მსოფლიოს ყველაზე ძვირადღირებული კოქტეილები

msoflios yvelaze dzviradgirebuli koqteilebi
Truffle Martini - 100 დოლარი
ამ ეგზოტიკური კოქტეილის დასალევად ლონდონში Rocco Forte's Browns Hotel-ის სტუმრობა მოგიწევთ. შოკოლადის ლიქიორისა და მარტინის შერევაზე დაფუძნებული მიქსის მთავარი პეწი ტრიუფელია, რომელსაც 48 საათის განმავლობაში არაყში ამყოფებენ.

Ritz Sidecar - 515 დოლარი
კოქტეილის გასინჯვა, რომელსაც პარიზის სასტუმრო ”რიცის” ბარ - ”ჰემინგუეიში” - მოგართმევენ, მალე შეუძლებელი იქნება. კუანტროს, კონიაკისა და ლიმნის წვენის სავსებით კლასიკური ნაზავი ვერ გახდებოდა უნიკალური, მასში უიშვიათესი კოქტეილი 1830 Ritz Reserve რომ არ გამოეყენებინათ.

მსოფლიოში ამ კონიაკის რამდენიმე ბოთლი დარჩა. მისი არაჩვეულებრივობა იმაშია, რომ ყურძენი, რომლისგანაც ისაა დაზადებული, ფილოქსერების შემოსევამდე, რომელმაც მეცხრამეტე საუკუნის 60-იან წლებში საფრანგეთში ყურძნის უამრავი ძვირფასი ჯიში გაანადგურა.

Magie Noir – 550 დოლარი
ვესტ-ენდში კლუბ Umbaba-ში შესანიშნავი კოქტეილი აქვთ, რომელსაც კონიაკის, შამპანურისა და ლიქიორისგან (Crème deMure) ამზადებენ. უნიკალური დამანატებია ლიმონის სორგო და აფრიკული ხის იოხიმბეს ქერქი. უკანასკნელის ექტრაქტი მედიცინში მამაკაცური პოტენციის ასამაღლებლად გამოიყენება. კოქტეილს მოოქროვილი ჯოხით დამშვენებული ბროლის სასმისით მოგართმევენ.

High Roller Martini - 1000 დოლარი
ამ კოქტეილს ლას-ვეგასში რესტორან The Capital Grille-ში ამზადებენ, მაღალი ფასი უნიკალური გემოთი კი არ აიხსნება, არამედ ორი ფაქტით: პირველ რიგში, გაყიდვიდან მიღებული თანხის ნახევარი მიდის მშიერთა დახმარების ფონდში, და მეორეც, კოქტეილის ჯოხზე, რომელიც სასმისს ამშვენებს, ბრილიანტებიანი ბეჭედია ჩამოცმული.

Mai Tai - 1400 დოლარი
სასტუმრო Merchant-ი დუბლინში სტუმრებს სთავაზობს კოქტეილს, რომელიც იამაიკურ რომზეა დამზადებული. ეს რომი 6 ბოთლიღა დარჩა მსოფლიოში და ბარის სეიფში ინახებაო.

Platinum Passion - 1500 დოლარი
ძვირადღირებული კონიაკის L'Esprit de Courvoisier-ის ბაზაზე შექმნილი კოქტეილი დეგუსტატორს ლიმნის წვენით შეზავებული მარაკუიას, ველური თაფლის, ლერწმის შაქრისა და ტყის კენკრის მსუბუქი ნოტებით გაახარებს. კიდევ ერთი ინგრედიენტია შამპანური Ruinart-ი. კოქტეილს მაღალი სასმისით მოგართმევენ, რომელშიც ორქიდეის ყვავილი ცურავს.

Diamond Cocktail - 4350 დოლარი
იმ კოქტეილის რეცეპტში, რომელსაც ლონდონის Piano Bar-ში მოგართმევენ, შედის კონიაკი Remy Martin Louis XII, რომლის ერთი ბოთლი 2000 დოლარი ღირს, შამპანური Charles Heidsieck Vintage 2001, სამი წვეთი მწარე ნაყენი და შაქრის ნატეხი. მიქსის საბოლოო ფასმა შეიძლება 19000 დოლარამდე მიაღწიოს, ეს დამოკიდებულია იმაზე, თუ რომელ ”კენჭს” ჩააგდებს ბარმენი სასმისში. ყველაზე «მაღალბიუჯეტიანი» ვარიანტი 0,6-კარატიან ბრილიანტს გულისხმობს.

Martini on The Rock - 10000 დოლარი
ქალბატონები, რომლებმაც ეს კოქტეილი გასინჯეს (სწორედ მათ მოსწონთ ის უფრო მეტად), ირწმუნებიან, რომ ის შესანიშნავად კლავს წყურვილს. მართლაც, რა უნდა იყოს იმაზე დახვეწილი და ელეგანტური, ვიდრე ბოკალში ცივი მარტინი იღვრება, ფსკერზე კი 1,5 კარატიანი ბრილიანტის პირამიდა იწონებს თავს. თუ თქვენ მოგკლათ წყურვილმა - იმის დროა, ნიუ-იორკში სასტუმრო Algonquin-ს ესტუმროთ.


წვიმის წვეთები დაბლა ეცემა

wvimis wvetebi dabla ecema
წვიმის წვეთები დაბლა ეცემა,
სიცილ-კისკისით მოდის მიწაზე,
ნაზ მელოდიას ღიღინებს ნელა,
ცეკვავს ოცნება ფანჯრის მინაზე.
წვიმას მოჰყვება ჩუმი გოდება,
შენზე ფიქრები, შენზე დარდები;
ფიქრის მორევში ჩამეძინება,
სიზმარში წვიმად მომელანდები...
წვიმა თითებზე მომეფერება,
თმას დამისველებს, კოცნით დამახრჩობს,
ცა ცისარტყელას ლამაზ ფერებად
გადმოიღვრება, შენით გამათბობს.
...წვიმის წვეთები დაბლა ეცემა,
სიცილ-კისკისით მოდის მიწისკენ,
ნაზ მელოდიას ასწავლის მთვარეს,_
და ყოველ ღამე ერთად ვღიღინებთ...


უკანასკნელი სევდიანი სტრიქონი იყოს!

ukanaskneli sevdiani striqoni iyos
ბეღურასავით
გული გიცემს სულ ერთი ციდა,
შენც უფრთხილდები
შენი ბუდის პატარა სითბოს...
ავალ,
ვარსკვლავებს ჩამოგიყრი ქუჩებში ციდან -
უკანასკნელი
სევდიანი სტრიქონი იყოს!
ავალ,
ჩამოვხსნი, დავაგორებ სპილენძის მთვარეს,
ადრე თუ გვიან -
დავიწყების გახდება ღირსი...
ოჯახში სითბო არ გაკლია,
დაასხი ბარემ,
შესანდობარი დავლიოთ მისი!
რა ვუყოთ მერე,
გული რომ გაქვს - სულ ერთი ციდა,
სამაგიეროდ ლამაზი ხარ,
ჭკვიანიც თითქოს...
ავალ,
ვარსკვლავებს ჩამოგიყრი ქუჩებში ციდან -
უკანასკნელი
უნუგეშო სტრიქონი იყოს!
ჩამოვხსნი მთვარეს,
უსირცხვილო მგოსნების მთვარეს,
მთვარეს, გროშივით გახუნებულს,
დაგიდებ ფეხთით,
მშვენიერების სამრეკლოზე დავწყვიტავ ზარებს,
უკანასკნელად დავამღერებ:
„ო, როცა შევხვდით...“
მერე კი, ვიტყვი:
კმარა გულით ოცნების ზიდვა,
ასეა ყველა -
უფრთხილდება პატარა სითბოს...
ავალ,
ვარსკვლავებს ჩამოგიყრი ქუჩებში ციდან -
უკანასკნელი
სევდიანი სტრიქონი იყოს!


შენი ღიმილის ანარეკლი ჩანს სხვის თვალებში

sheni gimilis anarekli chans sxvis tvalebshi
მოგონებები, თეთრი ფერის უცხო მორევი
და ჭრელი ბინდით დაბურული წუთი გონების.
მოგონებები, წამიერი ელვა ცხოვრების
და გზის ნაპირზე გაბნეული ლამპიონები.
ჩვენი შეხვედრა, მოგონება, კვალი წაშლილი,
პატარა გრძნობა, სიყვარულის მხოლოდ ნაწილი.
ცხელ უდაბნოში გზად ნაპოვნი ვარდი გაშლილი,
სხვის მოლოდინში დაკარგული და გადაღლილი.
შენი ოთახის გამოღებულ ფართო ფანჯრებში
ჩანს სილუეტი გარს მოცული იდუმალებით,
გამოღებული დაგრჩენია გულის კარები,
შენი ღიმილის ანარეკლი ჩანს სხვის თვალებში.
მოგონებები, თეთრი ფერის უცხო მორევი
და ჭრელი ბინდით დაბურული წუთი გონების.
ჩვენი შეხვედრა, წამიერი ელვა ცხოვრების
და გზის ნაპირზე გაბნეული ლამპიონები...


ვიდრე დაწერ, ვიდრე გტკივა, ვიდრე გაწუხებს

vidre dawer vidre gtkiva vidre gawuxebs
არაფრის გეშინია ახლა,
მაგრამ გაივლის ამდენი და ამდენი წელი
და დანარჩენსაც ის მოუვა, რაც ბავშვობას მოუვიდა -
დამახინჯდება.

რაც ახალია, ყველაფერი ლამაზია, რაღაცით ლამაზი.
ახალია შენი ჭრილობაც.

ვიღაც იქნებ შეიშმუშნოს, თვალი აარიდოს,
მაგრამ შენ იცი, ლამაზია.

და ვინც თვალი აარიდა, აბა სცადოს, მერე დახედოს,
შეხორცებისას დააკვირდეს, რას ემგვანება.

სიმახინჯე მერე იცის, შეხორცებისას,
ვიდრე ბოლომდე მოშუშდება, და მოშრება,
და ნაოჭებს გადაისწორებს.

და ბავშვობაც ასე იყო: თავიდან - ლამაზი,
მაგრამ ვერა და ვერ მოშუშდა, პირი ვერ შეიკრა,
ისევ ჟონავს, თავს არ გვავიწყებს.

და შენ გახსოვს შენი ბავშვობა.
ან ის რაც გახსოვს, როგორც ბავშვობა.
დაივიწყე.

ცარიელია შენი ბავშვობა, აღარავინ დადის ქუჩებში.
აწვიმს სკოლის ცარიელ მოედანს,
გუბეებს აშხეფებს ცარიელი ველოსიპედი
და სწრაფად კარგავს წონასწორობას,
წვიმს.

ცარიელია შენი ბავშვობა, აღარავინ დადის ქუჩებში.
იქაურები მოკვდნენ და დასუქდნენ,
მოკვდნენ ან დასუქდნენ.
წვიმს.

რაც ახალია, ყველაფერი ლამაზია. და შენი ლექსიც,
ვიდრე დაწერ, ვიდრე გტკივა, ვიდრე გაწუხებს,
ვიდრე მისგან, როგორც სისხლი, მოჟონავს სტრიქონები -
ლამაზია, დაიჯერე, რაღაცით ლამაზი.

ვიღაც იქნებ შეიშმუშნოს, თვალი აარიდოს,
შენ კი იცოდე - ლამაზია.

და ვინც თვალი აარიდა, აბა სცადოს, მერე დახედოს,
უკვე დაწერილს დააკვირდეს, რას ემგვანება.


თოვლში აირევა ყველას ნაკვალევი

tovlshi aireva yvelas nakvalevi
თოვლში აირევა ყველას ნაკვალევი,

ხანდახან ოცნების ბილიკებს ვკარგავთ,

სულ რომ დაიკარგოს ქვეყნად სიყვარული,

სულ ცოტას ნამდვილად ვნახავ.

ვნახავ და შენც გაჩუქებ, ვიცი რომ შენც გინდა,

ვიცი რომ თბილია გული.

ნამდვილი გრძნობა ამქვეყნად ცოტაა

და მისი პოვნაა რთული.

მე თუ შენ ამ ლექსს გწერ, - ეს ნიშნავს: მიყვარხარ,

ეს ნიშნავს გაჩუქე სული.

შენ მხოლოდ მითხარი, ყველაზე ლამაზო,

გინდა, თუ არა, ეს სიყვარული?


ჩვენი მეგობრობა

chveni megobroba
ჩვენი მეგობრობა, ჩვენი სიყვარული,
ღმერთს ვთხოვ სულ უცვლელი ყოფილიყოს,
ჩვენი მეგობრული სიყვარული,
სხვისთვის მაგალითი ყოფილიყოს,
ჩვენი მხიარული სახეები
არასდროს მწუხრით არ შეცვლილიყოს,
ჩვენი უცოდველი ნაბიჯები,
მუდამ მისაბაძი ყოფილიყოს.
გაჭირვებაში,ლხინში თუ ჭირში,
სულ მუდამ ერთად ვყოფილიყოთ,
ცხოვრების მკაცრი კანონები,
ჩვენი მეგობრობით დაგვეძლიოს,
ღმერთი გვფარავდეს და მუდამ,
მისი მორჩილები ვყოფილიყოთ


ყვავილთა ენა

yvavilta ena
ყვავილთა ენა, ვარსკვლავთა ენა,
გედის სიმღერა სიცოცხლის ზღვართან,
დავიწყების შუქს წაჰყვება ყველა,
იქნება ლხენა მათ საუბართა.

შენ კი რად არ გსურს, ილხინე მათებრ,
უძირო წარსულს დასცე ალაგიი
ღმერთი მოგაფენს ზეციურ ნათელს...
კაცობრიობა სუნთქვად არა ღირს!

არ ღირს ყრუდქცეულთ
ბედნიერთა
ტრფობა_ფერება,
`აჰყვე კიბეებს,
სადაც სფინქსი
ქვებს ეფერება.


მიჭირს რამეზე ვისაუბრო

michirs rameze visaubro
მიჭირს რამეზე ვისაუბრო, თუმცა ბოლო დროს,
სიტყვა "სიძნელეც" გაიშალა, გახდა ზოგადი.
მე ვეღარაფრით შევეგუე მძიმე მოლოდინს,
რაღაც უღმერთოდ მომენატრე და რაც დრო გადის

ჰაერთან ზუსტი შეფარდებით ვსუნთქავ პაპიროს,
მარტივი ენით რომ აგიხსნა ვცოცხლობ ზიარად
და სიგიჟეა პოეტობა რომ დავაპირო
ქალაქში, სადაც ყველაფერი პოეზიაა.

ქალაქში სადაც წამებაა, ჰოდა მოდი შენც,
თუკი ბიჭი ხარ გადაადგი ერთი ნაბიჯი,
დაეცი? მოვა მილიონჯერ მოგიბოდიშებს
შენაც, მასაც და უსახელო ვიღაც ნაბიჭვარს

ჰგონია წერ და სირცხვილია დაძვრა კრინტისა,
ანუ საერთოდ არ გჭირდება შველა (03),
ანუ სხეულის შესამოსად კმარა სინდისი
და რჩები ასე - სანახევროდ შეუმოსავი.

როი! ღამეა, ჟარგონულად ვლანძღავ თებერვალს,
საძმო ფალანგას მოწყვეტილი სუსტი ჰოპლიტი.
მაგრამ სხეული ცოდვიანი ისე მებევრა
ვეღარ ვიხსენებ, თუ რამდენი გრამი მყოფნიდი.

ვფეთქავ ამგვარად - საკუთარი თავის მეკობრე,
უცხოდ გაფანტულ სამყაროში, უცხოდ,ზოგადი,
და მეშინია რომ ეშმაკიც დავიმეგობრე,
რადგან უღმერთოდ მენატრები, რაც კი დრო გადის.


ეს ფიქრი წავა ოცნების იქეთ

es fiqri wava ocnebis iqet
ეს ფიქრი წავა ოცნების იქეთ
და შენ გაჩნდები, როგორც მისანი.
მე დღესაც ვნანობ, რომ ვერ გამიგე,
რომ შენ ამდენ ხანს ვერ გამიცანი!

თუმცა სიცოცხლე მაინც კარგია,
ღამის გრიგალი თავზე მევლება.
სიკვდილის გარდა, კიდევ რა ჰქვია
ჩემს ასეთ გლოვას და აღელვებასი!

ვფიქრობ, ხვალისთვის ძალას დავიკრეფ,
ვფიქრობ, მძიმეა ჩემი მიზანი.
ვნანობ, ამდენ ხანს რომ ვერ გამიგე,
რომ შენ ამდენ ხანს ვერ გამიცანი!