ბეგლარიშვილი – ბეგლარაშვილი - Beglarishvili - Beglarashvili


გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი – ბეგლარი, რომელიც თურქული წარმოშობისაა და თანამდებობის აღმნიშვნელად გამოიყენებოდა.

ბეგლარ ერისთავი 1809 წელს ევგენი აბაშიძის მიერ ანა ამილახვრისთვის მიწერილ წერილში მოიხსენიება.

ბეგლარი მარნეულის რაიონის ერთ-ერთი სოფლის ძველი სახელიცაა.

საქართველოში 457 ბეგლარაშვილი ცხოვრობს: თბილისში – 363, გორში – 49, კასპში – 45.

669 ბეგლარიშვილი: კასპში – 411, თბილისში – 155, რუსთავში – 32, არიან სხვაგანაც.


აკადემიკოს იაკობ ახუაშვილის მიერ მოწოდებული მასალების მიხედვით


ბალუაშვილი - Baluashvili


გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი – ბალო.

1721 წელს მოიხსენიება საკარის მცხოვრები ვახუშტი ბალუაშვილი.

გიორგი ბალუაშვილი მოიხსენიება სოფელ ჩხრიკვათში ანდრია ბაიდარიშვილის ასულის, ქეთევანის თავდებად 1882 წელს.

საქართველოში 226 ბალუაშვილი ცხოვრობს: თელავში – 74, გურჯაანში – 58, თბილისში – 44, არიან სხვაგანაც.



აკადემიკოს იაკობ ახუაშვილის მიერ მოწოდებული მასალების მიხედვით


უსუფაშვილი - Usupashvili


გვარის ფუძეა მეტსახელი უსუფა. ფუძეთი უსუფა, დღეს გვხვდება გვარები – უსუბოვი, უსუბიანი, უსუპიანი, უსუპოვი, უსუფოვი, უსუფაშვილი.

საკუთარი სახელები: უსუბა, უსუპა, უსუფა, რეალურად, ერთსა და იმავე სახელიდან – უსუფიდან მომდინარეობს. ყველა კი, სათავეს იღებს სახელიდან – იოსები, რომელიც, ძველ ებრაულად, გამრავლებას ნიშნავს. იოსები ერთ-ერთი იმ სახელთაგანია, რომელიც ფართოდ არის გავრცელებული მთელ მსოფლიოში.

უსუფაშვილების წინაპრები ცხოვრობდნენ ქვემო ქართლში. 1721 წლის აღწერით, რამდენჯერმე მეორდება საკუთარი სახელი უსუფა.

მემამულე-მებატონე ურქმაზა უსუფაშვილი 1670-1716 წლებში ცხოვრობდა სოფელ სამწევრისში, რომელიც მდებარეობდა ფოლადაურის მარჯვენა მხარეს, ბერდოკის აღმოსავლეთით.

1721 წელს, ურქმაზა უსუფაშვილი მოიხსენიება სამწევრისში, როგორც მამასახლისი.

საქართველოში 329 უსუფაშვილი ცხოვრობს: სიღნაღში – 233, თბილისში – 47, რუსთავში – 26, არიან სხვაგანაც.



აკადემიკოს იაკობ ახუაშვილის მიერ მოწოდებული მასალების მიხედვით


რამინაშვილი – რამინიშვილი - Raminashvili - Raminishvili


გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი რამინი, რომელიც ინდურ-ირანული წარმოშობისაა და მორჩილს, დამჯერს ნიშნავს.
1941 წელს სანდრო რამინაშვილი ამბროლაურის რაიონის სოფელ კაჩაეთიდან ასურეთში გადასახლებულა.
გაბრიელ რამინიშვილი მოიხსენიება არზაში გაბრიელ რამინიშვილის ვალის თაობაზე შედგენილი გიორგი მეთორმეტის ოქმში, 1860 წელს.

საქართველოში 264 რამინაშვილი ცხოვრობს: თბილისში – 54, ქუთაისში – 44, ხობში – 26. არიან სხვაგანაც.
45 – რამინიშვილი: თბილისში – 32, სამტრედიაში – 4, აბაშაში – 2. არიან სხვაგანაც.


აკადემიკოს იაკობ ახუაშვილის მიერ მოწოდებული მასალების მიხედვით


მაკარაშვილი – მაკარიძე - Makarashvili - Makaridze


გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი მაკარი, რომელიც ბერძნული წარმოშობისაა და ქართულად ბედნიერს, ნეტარს ნიშნავს.
1661 წელს ელიზბარ სოლოღაშვილის ნასყიდობის წიგნში მოიხსენიება ივანე მაკარაშვილი.
1781 წელს ერტისში მოიხსენიება დავით სარდლის ყმა ივანე მაკარაშვილი.
ამავე ძირისაა გვარი მაკარიძე.

საქართველოში 467 მაკარაშვილი ცხოვრობს: თბილისში – 301, მცხეთაში – 93, გარდაბანში – 73.


აკადემიკოს იაკობ ახუაშვილის მიერ მოწოდებული მასალების მიხედვით


გორგოშიძე - Gorgoshidze


გორგოშიძეთა გვარში ფუძედ გამოყენებულია მამაკაცის საკუთარი სახელი გორგა.
გორგი უძველესი საკუთარი სახელია, რომელიც ბევრ ისტორიულ წყაროსა თუ ხალხურ პოეზიაში გვხვდება.
ასევე, გვხვდება მამაკაცის საკუთარი სახელი გორგიშა, გორგოშა.
სხვათა შორის, გორგოშა გვხვდება ყველაზე ძველ ძეგლში – „ტბეთის სულთა მატიანეში“.
გორგა, აგრეთვე, საფუძვლად უდევს მეთერთმეტე-მეთორმეტე საუკუნეებში ერთ-ერთ ნაწარმოებს გვარს – გორგაეთს.
ზოგიერთმა მეცნიერმა საკუთარი სახელი გორგა გიორგისთან გააიგივა, რაც დაუშვებელია და მცდარია. ეს სახელი უფრო სპარსული სიტყვიდან – „გორგადან“ იღებს სათავეს, რაც ქართულად „მგელს“ ნიშნავს.
გორგოშიძე-გორგოშაძე გვარის ეტიმოლოგიას რამდენიმე მკვლევარი შეეხო. იოსებ ბექირიშვილმა ისინი გოშუა-გოშაძეს და გორგოშიათა გვარებს დაუკავშირა, რაც მართებული არ უნდა იყოს. როგორც ჩანს, მკვლევრებმა არ გაითვალისწინეს ის ფაქტი, რომ გაცილებით ადრე, დაახლოებით მეცამეტე საუკუნის მეორე ნახევარში, გვხვდება გვარები გოშუანი და გოშვანი.
გორგოშაძე აჭარული გვარია, გორგოშიძე კი – მისი განაყოფი გვარი.
გორგოშაძეები გურიაშიც ცხოვრობენ, მაგრამ მათი უმრავლესობა გორგოშიძედ არის ჩაწერილი.
ამ გვარის წარმომადგენლები ძირითადად ცხოვრობენ კორნათში, აჭარისწყალში, ერგეთში, სიმონეთსა და ბათუმში. ეს გვარი თურქეთშიც გვხვდება, კერძოდ, მარადიდში, მაგრამ აქ ისინი ოზგანად იწერებიან. როგორც ჩანს, მათი წინაპრები მღვდლები იყვნენ და მეტსახელად „ფაფაზი“ შეურქმევიათ, შვილები კი საბუთებში ფაფაზოღლად ჩაწერეს, ხოლო ზოგიერთი მათგანი იმამოღლად.

1614 წელს სვიმონ გურიელმა თავისი მამულის მოსახსენიებლად ბაოჭულა გორგოშიძე აჭის წმიდა გიორგის შესწირა და გამოსაღები დაუწესა.
საქართველოში 83 გორგოშიძე ცხოვრობს: ზუგდიდში – 48, ქუთაისში – 17, თბილისში – 14. არიან სხვაგანაც.


აკადემიკოს იაკობ ახუაშვილის მიერ მოწოდებული მასალების მიხედვით


ჯაჯანაშვილი - Jajanashvili


გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი ჯაჯანა.
ჯაჯანაშვილების მეორე გვარია თვაური.
1836 წლის აღწერით, ღვევის სასოფლო საზოგადოებაში მოიხსენიებიან დიმიტრი, დავით და იაკობ თვაურები. იგივე ჯაჯანაშვილები.

საქართველოში 231 ჯაჯანაშვილი ცხოვრობს: გურჯაანში – 173, თბილისში – 35, კასპში – 6. არიან სხვაგანაც.


აკადემიკოს იაკობ ახუაშვილის მიერ მოწოდებული მასალების მიხედვით


ხეჩუაშვილი - Khechuashvili


გვარის ფუძეა მეტსახელი ხეჩუა.
ხეჩ-ით გაწყობილი გვარები ყველა ქართულია და მათი მატარებელნი ეროვნებით ქართველები არიან.
1721 წლის ყმისა და მამულის ნასყიდობის წიგნში მოიხსენიება ასლანა ხეჩუაშვილი.

საქართველოში 335 ხეჩუაშვილი ცხოვრობს: თბილისში – 203, კასპში – 48, ბოლნისში – 40. არიან სხვაგანაც


აკადემიკოს იაკობ ახუაშვილის მიერ მოწოდებული მასალების მიხედვით


ნეგულაშვილი - Negulashvili


გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი ნეგულა.
1705 წელს ნინუა და ხოსია ნეგულაშვილები მოხსენიებულნი არიან დავით და აბაშ აბაშიშვილების მსახურებად.

საქართველოში 89 ნეგულაშვილი ცხოვრობს: თბილისში – 46, თეთრი წყაროში – 26, გარდაბანში – 17.


აკადემიკოს იაკობ ახუაშვილის მიერ მოწოდებული მასალების მიხედვით


მონადირიშვილი – მონადირეშვილი - Monadirishvili - Monadireshvili


გვარის ფუძეა საქმიანობის აღმნიშვნელი სიტყვა მონადირე.
მონადირეები მონადირეთუხუცესს ექვემდებარებოდნენ. მათ ევალებოდათ სამონადირეო ძაღლების გამოკვება და, შესაბამისად, გაწვრთნაც.
ამავე ძირისაა გვარი მონადირეშვილი.

საქართველოში 23 მონადირიშვილი ცხოვრობს: თბილისში – 18, რუსთავში – 3, თეთრი წყაროში – 2. 63 – მონადირეშვილი.


აკადემიკოს იაკობ ახუაშვილის მიერ მოწოდებული მასალების მიხედვით


კოლაშვილი - Kolashvili


გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი კოლა. ის ნიკოლოზის კნინობითი ფორმაა.
1885 წელს გოლთეთელმა ალექსი კოლაშვილმა დიდი ენაგეთის წმიდა გიორგის სახელობის ეკლესიაში მონათლა შვილი, გიორგი.

საქართველოში 69 კოლაშვილი ცხოვრობს: თბილისში – 38, გარდაბანში – 13, თელავში – 7. არიან სხვაგანაც.


აკადემიკოს იაკობ ახუაშვილის მიერ მოწოდებული მასალების მიხედვით


პატარაშვილი – პატარიძე


გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი პატარა.
ეს სახელი 1202 წელს თამარ მეფის სიგელშია მოხსენიებული.
ამავე ძირისაა გვარები: პატარავა, პატარაია, პატარაძე, პატარიძე.
1873 წლის აღწერაში, სოფელ ენაგეთში მოიხსენიება პაშა პატარაშვილი.

საქართველოში 263 პატარაშვილი ცხოვრობს: ახმეტაში – 74, თბილისში – 68, თელავში – 37. არიან სხვაგანაც. 198 – პატარავა. 2 130 – პატარაია. 61 – პატარაძე. 36 – პატარია. 1 654 – პატარიძე.


აკადემიკოს იაკობ ახუაშვილის მიერ მოწოდებული მასალების მიხედვით