ემილი დიკინსონი - მე არც ჭაობი მინახავს

emili dikinsoni me arc chaobi minaxavs ucxouri literatura poezia proza
მთარგმნელი: ხათუნა ბოლქვაძე

მე არც ჭაობი მინახავს
და არც მინახავს ზღვა,
თუმც შემინიშნავს ლელქაში
და ვცნობ ტალღების ხმას.

მე არც ღმერთს ვესაუბრები
არც ზეცას ვსტუმრობ წამით,
თუმცა მყარი მაქვს რწმენა,
მაგრამ ვამოწმებ მაინც.


ემილი დიკინსონი - არის აქ სადღაც ზეცა

emili dikinsoni aris aq sadgac zeca ucxouri literatura poezia proza
მთარგმნელი: ხათუნა ბოლქვაძე


არის აქ სადღაც ზეცა,
უფრო ნათელი და სუფთა,
აქ მზეც სხვაგვარად ანათებს,
სიბნელის კვალი აქვს თუნდაც.
ნუ ჩივი გადამხმარ ტყეებს,
ნურც დამუნჯებულ მინდვრებს,
ოსტინ, აქ პატარა ტყეა
სიმწვანით გონებას გიბნევს.
აქ გახარებულ წალკოტს,
ყინვის არ ეტყობა კვალი
და ყვავილების ბაღი
ფუტკრის ბზუილზეც ჰყვავის.
იქნებ მოხვიდე კარგო,
ჩემს ბაღს შეავლო თვალი...


ემილი დიკინსონი - ღამე მშვიდობის!

emili dikinsoni game mshvidobis ucxouri literatura poezia proza
მთარგმნელი: ხათუნა ბოლქვაძე

ღამე მშვიდობის! ვინ აქრობს სანთელს?
ვერაგი სიო, ვერ იტანს ნათელს.
ო, ჩემო კარგო არ იცი ალბათ
როგორ აწყობდნენ წმინდა პატრუქებს
ანგელოზები თავისი ხელით,
შენთვის დაეშვა, აღარ აშუქებს!

ეს შესაძლოა შუქურაც იყოს
მეზღვაურებს რომ თავისკენ იხმობს,
და თავს გაბეზრებს!
ეს შესაძლოა მთვარეც კი იყოს
მკრთალად რომ მოსჩანს, ანათებს თითქოს
და აცისკროვნებს ალიონს!


ემილი დიკინსონი - ჯობს ჩემში დაეჭვდე

emili dikinsoni jobs chemshi daechvde ucxouri literatura poezia proza
თარგმანი - ახალაძე დავით

ჯობს ჩემში დაეჭვდე, ჩემო თანამგზავრო!
უფალს შენი ლოცვა რად უნდა ესმინა;
ჯობს ტრფობის ნამსხვრევი დარდშიგააზავო,
ისე გამოწურო ცრემლები კვნესიდან.

მე კი, ჩემდა თავად, მოგყვები ბოლომდე
და მეტს უსუსურ ქალს ნურას დამაძალებ,
ლამაზი მზითვებით მოგირთავ მოლოდინს,
როგორც ბედნიერი ტურფა პატარძალი.

ოღონდ ეს იცოდე, სულს ვერ მოგაბარებ,
ის საბუდარია ცრემლთა და სნებათა,
რაც მქონდა, დაგითმე, ჩემო მეგობარო,
თუკი რამ გამაჩნდა, თუკი რამ მებადა
ქალწულს უთვისტომოს, სუსტსა და თავმდაბალს.

ეს გულიც დღეიდან შენ უნდა გკმარობდეს
და ჩემი აღმასვლაც შენ თანა მთავრდება,
ოღონდ მაღალ ზეცას მოვუხმობ თავდებად,
რომ მუდამ შენ გვერდით ვიქნები მარადის..


ემილი დიკინსონი - მის სანახავად მიმავალო

emili dikinsoni mis sanaxavad mimavalo ucxouri literatura poezia proza
თარგმანი - ახალაძე დავით

მის სანახავად მიმავალო ჩემო ბარათო,
თან გაიყოლე დაფარული გულისწადილი,
ეგებ, ცხოვრების ყრუ სინტაქსი ისე გამართო,
რომ ჩემს სათქმელში აღარ დარჩეს სიტყვას ადგილი.
უამბე, როგორ მოვიწყინე გულგატეხილმა,
და სიჩქარეში დაბნეული ფეხს რომ ვითრევდი,
ნეტავ, გქონოდა თვალები, რომ თვითონ გეხილა,
რას აკაწრავდნენ შენს სხეულზე ჩემი თითები.

უთხარი მას, რომ ლამაზ წერილს ვერასდროს დავწერ,
რომ უმწეობამ სატკივარი გამიათასა,
რომ ყმაწვილივით უხეიროდ ვუხლართავ კვანძებს
დამსხვრეულ სულზე შემოჭერილ ხორცის არტაშანს.
ვიცი, დაქანცულს გული გწყდება, რომ სააღაპო
მწუხარება და სევდა მიგაქვს მასთან ვადამდე,
რომ მისი გული საბოლოოდ უნდა გააპო
და ვალმოხდილი სამუდამოდ უნდა დადუმდე.

ჩემო წერილო, გავისტუმრე ღამე შენამდე,
ძველი საათი დილას ხვდება წელმოწყვეტილი,
გემუდარები, წუხანდელი გვემა შემინდე
და მიმახვედრე, როდის დავსვა ბოლო წერტილი.
მერე დაგბეჭდავ, რომ ბეჭედი სხვისგან გმალავდეს,
რომ ჩემმა დამღამ გზაში ოდნავ მაინც გაგათბოს,
წადი, იჩქარე, რომ მიხვიდე მასთან ხვალამდე,
გზა მშვიდობისა, ბედნიერო ჩემო ბარათო!


ემილი დიკინსონი - მე მივაწოდე ღვინო უჩვევი

emili dikinsoni me mivawode gvino uchvevi ucxouri literatura poezia proza
თარგმანი - ახალაძე დავით

მე მივაწოდე ღვინო უჩვევი,
ფრთხილად დავულბე მშრალი ტუჩები,
და ჩუმად ვთხოვე, რომ დაელია.

დამსკდარ ბაგესთან ღვინოს მიიტანს,
წუთით დავტოვებ თავის ტკივილთან _
მისი ვარამის ცქერა ძნელია.

ვბრუნდები. მხვდება ჩუმი და ცივი
და ბაგეებზე შეყინულ ტკივილს
აღარ სჭირდება ღვინით მობანა.

უნდა გამეთბო, მიმეკრა გულთან,
მაგრამ სიკვდილით შებოჭილ კუნთებს
ვერ ჰკურნავს ჩემი ექიმობანა.

წავალ, სხვა მწყურვალს ვუშველო იქნებ
ვაჩუქებ ალერსს, ვაჩუქებ ფიქრებს,
რომ დავუამო დავრდომილს წყლული.

ამიტომ მუდამ თან დამაქვს ჭიქა!
ქარშიც და დარშიც, აქაც და იქაც,
ყველა მოგზაურს მოვუკლავ წყურვილს,

ვინც კი ოდესმე მთხოვს, დამაშვრალი:
«მწყურია, ღვინო შემომაშველე...»
და გაღვიძებას შეიცნობს სული.


ემილი დიკინსონი - განა იცი

emili dikinsoni gana ici ucxouri literatura poezia proza
თარგმანი - ახალაძე დავით

განა იცი, რა თრგუნავდა მომაკვდავს?
გვერდში მზერა ვერ იგულა ქომაგთა,
არვინ ჰყავდა, რომ გაენდო ვარამი,
ტანჯვით მისულს საიქიოს კარამდე.

ან თუ იცი, რად შეიშნო სიმშვიდე,
თუ კვდებოდა, სუნთქვას რად არ იშლიდა?
სიკვდილისთვის იყო კარგი ამინდი
მზემ უნათა გზა უთენარ ღამემდე.

ვის უხმობდა, სახლეულს თუ შემოქმედს,
რას ამბობენ მოარული ხმები,
ან ნეტავი, გლოვის ზარს რად შემოჰკრეს,
თუკი სული განუტევა ნებით?

განა ფუჭი ნატვრა დარჩა დარდად?
ყვავილებმა არაფერი მითხრეს,
ჩავიმუხლე უკვე თითქმის მკვდართან,
მაგრამ კვნესის და ხროტინის გარდა
ვერაფერი გამაგონა იმ დღეს.

ეგებ სურდა, გაემხილა სახელი,
მშვენიერი, მაგრამ არგასამხელი,
მისი, ვისაც სხვისგან ვერ განასხვავებ,
ვინც იპარავს ძილში სულის ნამსხვრევებს.

მაშ, დამშვიდდა,
თუ შეიპყრო შიშმა?
მის ტრფობაში დიდი ცოდნა იშვა,
მას ხომ მხოლოდ სიყვარული ტანჯავდა
კრძალვით მისულს წუთისოფლის არჯალთან.


ემილი დიკინსონი - მე ვიმალები იმ თეთრ ყვავილში

emili dikinsoni me vimalebi im tetr yvavilshi ucxouri literatura poezia proza
თარგმანი - ახალაძე დავით

მე ვიმალები იმ თეთრ ყვავილში
მკერდს რომ გიმშვენებს კრძალვით დილამდე,
შენ უნებლიეთ შინ არ გამიშვი
და დანარჩენი ზეცას მიანდე...

მე ვიმალები იმ თეთრ ყვავილში
კოკორს რომ გიშლის ჭკნობის სამანზე,
შენც უცაბედად გულს გადამიშლი
და მარტოობას გამილამაზებ.


ემილი დიკინსონი - მე არავინ ვარ

emili dikinsoni me aravin var ucxouri literatura poezia proza
თარგმანი - ახალაძე დავით

მე არავინ ვარ! შენც მითხარი, თვითონ ვინა ხარ?
შენც არავინ ხარ! და გღლის ყოფის არარაობა.
ჩვენ ორს ეს ფუყე დედამიწა ვერ შეგვინახავს,
ჯობს გავეყაროთ წუთისოფელს ფლიდს და მზვაობარს.

რად არ მოსწყინდა ქვეყანაზე ყოფნა ვიღაცად
მას, ვისაც სხვათა სასეიროდ ბორგვა ეღირსა,
ვინც ამ ჭაობში ბაყაყივით მშიდად იღვაწა
და გამალებით მხარს უბამდა ყიყინს ქვეყნისას.



ემილი დიკინსონი - მაშინ დამღუპა

emili dikinsoni mashin damgupa ucxouri literatura poezia proza
თარგმანი - ახალაძე დავით

მაშინ დამღუპა, როს მეგონა გადამარჩინა,
როცა სამყარომ ჩემ გარშემო ზღუდე აღმართა,
როცა ალყაში მომაქცია ჟამთა აჩრდილმა
და შემიხუთა სული სუნთქვამ, ყელში გაჩრილმა,
როცა მომესმა გულგატეხილს მიწის სამანთან
ზღვის მოქცევათა საჩივარი უმისამართო.

დაბრუნებული შევიგრძნობ და იოლად ვმართავ
ჩემი სიცოცხლის დაკენტებულ, იდუმალ ნართავს!
თუმც მხდალ მეზღვაურს ეშინია შორეულ მიწის
და სასამართლოს მორცხვი მაცნე სირცხვილით იწვის
თავისი ხელით დალუქულ და დაბეჭდილ კართან!

სხვა დროს დავრჩები, დღეს დრო არა მაქვს,
ფერთა და ნივთთა შეცნობ-გაცნობის!
დაე, სამყარომ ჩემთვის არამმა
თვალდახუჭულს და ყურებდაცობილს

სხვა დროს მაცალოს ყოფნა და მოცდა,
უჩუმრად წასხმულ ჟამთა მეძებარს,
მე კიდევ დიდხანს დავრჩები, როცა
დროის ბორბალიც დაილეწება.


ემილი დიკინსონი - ვეღარასოდეს ვიცხოვრებ შენთან

emili dikinsoni vegarasodes vicxovreb shentan ucxouri literatura poezia proza
თარგმანი - ახალაძე დავით

ვეღარასოდეს ვიცხოვრებ შენთან,
მე შენთან ყოფნა მღლის და მაოსებს
ასე მგონია, ჩემი სიცოცხლე
მტვრით შეთეთრებულ ზედა თაროზე

შემოუდიათ ფინჯანთა შორის,
იქ, სადაც მნათე მალავს გასაღებს
და მეჩვენება, თითქოს გამთელეს
და სამუდამოდ გადამასახლეს

იმ ფაიფურის მტვრიან ჭიქებში,
რომ მოიძულა დიასახლისმა
ასე გულით რომ უნდა გადაყრა
ძველი ჭურჭლის და ყიდვა ახლისა...

მე ვერ დავუცდი შენ გვერდით სიკვდილს,
ვერც შენი წასვლის ცდას ვერ ავიტან,
ნეტავ, ვინ იცის, როდის იქნება
მოვკვდე, ან თვითონ მომწყდე თავიდან!
ან ვით შევძლებდი განზე გადგომას
და შენი ცივი ბუნების ჭვრეტას,
გვამივით გრილი შენი სხეული
რა ცეცხლით უნდა გამეთბო, ნეტავ!

ვერც შენთან ერთად ავმაღლდებოდი
მაგ სახითა და ხმელი მუხლებით
ნირს წაუხდენდი ცაში წმინდანებს
და მაცხოვარსაც დაამწუხრებდი...

მინდა იცოდე, რომ შორი შუქი,
მონატრებული ჩემი თვალისთვის,
უშენოდ მეტად აელვარდება
და იკაშკაშებს მეტი ხალისით.

რატომ განგვსაჯა ასე სასტიკად
ზეცამ მაღალმა შენმა მსახურმა,
თავისი კარი, შენთვის გახსნილი
ჩემ წინ საჩქაროდ რად არ დახურა?

რად დამიბინდე თვალსაწიერი,
რად დამანახე სამყარო ცერად,
შენ ხომ იცოდი, აღარ შემეძლო
სამოთხის მდორე სიმშვიდის ცქერა?..

და თუ წარწყმდები, მეც გამოგყვები,
რომ გაგიკვალო გზა და სავალი
და ჯოჯოხეთის ჯურღმულებიდან
შენს საცხოვნებლად ლოცვას აღვავლენ.

და თუ დაგიხსნი, მე იქ დავრჩები,
დაე, გეენის შუქი მამკობდეს,
სადაც შენ არ ხარ, იმ ჯოჯოხეთში
მე დავიმკვიდრებ მზიან წალკოტებს.

ასე რომ, გვიჯობს, გავიყაროთ, ვიყოთ ცალ-ცალკე
შენ იქ და მე აქ,
და ჩვენ შორის კარებს დავკეტავ.
ჩვენ ვართ შორიშორს, ვით ორი ზღვა,
ვით ცა და მიწა
ვით გულმხურვალედ მლოცველი და
სასოწარკვეთა!


ემილი დიკინსონი - ერთხელ აკეთებს სული არჩევანს

emili dikinsoni ertxel aketebs suli archevans ucxouri literatura poezia proza
თარგმანი - ახალაძე დავით

ერთხელ აკეთებს სული არჩევანს
და გულის კარებს კეტავს,
ნუ ეძალები, მაინც დარჩება
ამ ქვეყანაზე კენტად.

მის წინ მეფეთა დგანან ეტლბი,
კარს კი არავის უღებს,
იმ კარის თაღქვეშ ვერ გაეტევი,
თუ არ დაისვრი მუხლებს.

ის ირჩევს მხოლოდ მდიდართ და ქებულთ,
და ყურადღებით ზაფრავს,
მერე კი მათი საფლავის ქვებით,
გმანავს გაჩენილ ნაპრალს.