო დილა მშვენიერი

დილა ფერადი,

მაგრამ უცებ წამოვიდა

ცაიერადი.


გალაკტიონ ტაბიძე - იმიტომ ხდება რევოლუცია

galaktion tabidze imitom xdeba revolucia poezia proza leqsebi qartveli mcerlebi
იმიტომ ხდება რევოლუცია,
და დაგრიალებს მსოფლიოს თავზე,
ჯვარედინებზე მყოფი პოეტი
ახალ სიცოცხლით შეიქნეს სავსე.


გალაკტიონ ტაბიძე – ის დროება სიზმარივით წავიდა

galaktion tabidze is droeba sizmarivit wavida poezia
ის დროება სიზმარივით წავიდა,
ოდეს ბავშვი იყავ მოხეტიალე,
რკინიგზები - სავსე სანახავითა,
რონოდები ცივი, ოხერტიალი.