ტკივილამდე ... კივილამდე ... გულის წასვლამდე...

ტკივილამდე...კივილამდე...გულის წასვლამდე...

(tkivilamde ... kivilamde ... gulis wasvlamde)


ტკივილამდე...კივილამდე...გულის წასვლამდე...

ჩაგეძინა უკვე? როცა შენ გაიღვიძებ მაშინ მე ვიქნები სიზმრებში წასული და აქ აღარ დაგხვდები...

შენ გნახავ იქაც? არ ვიცი...

აი უკვე გხედავ...სადღაც შორს გხედავ...ტკივილის იქით...კივილის იქით...

არაფერი არ გამოდის...სათუთად გინატრე მაგრამ ნატვრის იქით მომეცრემლე...

წვიმდა უწვეთოდ...

ვტიროდი უცრემლოდ...

მომენატრე, ტირილი მომინდა მაგრამ გამეღიმა...(ალბად სიმწრისგან)

თვალები დავხუჭე და გინატრე...

სევდის ფერი ხარ და შემიყვარდი...

შორს ხარ და თან ისე ახლოს ,რომ სულს მიხუთავ...

რად მინდა შენზე ფიქრი...რაში მარგია...მომცემს რამეს?

ნუ მეფიქრები...ნუ მელანდები...ნუ მესიზმრები...

უი გაგეღვიძა? ვერ შევასრულე დანაპირები...მე მაინც აქ ვარ... და გელოდები... დაგელოდები...

როცა გინდა მაშინ რომ მოხვალ და როცა გინდა მაშინ რომ წახვალ, ერთხელად აქ აღარ დაგხვდები და მოგენატრები...

არ მჯერა მაგრამ მეიმედება...

სასწაულია...ისევ გელოდები...დავიღალე...დავიქანცე...და ისევ მხნედ ვარ...შენი ლოდინი არაფერია...მთავარია ისევ მოხვიდე...

გამოიარე ხოლმე...არ დამეკარგო...

ან, იქ შევხვდებით ჩვენ რომ ვიცით...ცხრა მთასა და ცხრა ზღვას იქით...

ხო გიყვარს ზღვა?ხოდა ზღვის ნაპირზე დაგელოდები...არა მე არ მიყვარს მაგრამ შემეყვარება...

ტალღები შემომეჩვევა...მომელამუნება... არა,არა, შემოგვეჩვევა და მოგველამუნება...მაპატიე...ერთი წამით მიგატოვე...

არა,თუ გინდა წადი, ოღონდ ისევ მოდი,რომ ისევ წახვიდე და მერე მოხვიდე...

თითქოს დათბა... არადა ზამთრია, თან ისეთი რომ არც ერთს არ გვახსოვს ასეთი სიცივე გარეთ მაგრამ არც ასეთი სითბო არ გვახსოვს გულში...სულში..

უი რომელი საათია?

ჯერ სულ რაღაც დილის ხუთია

ჩვენ ფიქრებს სანთელი უნთია...

რომ გაანათოს ჩაბნელებული კუნჭულები...

არა, ნუ გწყინს...მე რა ვიცი შენ რა მოგწონს და რა გიყვარს...აუუუ ისევ გამებუტე? ეს ჩემზე ვთქვი, მე ხომ არ განვიცდი და არ მტკივა, არ ვწუხვარ და არ მშია... ეს მე ვარ უგრძნობი...მაპატიებ?

ხოოვო და ამოვისუნთქე...

საით მიდიხარ? არ მინდა მანდეთ...გუშინ სიცივემ ჩამიარა,მერე ალმაცერად შემომხედა,შემეშინდა და ცრემლებსაც კი მოუნდათ ამოსუნთქვა მაგრამ ჰაერი არ ეყოთ... შემეშინდა... და ეხლაც მეშინია... შენც თუ შემოგხედა გაგყინავს და შეიძლება ვეღარ დაგადნო...არ მინდა მეთქი მანდეთ...მეშინია...

ისევ დაგითმე...

ეუф რაღაც აგრილდა, აკი გითხარი იქით წავიდეთ მეთქი...იქით იცი რამდენი ყაყაჩოები იყოო? გვირგვინს მაინც გავაკეთებდით...უფრო სწორად გავაკეთებდი... აბა შენ და ეგეთები?(სად გეკადრება).

იქ, გუშინ, მზემ ერთი სხივი გამარტყა და თავბრუ დამახვია. ვიფიქრე დღეს შენც წაგიყვანდი და იმ ხეს გაჩვენებდი წუხელ მთვარემ რომ გვაჩუქა...მაგრამ...ისევ დაგითმე...

ერთხელ რომ მომატყუო რა მოხდება? მოდი რა მომატყუე და მითხარი რომ მოგენატრე...ამ სიტყვების გაგონება ძალიან მომწონს... ტყუილია მაგრამ მომწონს... ტყუილია მაგრამ შემიყვარდა.

სიტყვებმა finish-ო მაგრამ ჩემგან ცივი უარი მიიღეს, ჯერ რა დროსია მეთქი... ამ დროს ხო შენც აქ ხარ და ვიცი, თუ გავჩერდები წახვალ... და მაინც სად წახვალ? წახვალ და წადიიიი...წასვლით მაშინებ? მოხვალ და მე აქ მართალა აღარ დაგხვდები...

ან დაგხვდები... იმიტომ რომ ტკივილამდე... კივილამდე... გულის წასვლამდე..


ის ელოდება

ის ელოდება

(is elodeba)

ის ელოდება, რომ ვინმეს შეხვდება…რატომ? - მას ის უყვარდა…როდის? - არ იცის…ალბათ დიდი ხნის წინ, სანამ დაიბადებოდა…შეიძლება დაბადებულიც იყო, მაგრამ სხვაგან…და იქ უყვარდა და სულ მას ეძებს…რომ არ შეხვდეს? მარტო ხომ არ დაბერდება?... მერე რა, მას ხომ უყვარს…იქნებ არ უყვარს? იქნებ სიზმარში ნახა?... არა, სხვაგან ნახა, სადღაც…არც გარეგნობა ახსოვს, მაგრამ იცინობს…აუცილებლად იცნობს.


…..სამოცდაექვსი წლისააა… არ შეხვდა… მერე? - კიდევ მას ელის… იქნებ შეხვდა და ვერ იცნო?.... დაივიწყე, არაფერი.


ზმანება

ზმანება

(zmaneba)


როცა დაგინახე გული გამოუცნობი გრძნობით ამევსო... იდექი როგორც მარმარილოს ქანდაკება, როგორც ანგელოზი ეკლესიის ფრესკაზე... თვალებში სიცოცხლის სხივი გიკრთოდა... თმის უნაზეს ხვეულებში მზე თამაშობდა... ათინათი გიელავდა ღაწვებზე... თითქოს ვხედავდი სიცოცხლის ხატს, სიყვარულის ყველაზე დიად ზრაპარს ამ ქვეყანაზე რაღაც განგებით მოსულს და დაბადებულს... სიხარულის უნაზეს ყვავილს გაზაფხულის მზესთან ერთად მოვლენილს... ვერც კი გავბედე მოსვლა, ვერც შეხება გავბედე... ან კი როგორ უნდა შეგხებოდი შენ, ანგელოზს, მე ჩვეულებრივი, უბრალო მოკვდავი... უბრალოდ ვიდექი როგორც ბრინჯაოს ქანდაკება და ვგრძნობდი როგორ ვცოცხლდებოდი... როგორ იწყებდა ჩემი სისხლი დუღილს... როგორ ცეკვავდა ფერხულს ჩემს გარშემო დედამიწა, ცა, ვარსკვლავები, მთვარე, მზე... როგორ კვდებოდა ბნელი ჩემ სულში და როგორ იბადებოდა ნათელი... თვალები დავხუჭე... გულისცემას დავუგდე ყური... ასე ერთბაშად ღვარცოფივით მოვარდნილ გრძნობას მწყურვალივით დავეწაფე და ვიწამე სამოთხე დედამიწაზე... ვიწამე სიკეთე, სიყვარული, სითბო, სინზე... და უცებ მთელი სამყაროს ძალა ჩემს სხეულში ვიგრგძენი... თითქოს გავიზარდე, დავბერდი, თავიდან დავიბადე, ისევ დავბერდი და ასე უსასრულოდ ამაოებამდე...

თვალები გავახილე და... შენ უკვე აღარ იყავი... შენს ადგილას მზის სხივებს თამაშობდნენ... შენს ნაკვალევზე ტიტები ელავდნენ წითლად...

დიდხანს გეძებდი.... დიდხანს გელოდი... დიდხანს დავდევდი უკან შენს აჩრდილს მაგრამ ამაოდ... და ვინ ხარ შენ? და იქნებ საერთოდ არც ყოფილხარ და არც არასდროს არსებულხარ... იქნებ მხოლოდ ჩემი ოცნების კეთილ ანგელოზად დაგხატა გონებამ... და რისთვის? თუმცა ვიცი რისთვისაც...

დღეს ჩემში ის უცნაური გრძნობა ისევ ცოცხლობს... ის საოცარი სიცოცხლის წყარო ისევ აწყდება გულს... მე დავდივარ დედამიწაზე როგორც აჩრდილი... აჩრდილი სიყვარულისა და შენ დაგეძებ... და ვიცი რომ გიპოვი... შენ ხატს ვიპოვი ოღონდ სხვად გარდასახულს.... მაგრამ ეს შენ იქნები... ეს აუცილებლად შენ იქნები.... შენ რომელმაც ჩემ გულში მზე გააცოცხლე... რომელმაც ჩემი სამოთხე მაჩვენე... ჩემი წილი სამოთხე დედამიწაზე... გპირდები რომ გიპოვი.... გპირდები.


ლოდინი

ლოდინი

(lodini)


მე აქ ვარ,
ფეხაკრეფით დავიარები ოთახთა შორის.
მე აქ ვარ მომაკვდავი
და მომლოდინე შორეულ ფიქრთა მომწყვდეული ირგვლივ კოშმარში.
ლოდინის მიერ მიყენებულ ჭრილობას მძიმეს ნაღველს და დიდ ჭრილობას ჭრილობას მატებს..
სევდას დაჩრდილულს მოლოდინით აღსავსე სულით..
თითქოს მარტო ვარ და სიმარტოვეც ჩემს წუხილს ერთვის.
შორს გატყორცნილი იმედივით შევყურებ ფანჯრებს.
ფანჯრებს ჭუჭყიანს, დაორთქლილს და სულ მთლად დათოვლილს...
ცაში ავაპყრობ ნამტირალ თვალებს, ცრემლებით სავსეს, შენს დაბრუნებას ციდან ველი ცისფერ ქარავნით.
ო, როგორ შორს ხარ! ო, როგორ შორს ხარ!....
ცრემლები ტანჯვას უერთდება, ტანჯვას მწამებლურს, ფიქრთა ბურუსში გზააბნეულს სევდა გამრიყავს, ტანჯვას ვით ქცეულს, მოლოდინის ცხოველურ სურვილს, მარტოდ მტანჯველი შენს საძებრად მომიწევს გული.....
გთხოვ მაპატიო და შეიწყალო ცოდვილი სული, მე არ ვიყავი ღირსი შენი, შენი დანდობის.....

"ზოგჯერ ჩემს გულს უსაშველო ფიქრი მოაწვება, ფიქრი ურითმო და გრძნობა უსიტყვო, დუმილი მძიმე და მწუხრისფერი, ოცნება ჩემი სევდანარევი და მარტოობის ობოლი ცრემლი.
ზოგჯერ ისეთი მძიმეა ფიქრი, რომ ჩემი მხრები თრთიან შიშისგან: ვაი-თუ ვინმეს ვაჩუქე ცრემლი, ვაი-თუ ვინმემ ცოდვა იტვირთა. ეს გახსენება მოჰგავს ტირიფებს, მუდამ მტირალს და სახე დამალულს, შენი სახელიც ხომ სადღაც სულში მიმალულა და არ აჩენს სხეულს. ო, ზოგჯერ ისე მძიმეა ფიქრი, რომ მარტოობა განვაგდო მინდა, მაგრამ ვერ ვშველი სულის ტკივილებს დაუყუჩებელს და სევდით მტირალს.
გარეთ ქარია, სიცივისაგან მობუზული ხეების ტოტებს ერთმანეთს აწნავს და დედამიწაზე აქეთ-იქით ფანტავს. გარეთ ქარია . . .
და როგორც ყოველთვის ჩემს სულშიც ქარიშხალივით იჭრება შენი დანახვის სურვილი მარტოობის და ტკივილის მოსასხამში გახვეული.
შენ აქ ხარ, შენ ჩემში ხარ, შენ ჩემი ფიქრის ყოველი სიმი ხარ, მე შენზე მოგონებებით ავაგე სიყვარულის თეთრი ტაძარი და მუხლმოყრილი ვჩურჩულებ:
მე შენ მიყვარხარ!
გარეთ კი ქარია, ეს ქარი ალბათ შენი ფანჯრის მინებსაც აწვალებს. მე მას გამოვატანე ლამაზი ოცნება, შენ კი დარაბები მჭიდროდ დახურე და არ მიიღე სული ჩემი, ქარად ქცეული.
შენ ალბათ არ იცი, რომ ეს მე ვარ და რომ იცოდე, ნეტავი თუ გააღებდი შენი სახლის ფანჯრის დარაბებს?! ვინ იცის!


ცხვირსახოცის ისტორია - cxvirsaxocis istoria

შეიძლება ახლა ყველას უცნაურად მოეჩვენოს, რომ ცხვირსახოცი, ურომლისოდ თანამედროვე ადამიანის ცხოვრება წარმოუდგენელია, მხოლოდ XIII საუკუნეში გამოიგონეს. მის სამშობლოდ იტალია მიიჩნევა. პირველი, ვისაც ხელში ცხვირსახოცი სჭერია, იშვიათი სილამაზის დიდგვაროვანი, ვენეციელი მანდილოსანი ყოფილა.

საფრანგეთში ერთ-ერთი პირველი, ვის ხელშიც ცხვირსახოცი დაინახეს, მშვენიერი სეფე-ქალი, დიანა დე პუატიე იყო. მისი მიბაძვით სხვა პარიზელმა მანდილოსნებმაც დაიწყეს ცხვირსახოცის ხმარება.

1595 წელს ცხვირსახოცმა გერმანიასა და ინგლისშიც „შეაღწია¨. აღსანიშნავია, რომ თავდაპირველად ცხვირსახოცი ფუფუნების საგანი იყო და დაბალი ფენის წარმომადგენლებს მისი ტარება ეკრძალებოდათ.

აღმოსავლეთის ქვეყნებში ცხვირსახოცს მამაკაცები ქამრებზე იკეთებდნენ.

როდის შემოვიდა ცხვირსახოცი საქართველოში, ზუსტად ვერ ვიტყვით, მაგრამ სულხან-საბა ორბელიანი თავის ლექსიკონში ცხვირსახოცს „საცხვირო მანდილს¨ უწოდებდა. ჩვენში მას „კნეინები¨ იყენებდნენ.

XIX ს. დასასრულს ფრანგმა პროფესორმა გიუიომ ქაღალდის ცხვირსახოცის იდეა წამოაყენა, უფრო ადრე ქაღალდის ცხვირსახოცი გამოიგონეს იაპონიაში.

XIX ს. დამლევს ამერიკაში გამოდიოდა გაზეთი „ცხვირსახოცი¨, რომელიც ტილოზე იბეჭდებოდა და … წაკითხვის შემდეგ ცხვირსაწმენდად გამოიყენებოდა.


გარეგნობა და გარშემომყოფნი - garegnoba da garsehmomyofni

ფსიქოლოგი მორდონ ოლპორტი იკვლევდა "ცხოვრებისეულ განზოგადებას”, რომელსაც ყოველდღიურ ურთიერთობებში ქვეცნობიერად ეყრდნობა ადამიანების უმრავლესობა, მისთვის უცნობი პიროვნების შეფასების დროს.

ადამიანების გარკვეულ ჯგუფს ოლპორტი სთავაზობდა, ერთი შეხედვით, პირველი შთაბეჭდილებით მოეხდინათ უცნობი პირების დახასიათება. მიღებული შედეგების გაანალიზების შედეგად მეცნიერმა დააფიქსირა, რომ სათვალეებიანი და მაღალი შუბლის მქონე ადამიანები მათში უფრო გონიერი, ჭკვიანი და სანდომიანი პიროვნებების შთაბეჭდილებას ტოვებდნენ. ოლპორტი თვლის, რომ ასეთ დასკვნამდე ისინი ერთმა უბრალო მოსაზრებამ მიიყვანა. კერძოდ, სათვალის ტარება ბევრი კითხვის შედეგია, ხოლო მაღალი შუბლი უფრო სრულყოფილი ტვინის აგებულებაზე მეტყველებს.

აღმოჩნდა, რომ ადამიანზე გარკვეული შთაბეჭდილების შესაქმნელად, საუბრისას მის მიერ მიღებულ პოზებსაც ენიჭება უდიდესი მნიშვნელობა. ისინი, ვინც ლაპარაკის დროს ოდნავ წინ იხრებიან, უფრო სასიამოვნო შთაბეჭდილებას ტოვებენ, ვიდრე ის ადამიანები, რომლებიც თავს უკან სწევენ. გარდა ამისა, მამაკაცებს მშვიდ პოზაში, გადაჯვარედინებული ხლებისა და ფეხების გარეშე მჯდარი ქალები უფრო მოსწონთ.
საერთოდ, მეცნიერული გამოკვლევების შედეგად დამკვიდრდა მოსაზრება, რომ ადამიანის სახასიათო თვისებებზე სახეზე მეტად მისი სხეული მეტყველებს, რადგანაც მას შესანიშნავად შეუძლია შენიღბოს გარეგნული გამომეტყველება, მაგრამ უძლურია სხეულის მიმართ. ამიტომაც, ხშირად სახეზე მეტად სხეულის ფორმა უფრო მიგვანიშნებს ადამიანის გრძნობებზე და მის დამოკიდებულებაზე გარშემომყოფთა მიმართ.
კიდევ ერთი, ფრიად ყურადსაღები და ანგარიშგასაწევი მეცნიერული მოსაზრება გვინდა გაგაცნოთ. პირველი შთაბეჭდილების შესაქმნელად უდიდესი მნიშვნელობა ენიჭება იმასაც, თუ როგორი ფორმით გამოჩნდებით თქვენთვის უცნობ საზოგადოებაში. სამხედრო ფორმაში გამოწყობილი ადამიანები უფრო დისციპლინირებული, მოწესრიგებული, თავდაჯერებული ადამიანის შთაბეჭდილებას ტოვებენ, ხოლო ჩვეულებრივ სამოქალაქო ტანსაცმელში ჩაცმულები კი შინაგანად თავისუფალ და სხვა ადამიანებთან კონტაქტში ადვილად შემავალ პიროვნებებად აღიქმებიან.

რა ანიჭებს ჩვენს სახეს მომხიბვლელობას? აღმოჩნდა, რომ "შუალედურობა”, ანუ სხვა სახეებთან მსგავსება. ყოველ შემთხვევაში, ასეთ დასკვნამდე მივიდნენ ტეხასის უნივერსიტეტის თანამშრომლები დ. ლაგლოისი და ლ. როგმანი. მათ ექსპერიმენტში მონაწილე მამაკაცებს შესთავაზეს გოგონების ჩვეულებრივი ფოტოები და კომპიუტერული გადამუშავების შედეგად მიღებული სინთეზირებული – "შუალედური” ფოტოსურათები. ამ უკანასკნელში ოცდაათამდე ქალის სახე იყო გამოყენებული. აღმოჩნდა, რომ მამაკაცებმა სწორედ ამ სინთეზირებულ ფოტოებს მიანიჭეს უპირატესობა.


დღემდე სამაგალითოდ მიჩნეული ბრძოლები - dgemde samagalitod michenuli brdzolebi

ექვსდღიანი ომი - ისრაელის არმიას 800 ტანკი ჰყავდა 1500 არაბი მეომრის წინააღმდეგ. ბრძოლა პირველებმა ებრაელებმა დაიწყეს, თანაც გაუფრთხილებლად. 1967 წლის 5 ივნისს ისრაელის ავიაცია მთელ დღეს ბომბავდა ჯერ ეგვიპტეს, შემდეგ სირიისა და იორდანიის აეროდრომებს. 7 ივნისს საღამოს ებრაელებმა იერუსალიმი აიღეს. ექვს დღეში ისრაელის ტერიტორია 4-ჯერ გაიზარდა.

ამინის სასახლის შტურმი - 1979 წლის დეკემბერში ავიაბაზა „ბაგრამზ" „კგბმ" 30-კაციანი სპეცჯგუფი „გადაისროლა". მათ შტურმით უნდა აეღოთ ავღანეთის მთავრის, ჰაფიიზულა ამორის, რეზიდენცია. სასახლეს პრეზიდენტის პირადი გვარდია იცავდა 2500 კაცის შემადგენლობით, სპეცჯგუფმა „ზენიტმა" შტურმი 43 წუთში განახორციელა. ამინი მოკლეს. სპეცრაზმელებიდან ხუთი მეომარი დაიღუპა.

„ბერძნული ცეცხლი" - 941 წელს რუსეთის მთავარმა, იგორმა კოსტანტინეპოლის მისადგომები დალაშქრა. რუსები განსაკუთრებული სისასტიკით მოექცნენ მშვიდობიან მცხოვრებლებს. ბერძნებმა რუსულ ხომალდებს - „ბერძნული ცეცხლი" დაუპირისპირეს. სპეციალური ხსნარი ზღვაშიც კი იწვოდა, თავადი სიკვდილს სასწაულით გადაურჩა.


ხილი და ხასიათი - xili da xasiati

ამერიკელი ფსიქოლოგები ამბობენ, ხილის სიყვარულის მიხედვით შეიძლება გაირკვეს ადამიანის ხასიათი, მაგალითად:

ფორთოხლის მოყვარული - ენერგიული, შემოქმედებითი და ყველასთვის სასურველი ადამიანია.

ვისაც მსხალი უყვარს - ნამდვილი ოპტიმისტი, მხიარული და სასიამოვნო ადამიანია, თანაც კარგი და ერთგული მეგობარი;

ვაშლის მოყვარული - კონსერვატორია, მისთვის მიუღებელია ცდები.

მარწყვის მოყვარული - ეჭვიანი და მესაკუთრეა.

ბალის თაყვანისმცემელი - ძალიან რბილი, თბილი და კეთილია, გულწრფელი და მზად არის თავი გაწიროს სხვებისთვის. უყარს სიურპრიზები და უწყინარი ხუმრობა.


ღვინის სამკურნალო თვისებები - gvinis samkurnalo tvisebebi

ჯერ კიდევ ჰიპოკრატეს მიაჩნდა, რომ ღვინო დიეტური პროდუქტია და ამბობდა, რომ ჯანმრთელი თუ ავადმყოფი ადამიანისთვის ნატურალური ღვინისა და თაფლის მიღება აუცილებელია ზომიერი რაოდენობით. ჰიპოკრატეს მიაჩნია, რომ ღვინო და თაფლი აღმგზნები, გამამხნევებელი და შიმშილის დამაამებელი საშუალებებია.

ცნობილია რომ ღვინოს გააჩნია მატონიზირებელი და ბაქტერიოციდული მოქმედება, ხსნის დაღლილობას, რა თქმა უნდა საჭიროა ამ სასმელის ზომიერი მიღება. საკმარისია ერთი პატარა ჭიქა კონიაკის ან ღვინოს დალევა, რომ მძიმე დღის შემდეგ შვება იგრძნოთ.

ორგანიზმის დაბალი ტონუსის დროს, რომელსაც ჰიპერტონია ახლავს თან, თერაპიული ეფექტი მიიღწევა ერთ ჭიქა ჩაიში 1 ან 2 ჩ.კ. კონიაკის დამატებით. კუჭ-ნაწლავის მოქმედების დარღვევისას სასარგებლოა 50 გ. წითელი ღვინო.

ღვინის სამკურნალო თვისებები განპირობებულია არა მარტო სპირტით, არამედ მასში შემავალი სხვა კომპონენტებითაც. ყურძნის ღვინოში შედის ფრუქტოზა და გლუკოზა. წითელ ღვინოში სასარგებლო ნივთიერებები მეტია, ვიდრე თეთრში. მასში არის B1, B2, P. P ვიტამინი ამაგრებს სისხლძარღვების კედლებს და აწესრიგებს ნივთიერებათა ცვლას.


ყველაზე მაღალი და დაბალი ტემპერატურა მსოფლიოში - yvelaze magali da dabali temperatura msoplioshi

ტემპერატურის რეკორდული ცვლილება დაფიქსირდა ბრაუნინდში (მონატანა, აშშ) აქ 1916 წელს იანვარში ერთი დღე-ღამის მანძილზე ტემპერატურამ +7-დან -49 გრადუსამდე დაიწია.

„სიკვდილის ხეობაში¨ (კალიფორნია, აშშ) 1917 წლის 6 ივლისიდან 17 აგვისტოს ჩათვლით, ანუ 43 დღის მანძილზე ტემპერატურა +49 გრადუსზე დაბლა არ ჩამოსულა.

ბარბლ-ბარში (დასავლეთ ავსტრალია) 1923 წლის 31 ოქტომბრიდან 1024 წლის 7 აპრილამდე, ტემპერატურა 160 დღის განმავლობაში +37,8 გრადუსს დაბლა არ დაწეულა.

უინდებში (დასავლეთ ავსტრალია) 1946 წელს 333 დღის განმავლობაში +32,2 გრადუსზე დაბლა ტემპერატურა არ დაფიქსირებულა.

1983 წლის 21 ივლისს, სადგურ „ვოსტოკზე¨ (ანტარქტიდა) ზღვის დონიდან 3,420 მ-ის სიმაღლეზე აღირიცხა რეკორდულად მინიმალური ტემპერატურა -89,2 გრადუსი.


ხელის ჩამორთმევა - xelis chamortmeva

ხელის ჩამორთმევას ფარული მნიშვნელობაც აქვს. როგორც წესი, მამაკაცები ქალებზე ხშირად ესალმებიან ერთმანეთს ხელის ჩამორთმევით. ამიტომ ნამდვილად იციან, რომ ხელი ყველა ადამიანს სხვადასხვანაირი აქვს, ზოგს – თბილი, ცხელიც კი, ზოგს – ცივი და ტენიანი. ამ სხვაობით თურმე ადამიანის ტემპერამენტის გარკვევა შეიძლება. თუმცა უნდა გვახსოვდეს, რომ არ არსებობს ერთი მკვეთრად გამოხატული ტემპერამენტი, ადამიანში შეიძლება ქოლერიკის, სანგვინიკის, მელანქოლიკისა და ფლეგმატიკის თვისებები შერწყმული იყოს. მაშ ასე:

1. ცხელი და მშრალი ხელები ახასიათებთ სანგვინიკებს. ან შესაძლოა, თქვენი ნაცნობი ამაღლებულ, გულითად ხასიათზეა. ასეთი ადამიანები მოძრავნი და გულღიები არიან, საუბრის დროს ენერგიული ჟესტიკულაცია ახასიათებთ.

2. ცხელი და ტენიანი ხელები ქოლერიკებისთვისაა დამახასიათებელი. შესაძლოა, თქვენი ნაცნობი აღგზნებული ან გაღიზიანებულია. ასეთი ადამიანები მძაფრად რეაგირებენ საუბრის დეტალებზე, გაუწონასწორებელნი არიან, შეუძლიათ მკვეთრად ახარხარდნენ და მერე უცებ ანერვიულდნენ.

3. ცივი და მშრალი ხელები ფლეგმატიკების დამახასიათებელია. როგორც წესი, საუბრისას ფლეგმატიკი ყოველ სიტყვას წონის, ლაპარაკობს ნელა, თითქოს ძალდატანებით. ძალიან ძნელია მისი მოთმინებიდან გამოყვანა, მუდამ აღუშფოთებელი და გაწონასწორებულია. შესაძლოა, ასეთი ადამიანი კლასიკური ფლეგმატიკი არც არის, უბრალოდ, მოცემულ მომენტში თქვენ მის ინტერესს იწვევთ.

4. ცივი და ტენიანი ხელები მელანქოლიკებს აქვთ ხოლმე. შესაძლოა, საუბარში ასეთ ადამიანს ადვილად ატკინოთ გული, და ის კიდევ დიდხანს იდარდებს ამაზე. მისი რამეზე დაყოლიება ძალიან ძნელია, ყველანაირად ეცდება უარის თქმას; მოიმიზეზებს, რომ მაინც არაფერი გამოუვა. ასევე შესაძლებელია, რომ ადამიანი, რომელსაც მიესალმეთ, დღეს რაღაცამ გაანერვიულა, ან დათრგუნულია.


მეხის დარტყმა - mexis dartyma

მეხის დარტყმის შედეგად გაცილებით მეტი ადამიანია დაღუპული, ვიდრე წყალდიდობის, მიწისძვრის და ვულკანის შედეგად. პ.ს. მამაკაცებს 6-ჯერ მეტი შანსი აქვთ დაეცეს მეხი, ვიდრე ქალებს.