სიყვარულს შეუყვარდა

სიყვარულს შეუყვარდა
siyvaruls sheuyvarda
ფერიამ სიყვარული ფრთხილად გააღვიძა,
მიიხედ-მოიხედა,ვერავინ დაინახა,
წამოდგა....
და ცოტა გაიარა,
მინდორში ლამაზი პეპელა დაინახა,
მიუალერსა....
და ხელში აიყვანა.
სიყვარულს პეპელა უცებ შეუყვარდა.
იარა სიყვარულმა,წყარო დაინახა,
უყურა,უყურა და ისიც შეუყვარდა,
ცაში აიხედა,მზე ანათებდა,
სიყვარულს მოეწონა და უხმოდ შეუყვარდა.
სიყვარულს გაუხარდა-ქალი დაინახა,
ლამაზი ქმნილება გულში ჩაუვარდა.
მიიხედ-მოიხედა,წალკოტი დაინახა,
სიყვარულს იმ დღიდან
სამყაროც შეუყვარდა


როდესაც შენი სიყვარული ისე ჩაცხრება

როდესაც შენი სიყვარული ისე ჩაცხრება
rodesac sheni siyvaruli ise chacxreba
როდესაც შენი სიყვარული ისე ჩაცხრება

რომ შეიძულებ, რაც გიყვარდა ჩემში ამდენხანს,

მეც მოგეხმარები ჩემი თავის დასამარცხებლად

და არ გავამხელ რა იკადრე ფიცის გამტეხმა...

არავინ იცის ჩემზე უკეთ ჩემი ცოდვები,

და თუ საქვეყნოდ ვაღიარე რასაც ვმალავდი

მიტოვებული აღარავისშევეცოდები

და შენც ღირსებად ჩაგეთვლება ჩემი ღალატი.

შენი მოგება როდი ნიშნავს ჩემთვის წაგებას.

მე ხომ დღე და ღამ შენს სახელზე ვლოცულობ სანთლით

და თუ დიდებას მოგანიჭებს ჩემი ძაგება

მე შენს დიდებასჩემს საკუთარ დიდებად ჩავთვლი


ჩვენი ტრფიალი საუკუნოდ კვლავ მეწამება

და ნეტარებას მომანიჭებს შენთვის წამება.


რა მემართება

რა მემართება
ra memarteba
მღვდლებმა მითხარით, ან წარმართებმა,
რა მემართება? რა მემართება?
ტყუილი, ნეტავ, რას მემართლება,
რა მემართება? რა მემართება?
გული თავისით არ იმართება,
რა მემართება? რა მემართება?
სული დამისხამს, ტვინი დათვრება,
რა მემართება? რა მემართება?
რად გამიტაცეს ცრუ მიმართვებმა,
რა მემართება? რა მემართება?
უსახურობა სახეს მართმევდა,
რა მემართება? რა მემართება?
ალბათ, თავდახრა უფრომმართებდა,
რა მემართება? რა მემართება?
ბედი ბედავდა, სად არ მათრევდა,
რა მემართება? რა მემართება?

,,რა მემართება? რა მემართება?''
- მაინც თავისით წარიმართება .


შენ თუ არ მოხვალ

შენ თუ არ მოხვალ
shen tu ar moxval
შენ თუ არ მოხვალ - არასოდეს არ გათენდება,
ცაზე ვარსკვლავი არასოდეს არ აინთება,
შენ თუ არ მოხვალ - მონატრებით დრო გაჩერდება,
ცხოვრება უკვე ადგილიდან არ დაიძვრება;
შენ თუ არ მოხვალ - დავასრულებ ცრემლით სიცოცხლეს,
თუკი ვერასდროს შეგეხები - რაა ცხოვრება?
შენით ვცოცხლობდი, შენით ვცოცხლობ, მინდა იცოდე!
შენ კი სახელი, ალბათ, ჩემი არც გაგონდება.
შენ თუ არ მოხვალ - ამ სიყვარულს ტკივილი მოკლავს,
ფიქრებს დაღუპავს სინანული, შენ კი არ მოხვალ...


გაფრენილ დღეებს დაედევნება მზე მონატრების

გაფრენილ დღეებს დაედევნება მზე მონატრების
gafrenil dgeebs daedevneba mze monatrebis
გაფრენილ დღეებს დაედევნება მზე მონატრების,
გაკრთება მთვარე ღრუბელ-ღრუბელ ნაიარევი
სადა ხარ ახლა,ოცნებაო ფრთაშეუსხმელო
ვისში ჩასახლდი და დამტოვე ნატყვიარებით,
ვილოკავ ისევ ჭრილობებს და ვერ შევიხორცე,
არ ვიცი როგორ გადაურჩი მზის დაბნელებას
გადის დღეები და ნელ-ნელა მე ვეგუები
ჩემი სულის და ჩემი ხორცის გარდაცვალებას...
მინდა ვიმღერო მე გედივით ბოლო სიმღერა,
მაგრამ რა ვუყო თუ ამაშიც არ გამიმართლა,
ვერ ვიბულბულე,ვიარწივე და ვიჩიორე
დაცხრილულ გულში ხმა ჩამიხშო სევდის ზარებმა.
მინდა ვილოცო,თუმცა დავგმე ერთხელ ღმერთებიც
ეულად თვალს,რომ მისწორებდნენ ჩუმი ხატები
მე.......შერისხული...განკვეთილი თქვენგან მივდივარ
და მიზეზია, ჩემი კვდომის თქვენი თვალები.
ცივი თვალები, უაზრო და არაფრისმთქმელი
ვითომ ნუგეშში არეული საყვედურები
მე თქვენ მომკალით და ყველას გთხოვთ როცა გავქრები...
ყველამ ერთბაშად არ აივსოთ ცრემლით თვალები!!!


ორი ცრემლი

ორი ცრემლი
ori cremli
თვალზედ მომადგება ორი ცრემლი,
ორად ორი ცრემლი შენი მონატრების,
როცა მარტო ვრჩები ვცდილობ არ ვიტირო,
მაგრამ მაინც ჩნდება ცრემლი მონატრების.
სანთელს ავანთებ და ხატთან დავიჩოქებ,
გულზე მომეშვება ცოტა დავმშვიდდები,
მაგრამ სანთლის შუქზე მაინც გაბრწყინდება,
ორადორი ცრემლი შენი მონატრების...


ამ შუაღამისას შენ რომ მოხვიდოდე

ამ შუაღამისას შენ რომ მოხვიდოდე
am shuagamisas shen rom moxvidode
ამ შუაღამისას შენ რომ მოხვიდოდე
და რომ მეტყოდე რამეს...
ამ შუაღამისას შენი ხმის გამგონე
შევშლიდი თვით ამ ღამეს...
ავაწიოკებდი... ავაწიოკებდი....
მხიარულებით ქალაქს,
შენი შემხედვარე, შენი ხმის გამგონე
ჭკუას დავკარგავდი ალბათ...
ეხლა რომ მოხვიდე,
ეხლა რომ დარეკო,
ეხლა რომ შემეხო წამით
ალბათ ჩავიდენდი ყველა სისულელეს
თუკი შენ გარგებდი ამით.
ამ შუაღამისას შენ რომ მოხვიდოდე
და რომ მეტყოდე რამეს
ამ შუაღამისას შენი ხმის გამგონე
ავაწიოკებდი ღამეს...


არა ვარ, მინდა გამოცოცხლება

არა ვარ, მინდა გამოცოცხლება
ara var, minda gamococxleba
არა ვარ, მინდა გამოცოცხლება,
ისევ დაფარეს მიწა ბინდებმა.
და ვარდისფერი ჩემი ოცნება
ანგელოზივით კვლავ მოფრინდება.

ანდა, ვინ იცის, რას ვგრძნობდი გუშინ,
თმა ამიწეწეს გუშინ ქარებმა.
ახლა თოვლია, ახლა ჩემ სულში
კვლავ დუმილია და ნეტარება.


ჩემო სიცოცხლევ

ჩემო სიცოცხლევ
chemo sicocxlev
როდესაც შენს გულს სევდა შეიპყრობს,

თუ არ დაგიდგა არავინ გვერდით,

ხელს ნუ ჩაიქნევ იმედი გქონდეს,

იცოდე მუდამ შენთან არს ღმერთი!

თუ კი ცხოვრებამ მახე დაგიგო,

შენ ხარ პირველი და ერთადერთი?!

ბედის სიმწარე ნუ შეგაშინებს,

ყველგან ყოველთვის შენთან არს ღმერთი!

მუდამ მომავლის რწმენით ცხოვრობდე,

და არ იცრუო სიტყვა არც ერთი,

მე კი გულწრფელად მინდა გისურვო

ჩემო სიცოცხლევ, გფარავდეს ღმერთი!!!


ვიცი დრო მოვა

ვიცი რო მოხვალ
vici ro moxval
ვიცი დრო მოვა და ჩემს საფლავზე
შენ ატირდები და ცრემლებს დაღვრი,
ვიცი მოხვალ და მთხოვ პატიებას,
თუმც სინანულით თავს დაბლა დახრი,
ხმას ვეღარ გამცემ გრძნობით გეტყვი,
რომ გაპატიბ მე დღეს ყველაფერს.
შენ უფრო მწარედ აქვითინდები,
რომ ვერ გაიგებ ჩემგან ვერაფერს.
ვიცი რომ ჩემზე დაგწყდება გული,
კვლავ რომ სიყვარულს ვერ დაგპირდები.
გაიბუტები და როცა წახვალ
მაშინ საფლავში მეც ავტირდები..


მე შემიძლია შენ გიცქირო აუღელვებლად

მე შემიძლია შენ გიცქირო აუღელვებლად
me shemidzlia shen gicqiro augelveblad
მე შემიძლია შენ გიცქირო აუღელვებლად
შევეხო შენს ხელს, თითქოს ხელი არც შემიხია,
ანდა გულგრილად მოგესალმო როგორც შორეულს,
მაგრამ მე შენი დავიწყება არ შემიძლია.
მე შემიძლია რომ გავუძლო მაგ თვალთა ცქერას,
გაგესაუბრო ყველაფერზე რაც მიფიქრია,
ან მოგიგონო სიძულვილით, გულისტკივილით,
მაგრამ მე შენი დავიწყება არ შემიძლია.
არ შემიძლია დავივიწყო მე ის ბილიკი,
ბილიკი რომლის წყალობითაც შენსკენ მივლია,
მე შემიძლია არ მიყვარდე ჩემო ძვირფასო,
მაგრამ მე შენი დავიწყება არ შემიძლია......


გაივლის დრო

გაივლის დრო
gaivlis dro
გაივლის დრო და ჩვენ შევხვდებით გზაში ერთმანეთს,
და გაიხსნება სიყვარულის ძველი იარა,
მე გავეხვევი მოგონების წარსულ ბურანში,
და ვიგრძნობ გვერდით სიჭაბუკემ რომ ჩამიარა,
უხმოდ,უთქმელად,ჩემთვის ჩუმად ავქვითინდები,
გულს ძველებურად კვლავ დასერავს დარდი და სევდა,
მაშინ შენ ვიცი სხვა შვილების იქნები მამა,
მე კი არასდროს არ ვიქნები შვილების დედა,
იქნებ უცნობმა ჩემზე გკითხოს ეგ ვინ არისო,
შენ კი გულგრილად უპასუხებ_ეგ შინაბერაა..
მაგრამ იმ უცნობს გევედრები ისიც უთხარი,
შენზე ფიქრმა,შენზე დარდმა რომ დამაბერა.
გაივლის დრო და,შენც დაგათოვს ვაჟკაცურ მხრებზე,
წლების სიმძიმით ვეღარ დაკრეფ მთის თაიგულებს,
და დანანებით რამდენჯერმე მეც მომიგონებ,
მაგრამ გაზაფხულს,იმ მზიან დღეებს ვერ დაიბრუნებ!!!!!!!