შორსახარ

შორსახარ

(shorsaxar)


შენამდე მდუმარე ნისლია

და მსუბუქ დალალთა შერხევის ქარები,

ჩვენს ვნებებს ზეწარზე ვერ გადაისვრიან

და მთრთოლვარ თითებით ვერ მოგეკარები.

ვერ გეტყვი,

რომ მინდა მზესავით უღლელი,

ზღვასავით უშრეტი სითბო და ალერსი,

და შენი გაშლილი მკლავების უღელი,

რომ ტვირთი გავწიო ამ სიმხურვალესი.

ვერ ვიგრძნობთ მე და შენ

ღამეულ ავდართა

ნოტიო სიგრილით დახორკლილ სიშიშვლეს

და მზერა - მოწილე ცეცხლთა და ღადართა

უძილო წამწამებს ზეცისკენ მიიშვერს,

იქნება ღრუბლებში მოგაგნო ძვირფასო,

იქნება წვიმა ხარ

ცრემლებად ნაწვეთი?

მოვალ და დაგხატავ, ვით შედევრს პიკასო,

რომ ჩემი ოცნება - ფიქრისგან ნაცვეთი

ათასგვარ ფერებად დაალღვეს იმ ტილოს,

სითეთრით

მაგ სპეტაკ სხეულს რომ ედრება

და შენით დათრობამ ბავშვივით იტიროს,

რომ ვნებად ვერ მოგცა ეს შემოქმედება


მე ისევ გიცდი

მე ისევ გიცდი

(me isev gicdi)


მე ისევ გიცდი....გადის წამი,წუთი,საათი...
მე ისევ ვიცდი,თუმცა ვხედავ უკვე თენდება
ვხედავ უშენოდ,უმიზეზო დღე კვლავაც დგება
და მაინც ვამბობ რომ სიცოცხლე მე არ მბეზრდება...

ნუ წახვალ ჩემგან,ხომ იცი რომ უშენოდ ბნელა,
ხომ იცი მარტო ვერ ავიტან ცხოვრების დენას...
რა სასტიკია ეს სამყარო,თითქოსდა მე მგავს
რა ადვილია მისთვის ყველა გრძნობის გათელვა...


ქალი რა არის

ქალი რა არის?

(qali ra aris?)


ქალი რა არის? ნაზი ქმნილება
ზოგჯერ კი ძალზედ რთული
ვერავინ გაუგებს მის ახირებას
რას უკარნახებს გული.

ფიქრებს აგირევს, გრძნობას აგიშლის
და მასთან ყოფნას უხმოდ დაგიშლის
ქალი დარია, ხან კი ავდარი
კაცი იტირებს მისით დამთვრალი

ქალი ქალია, მაინც დარია
ბედნიერებაც მისი ბრალია,
ბედნიერების ის ერთი წამი
შენი ცხოვრების საფიცარია

კაცი იტირებს ქალით დამწვარი
ცხოვრების გზაზე გრძნობის ლამპარით
გზას გაინათებს კაცი დამთვრალი
გამოიდარებს ქალი ავდარი


რომც დაგარწმუნონ რომ იღუპები

რომც დაგარწმუნონ რომ იღუპები

(romc dagarwmunon rom igupebi)


რომც დაგარწმუნონ რომ იღუპები
შენი სიცოცხლის წუთი ითვლება
რწმენას მოუხმე და შენ იხილავ, რომ
ყველაფერი კარგად იქნება!

თუ ცოდვები გაქვს, სულით დაეცი
ღმერთი არ გტოვებს, შენკენ იხრება
ის მოწყალეა ყველა ცოდვილის,
და ყველაფერი კარგად იქნება!

როდესაც იმედს აზრი აღარ აქვს
და შენი გული ბოღმით ივსება,
ერთადერთია რაც გადაგარჩენს, თქვი
ყველაფერი კარგად იქნება!

დიდი ნიჭია თავშეკავება
ნიჭით სიბნელე ნათლით იცვლება
როცა ამ ნიჭს ფლობ, შენ უკვე იცი, რომ
ყველაფერი კარგად იქნება!

როცა ირწმუნებ სიტყვების ძალას,
და ეს სიტყვები შენთვის იფრქვევა,
სხვებს აუხსენი და შთააგონე, რომ
ყველაფერი კარგად იქნება!

როდის იქნება? როგორ იქნება?
როცა კითხვები გულში ისმება,
ნუ უფიქრდები უაზრო კითხვებს,
ღმერთის წყალობით
სულყველაფერი კარგად იქნება!


ქვიშის საათი

ქვიშის საათი . . .

(qvishis saati)


ქვიშის საათი . . .
ქვიშის საათი ჩამოცლის წამებს...
მე უშენობა უკვე მაწამებს,
თუ გადაგულდა გული უშენოდ -
მას დრო მკურნალიც ვეღარ უწამლებს.

დროს შევაჩერებ , ვაბრუნებ საათს...
იქნებ - შენი დრო ჩამომრჩა სადღაც,
ხელებს გავშლი და დავხუჭავ თვალებს -
შენს მოლოდინში დავითვლი წამებს.

ისევ ჩამოცლის საათი წამებს -
მას ჩემი ფიქრი სულ არ ა-წამებს,
მისი მისია არის ი-წამოს -
მე შენმა მოსვლამ უნდა მიწამლოს....


რომ შემიყვარდი

რომ შემიყვარდი

(rom shemiyvardi)


რომ შემიყვარდი
დამაბრმავა მე სიყვარულმა
შენი მინუსი გადაფარა
ამ ლამაზ გრძნობამ
მოხდა ისე რომ დაგვაშორა
ბედმა ერთმანეთს
ახლა არ ვიცი გადამიყვარდი
თუ ისევ მიყვარხარ
მე ხომ არასდროს არ ვიცოდი
მე თურმე ვინა ხარ.


სოფლის ღელვისგან აღტაცებულმან,

სოფლის ღელვისგან აღტაცებულმან

(soflis gelvisgan agtacebulman)


სოფლის ღელვისგან აღტაცებულმან,
გადავცდი მცნებას, გცოდე, მამაო!
და ვაი! დღეს სცნო ბოროტმან სულმან
სოფელი ესე ცრუ და ამაო!

ვგრძნობ, სახიერო! ეს ბოროტება
გამოუთქმელი და საშინელი,
თუმც სხვათ ბოროტთა აღემატება,
მაგრამ შენდობას მაინც მოველი!

რადგან ზეცავ, შენ, აჰა, მოგმართე,
ამაოდ ნუ ჰყოფ ჩემს სინანულსა!
კეთილისათვის გზა წარმიმართე,
ძალ-მეც, ვსთრგუნვიდე ბოროტსა სულსა!

შენანებულს შენ არ მოიძაგებ,
ნუგეში ამით მე მემატება!
და სულგრძელებას შენსას ვადიდებ,
ოდეს მეზვერე გამახსენდება...



ირიბად დავალ

ირიბად დავალ

(iribad daval)


მიყვარს ნაბიჯი: დარხეული და წარამარა.
მიყვარს ვარდები: ოღონდ თეთრი, სუფთა, ხალასი.
და როცა ღვინით აივსება საჩემო თასი,
შენს სადღეგრძელოს ვიმეორებ მარად და მარად.

ირიბად დავალ. ჩემი ლანდი ბარბაცით დამდევს,
ცა სისხლისფერად შეიღება, როგორც იარა.
ო, მე ოდესმე მოვიპარავ თოვლივით ვარდებს
და შენს ბინის წინ თავს მოვიკლავ ვარდებიანად.


როცა მე გარდავიცვალე

როცა მე გარდავიცვალე

(roca me gardavicvale)


როცა მე გარდავიცვალე, იდგა აღდგომის სწორი,
ზღაპარში ხარი ატირდა, სახლში - შვილი და ცოლი,
შემიდგნენ არაგველები, თავის მგალობლის ცხედარს,
ფარებზე გადამაწვინეს და წამასვენეს მცხეთას.
- საით, ბიჭებო, - გავძახე...
მითხრეს: უფლისა ნებით,
იქ დიდი საქართველოა, იქ აღარავინ ვკვდებით...
მე ჩავუარე ბავშვობას, - ბურთს თამაშობდა მინდვრად,
ადგა და გამომეკიდა, ღვარღვარა ცრემლებს ღვრიდა.
გადავუფრინე ციხეებს,
მთალად საქართველოს სერებს.
- ისე იყავით, კარგებო, როგორც გხატეთ და გწერეთ...
რა კარგი იყავ, სიცოცხლევ, ვერ მოგიყირჭე ქებით,
მტრებიც კი მყავდნენ კარგები, არათუ მარტო ძმები.
მშვიდობით, ჩემო ქვეყანავ, ვეღარ გიხილავ ხვალე,
ფალავნების და მგოსნების სტუმართმოყარე მხარე.
სულმა დავლოცე ცოლ-შვილი და პატიებაც ვთხოვე
ჩემი ცხოვრების სიხარულთ,
ჩემს ჯვარს და სვეტიცხოველს.
როცა მე გარდავიცვალე, იქ დავიბადე მყისვე,
ჩემი გვარის და სახელის ვიღაც ატირდა ისევ.
იტირე, ჩემო პატარავ,
გამახარე და მტანჯე,
ტირილით უთხარ მადლობა ჩვენს მარადიულ გამჩენს...


ვიქნები მაინც უკანასკნელი

ვიქნები მაინც უკანასკნელი

(viqnebi mainc ukanaskneli)

შენ გაირყვნები... აშკარა არი...
ვგრძნობ შენს დაცემას წინასწარულად.
შენი სხეული ნაქანდაკარი
ხელიდან ხელში წავა ფარულად.
შენ გაირყვნები, როგორც ბიანკა,
მე ასე ვფიქრობ... მე ასე მჯერა...
შენ გაირყვნები... ო, ისე ტლანქად,
როგორც არავინ გარყვნილა ჯერა!
შეკვეთილ გრძნობით სხვის ვნებას დაღლი,
დაგეწურება მკერდი მტევნებად_
და სადაც წახვალ_ ვით ქუჩის ძაღლი,
სიძვა, მრუშება აგედევნება.
მოგენატრება ეს სიყმაწვილე,
როცა სულს შლიდი ლამაზ სხეულად,
და იტყვი: "რისთვის დავანაწილე,
მე სიყვარული ხარისხეულად!
რა მომელოდა და რა დამარქვეს!
ნუთუ ეს იყო ჩემი მიზნები?
სულის სალაროს რათა ვხდი სარქველს,
რისთვის ვინთები? რისთვის ვიგზნები?"
მაგრამ თუ შემხვდი, ო, სულის მეფავ,
სადმე აკრული ქუჩის ბნელ კუთხეს_
მოვალ და ჩემის ხელით ავკრეფავ
მაგ შიშველ ტანზე დაყრილ ნაფურთხებს,
არც ჩამოკრული, არც საყვედური,
მკერდში ჩაგიკრავ, გულს დაგპირდები.
მე ბედნიერი და უბედური
წარბებს ჩამოვყრი და ავტირდები.
გეტყვი, რომ რა ვქნა, მიყვარხარ ისევ,
მომიახლოვდი... მომეცი ხელი...
თუ პირველობა მე არ მაღირსე,
ვიქნები მაინც უკანასკნელი.


ი. გრიშაშვილი
1928 წ.


წამებულ ცხოვრებას ემატება ტანჯვების წუთები

წამებულ ცხოვრებას ემატება ტანჯვების წუთები

(camebul cxovrebas emateba tanjvebis wutebi)


წამებულ ცხოვრებას ემატება ტანჯვეის წუთები,
ნეტავი რატომ, რისთვის ვარ მე ყველას
მსხვერპლი.
ვალის გადახდას ყველას მაგივრად რატომ ვუნდები,
რატომ ბედნიერ წუთებს, წამებს მე ახარ ველი.

ალბათ იმიტომ, ყველაფერმა ჩემზე იარა,
ქალმა ტუ კაცმა, ყველამ ტავზე გადამიარა.
უიხბლო ქვეყნად რატომ ვარ ღვთისგან გაჩენილ,
უკნდა ვიტანჯო წუთისოფელ, რაც მაქვს დარჩენილი.

არა! ტანჯვა და წამება ბერი ვიტანე,
ბევრი წუთები მე სიმწარის გადავიტანე.
უკვე რამდენჯერ სხვის მაგივრად სასჯელი ვატარე,
როგორც პატიმარს ეს ცხოვრება მე გავატარე.

და თუ შენდობას მტხოვენ კიდეც მონანიების,
უარს ვერ ვეტყვი დაე ღმერთმა აპატიოთ მათ.
ღმერთმა განკითხოს მათი ცოდვები ამქვეყნიური
მართალნი იყვნენ თუ მტყუანნი ვალი მაინც აქვთ.


შექსპირი (სონეტი XL) - Sheqspiri (soneti XL)

სონეტი XL

თელ ჩემს სიყვარულს შენ გიბრუნებ, შენ დაგიბრუნებ
ყველაფერს, რასაც თავად ფლობდი, როგორც მეუფე;
ჩემში გრძნობათა ნაკვალევს თუ სადმე იგულებ,
შენ დაგიბრუნებ!... მთელ შენს კუთვნილს შენ დაეუფლე!

თუ ჩემს სიყვარულს შეითვისებს შენი ბუნება,
თუ ჩემს გაძარცვას ვეღარასგზით გვერდს ვერ აუვლი,
ჩემგან განცდილით გამდიდრების თუ გაქვს ცდუნება,
დაე, ეს იყოს მთელი შენი დანაშაული.

მიჯობს, მაცდური სათნოების მერქვას მონა და
ჩემს უკაცრიელ გულში წყენა ვერვინ დატიოს,
დაე, სიყვარულს გადაბრალდეს ცოდვის ქონა და
შენ გეპატიოს ყველაფერი, შენ გეპატიოს!

თუ კვლავ გწადია ჩემს ტკივილში ეძიო ტკბობა,
ის მიჯობს მომკლა, ვიდრე ჩვენში მეფობდეს მტრობა!


თარგმანი ინგლისურიდან - ალექსანდრე ელერდაშვილი