მერე რა მოხდა თუ . . .

მერე რა მოხდა თუ . . .

(mere ra moxda tu ...)


მერე რა მოხდა თუ ეს გული თქვენი მგონია.
იცით, მომწონხართ… და რატომღაც მეუცხოებით,
არადა ჩემი ხელებიც კი თქვენი მგონია,
დაგმგვანებივართ არეული ჩემი ცხოვრებით,
უკიდეგანოს თურმე ორი კიდე მქონია.
თქვენც დაიბენით.? მე შეგატყეთ – თმა გაისწორეთ.
მერე რა მოხდა თუ ეს გული თქვენი მგონია.
რა გაიფიქრეთ.? მეც მითხარით… ის არის სწორედ.
ჩემი ფიქრებიც, ახლა მივხვდი, თქვენი ტოლია.
არა, გაჩერდით. სად მიდიხართ.? ფეხებს დაიღლით.
აი, ხომ ხედავთ ეგენიც კი სხვისი გქონიათ
და ასე ნაწილ-ნაწილობით როდემდე ივლით.?
ჩემი სხეულით დააბიჯებთ… თქვენ რა გგონიათ.

ვეღარ გავიგე ეს სხეული თქვენ ხართ თუ მე ვარ,
ჩემი ჰაერით თქვენ სუნთქავთ თუ სწორედ მე გსუნთქავთ…
ჩემი ტუჩებიც დროდადრო მკოცნის… არა, ეს თქვენ ხართ.
რა დაგემართათ?! ასწიეთ თავი… ტყუილად სწუხართ…


არაფრის მოლოდინი

არაფრის მოლოდინი

(arafris molodini)

ჩემს ცხოვრებაში ამ დღეს პირველად
რაღაც სულელის მაქვს მოლოდინი,
ველი და ვიცი რომ ეს ლოდინი
ჩემთვის მრავალის არს გადამწყვეტი.

სულიერებით გონებაშეშლის
შენ შემოგაჩნდა ცოდვის ნაკვთები,
შენ ვეღარ შეწვდი ჩემს თეთრ სამყაროს
და სიბნელეში ჩაიკარგები.

რატომ არ გინდა მიმიღო ისევ
რომ აღიარო შენი დარდები,
მე შენ გასწავლი როგორ გამდიდრდე
და მოგაცალო ეკალბარდები.

შენ აღარ გავხარ საკუთარ სახეს
მე ამას ვამჩნევ და ვიტანჯები,
შენ ჩემს ფიქრებში ისევე რჩები
და რომ გაგიშვა დაიკარგები.

ვიცი შენ ჩემგან გჭირდება შველა
მე კი ვერა მცნობ და იფანტები,
შენ ის მუზები აღარ გეტრფიან
ახლა სევდას მგვრი და მებრალები.

უაზრო ლოდინს აქვს რაღაც ხიბლი
ელი შენთვის კი არარსებული,
თითქოს ლოდინით საქმეს აკეთებ
გამოასწორე გაფუჭებული.

და ასეთ ლოდინს არ აქვს შედეგი
შედეგი რასაც არც ელოდები,
მაგრამ ბრალია არმოლოდების
შანსი გეძლევა გამოსწორების

შტერი ამ შანსს კი უაზროდ ტოვებ
კვლავ ელოდები.. და ელოდები.


დაკარგული ედემი ...

დაკარგული ედემი..

(dakarguli edemi)

როცა გულს ცეცხლი მოეკიდება
ცოდვის ქარცეცხლში ჩემს თავს გავახვევ,
როცა შეცდომა მე ღრმად შემითრევს
სამოთხის კარებს ვეღარ გავაღებ.

როცა მოვკვდები როცა ვიხილავ
ღამით სიზმარში ძველ მყრალ სამარეს
შემეშინდება განა გგონია?
მე ხშირად ვფიქრობ ჩემთვის ამაზე.

მე ჩემი სული მივყიდე ეშმაკს
ჩემი ფიქრები ყველა გავანდე,
მისგან მივიღე ულევი სითბო
და ჯოჯოხეთში გავინავარდე.

ბედს არ ვუჩივი პირიქით სევდა
მე მონატრების შენი გავაქრე,
გული შენ დაგრჩა და სული ეშმაკს
ჩემს გონებას კი ცეცხლი აწამებს.

გრძნობები გაქრა და შენც გამკრთალდი,
მახსოვს სახელი მე მხოლოდ შენი
ჩემი ცხოვრების ეპიზოდებიც
რაც მაკავშირებს შენთან ყოველი.

მე დამავიწყდა ის მონატრება
და ის ალერსიც რაც შენ მასწავლე.
აორთქლდა სევდაც, არც მიხარია
უემოციოდ ჩემს თავს ვატარებ.

რით ვიმსახურებ მე ამ ყველაფერს,
მე განა ცოდვას გულით ვატარებ,
მე ჯოჯოხეთში განა რა დამრჩა
ანდაც სამოთხეს ვინ მიმაკარებს.

მე უსასრულო სივრცე მჭირდება
გული შენ დაგრჩეს სული კი ეშმაკს,
დასახმარებლად კვლავ ღმერთს მივმართავ
და მომანიჭებს გრძნობის შეგრძნებას.


კონტრასტი..

კონტრასტი..

(kontrasti)

თეთრი ყინვისგან გადაფარულა
სოფლის მდინარე,
მტვრის ფერფლად ქცეულ
ნისლში მიცურავს მოწყენით მთვარე.

აუხსნელი და იდუმალია
მშფოთვარე ღამე
პირქუში მთები გადმოსდგომია
გრძელ ხევის კალთებს.

ეულის ხმებით ხის ტოტებს
არხევს ქრის ცივი სიო,
კლდის ლოდებს შიგნით
რა შემზარავად ღმუის ქვაბული.

ხშირი ნაძვნარი კვლავინდებურად
დგას როგორც ჯარი
მთიდან დაქროლილ ტყის თითო ნიავს
კრძალვით თავს უხრის.

დამშვიდებული სოფელს სიზმარის
ქარი გარს უვლის,
გამაბრუებელ ტკბილ სურნელს
უძღვნის სოფელს მძინარის


უღალატო სიყვარული..

უღალატო სიყვარული

(ugalato siyvaruli)


მე არ ვეკუთვნი დღეს საკუთარ თავს
არც ვფიქრობ მხოლოდ მე არაფარზე,
ამ ცხოვრებაში ფერები მხიბლავს
მიყვარს ნათება ცის კამარაზე.

ჩემთვის ყველა გზა ფართოდ იღება
მე ვწვდები ყველას ფიქრებს და აზრებს,
მე არ მჩვევია წამს გაჩერება
და მე ვათენებ ყოველ დღეღამეს.

მე არ ვგრძნობ სივრცულ უსასრულობას
ჩემთვის წლებია დამაბრკოლები
მე კვლავაც ვივლი შეუჩერებლივ
ოღონდაც გულო ნუ გაჩერდები.

მე ისევ ისე მიყვარს სიცოცხლე
მე არ ვაყოვნებ და არ ვნელდები,
ჩემშიც კი ცოცხლობს ის ახალგაზრდა
ისევ მახსენებს ძველი განცდები.

შემომრჩენია ხელში ვარდები
უშენოდ ყოფნას მე ვერ დავჯერდი,
სასაფლაოსთან აცრემლებული
მე თავს გახსენებ თუმცა დავბერდი.

მე ისევ მხნედ ვარ ამდენ წლის მერეც
მე შენ მიყვარდი და მეყვარები,
ჩვენ სიცოცხლეში ერთმანეთს ვჩუქნეთ
ბევრი ვნება და ბევრი განცდები.

დრო მომეპარა ძლივს გავახსენდი
ხელში ჩამაჭკნდა ძველი ვარდები,
მე შენ მინდოდი, შენთვის ვიბრძოდი
შენთან მოვდივარ გაქრა დარდები


ნეგატივი..

ნეგატივი..

(negativi)


მე მომდგომია დაწყევლილ დროთა
ფიქრს აყოლილი აჩრდილთა ლანდი,
შეღამებისას სიმდუმარებით
ზანტად დაუკრავს პირქუში ქნარი.

გარეთ ავდარი მოსაბეზრები
და მოსაწყენი სიჩუმე სახლში,
გულგამწყალები ცივი ზამთარი
გაურკვევლობით ჩურჩულებს ხმაში.

რის ან რა გრძნობით მე მეუფლება
ჩემში ეს სევდა დარდი თუ რაცაა,
დღეს ყველაფერი მხოლოდ ჩემს ფიქრში
გაუგებარი გამოცანაა.

უაზრო აზრებს მოკიდებული
დავდევ ჩემს ნაღველს
და შემდეგ ისევ დაღონებული
დავეძებ ლანდებს.

ეს უაზრობა გავრცელებული გაყვება რამდენს
ხან ზამთრებს, ხან წლებს, ხანაც რამდენ დღეს.
იქნებ სწორედაც ჩემი ბრალია ქარის ეს ქროლა,
სხვისთვის ზამთარი სიხარულია ჩემთვის კი ბრძოლა.

სულელი ვბრძოლობ საკუთარ თავთან
რა დაუნდობლად.
ეს ჩემი სული ბევრი დარდისგან დამარცხებულა


გრძნობა სიყვარული

გრძნობა სიყვარული

(grdznoba siyvaruli)


მე შენ მიყვარხარ და გეტყვი ამას,
შენზე ვგიჟდები არ დაგიმალავ,
შენ აღარ გინდა ჩემი შეხება
თავდავიწყებით კვლავაც გიყვარვარ.

შენ ფიქრობ ჩემზე ალბათ დღედაღამ
შენ სხივი გამკობს დედას ვფიცავარ,
მე შენს ნატვრაში ვერ დავიძინებ
ღამე ვდგები და შენს სახეს ვხატავ.

მე ვიცი კვლავაც გადამიშლი გულს
ჩემს გარდა სხვა ვერ გეტყვის მიყვარხარ,
რადგან ჩემი ხარ ეს ყველამ იცის
მე შენი თავი არ დამიკარგავს.

მე ხელს მოგკიდებ და არ გაგიშვებ
გულში ჩაგიკრავ ძალიან მაგრად,
შენ ჩემს სიყვარულს ვეღარ გაუძლებ
ათრთოლვილ ტუჩებს კვლავ გამინაბავ.

თვალში ჩამხედავ და დაინახავ
რომ მე გულწრფელად ისევ მიყვარხარ,
შენ გაჩუმდები ჩამეხუტები
და ყურში მეტყვი რომ შენც გიყვარვარ.

შენ ვერ გაუძლებ უჩემოდ ყოფნას,
შენ გულში სითბოს ჩემთვის ინახავ
ალერსით გინდა მომიყვე შენზე
რომ ვეღარ გაძლებ უჩემოდ ნაღდად.

მოხვალ ამაღამ, მოხვალ თანდათან
შენს ფიქრში კვლავაც მე ვარ ამაყად,
მოხვალ გიჟურად მომეფერები
შენი ბრჩხილებით კვლავაც დამკაწრავ


რას შეგადარო

რას შეგადარო

(ras shegadaro)

რას შეგადარო შენ ამისთანას
რომ გაღიარო და გცნო ქალღმერთად,
შენი ამ ქვეყნად შესადარისი
მე ჯერ ნამდვილად არ დამინახავს.

მზეს ვერ გიტოლებ მზეო ისედაც,
მწვავს შენი სხივი ცხელი მცხუნვარი
ლექსს დაგიწერდი ბევრად უკეთესს
რითმა გამიხდა კვლავ საპოვარი.

შენ აფენ სხივებს ჩემს გულს იმონებ
კვლავ სიყვარულსაც შენთვის ვიგონებ,
მე მინდა მხოლოდ გიყვარდე ისე
მე რომ მიყვარხარ და ეს ვიცოდე.

პირვლად ამ ერთ ლექსს მხოლოდ შენ გიძღვნი
მარიამ გქვია შენ ერთს სახელად,
მეგობარი ხარ თუ სიყვარული
ვნებას მივანდოთ მოდი თავნებას.

გაქრა ის სევდა და ის ნაღველი
სხვას არვის გიცდით არც მენაღვლებით,
ადრე რაც მითქვამს ის უკან მიმაქვს
მარის ეკუთვნის ჩემი ვარდები


უკვე გიჟური ფიქრები მიტევს

უკვე გიჟური ფიქრები მიტევს

(ukve gijuri fiqrebi mitevs)


ვიცი მელოდები უკვე რახანია
გულმა სხვა ვერავინ მანდ ვერ დაატია
ცრემლის მდინარე აწმყომ მაპატია
ძველმა სისულელემ რითმით გაგვაგიჯა.

ისევ შემოგვიჩნდა რითმა სულელი
ვერვინ იპოვე ჩემზე გულწრფელი
გიჟური გრძნობით სევდით ულევით
შენზე შეშლილი ვიღაც სულელი.

რეებს მივტირით ახლა რას ვამბობთ
წარსულის ფიქრებს აწმყოში ვამკობთ
შენი რითმები სულს ვეღარ ალღვობს
ვერ დავიჯერებ რომ ისევ მნატრობ.

განცდები გაქრა წერა მჩვევია
რითმა უბრალოდ ჩემი ღმერთია
ალბათ გრძნობები მაინც მელიან
ცრემლს მისამართი მაშინ შეშლია..

მოდი მითხარი რასაც ვერ იტევ
თორემ გიჟური ფიქრები მიტევს
ჩემს მაღალ ბგერებს სხვა ვერვინ იგებს
თვით ჟოჯოხეთში ეშმაც ვერ მიძლებს...


ზღაპარი თუ დასასრული

ზღაპარი თუ დასასრული

(zgapari tu dasasruli)


გაქრება სევდა როცა გაქრები
როცა შორს წახვალ დაიკარგები
მე მომადგება ფიქრის ნამქერი,
დღეს ამაღამაც ერთხელ დავთვრები.

მე ჩამრჩა სულში შენი ვარდები
ეკლებს ისხავს და მტანჯავს დარდები,
შენზე ფიქრებში ცუდად გავხდები
თუ არ მოხვალ და მარტო დავრჩები.

ისევდაისევ იმ დღეზე ვფიქრობ
შენ რომ გამანდე გულის ნადები
მე დაგაწყნარე სითბო გაჩუქე
მაშინ გაშალე ჩემთვის წარბები.

მე შევცდი დიდხანს ვერ გაგაჩერე
და გაიხურე უკან კარები
შენ გაიქეცი შორს ძალიან შორს
და დამიტოვე ეკალბარდები.

შენ აღარ ფიქრობ ნუთუ კვლავ ჩემზე
აღარც გტკივა და არც იტანჯები,
არც ის დღე გახსოვს როცა ჩვენ ორმა
ვიბრძოლეთ ჩვენთვის ერთად რამდენი.

მორჩა დამთავრდა ჩვენი ზღაპრები
მე გელოდები შენ კი წახვედი,
მე მომდგომია ფიქრის ნამქერი
თუ არ გიყვარვარ რად მენატრები


ჩემი მაჯებიდან

ჩემი მაჯებიდან

(chemi majebidan)


რაღაც ხასიათზე დღეს ვარ ირონიულ,
ისევ მენატრება შენი სიახლოვე,
მინდა ეს ფოთლები მოვურ-მივურიო,
ბოლოს მაინც ვინმე ერთად შეაგროვებს.

უფრო ცივი არის ამწელს ნოემბერი,
კიდევ გაცივდება წლები მიყოლებით,
მინდა ახლა ისე თბილად მოგეფერო,
თითქოს მომავალ წელს აღარ გეყოლები.

თითქოს ბავშვი ვიყო,
ისე მეტირება,
იცი,
წუხელ ერთი ლექსი დაგიწერე,
არის უსარგებლო ყველა შეპირება,
მაგრამ ეს სიტყვები ჩემს თავს გაგიწევენ.

ახლა მგონი უკვე მივედ-მოვედები,
გახდა სისულელე ასი მილიარდი,
წამო,
შევიშალოთ,
როგორც პოეტები,
ვინც ამ ცხოვრებისგან ზურგით მიტრიალდნენ.

წამო,
თორემ ეს ცა ისე გაიბურა,
სხვა ცა აღარა ჩანს ჩვენი ფანჯრებიდან,
წამო,
გეხვეწები,
მინდა ძველებურად
სისხლი გადაგისხა ჩემი მაჯებიდან.


ლექსი ჭეშმარიტ განცდებზე

ლექსი ჭეშმარიტ განცდებზე

(leqsi cheshmarit gancdebze)


მე შენი სველი ტუჩები მათრობს,
ბაგეგახსნილი ღიმილი მატკბობს,
ამონასუნთქი ჩემ სხეულს ათბობს,
შენი სხივები გარემოს ამკობს.

შენ დამატყვევე შენი თვალებით,
მე კი დაგკერე დიდი წვალებით
შენ მე გაკოცე და გაინაბე
ბოლომდე დატკბი ჩემთან ზმანებით.

მხურვალე კოცნით ვნების ქარებში
ჩვენ გავეხვიეთ ცეცხლის ფარდებში
თავდავიწყებით გავშალეთ ფრთები
და სულ გვეკიდა იქ ყველაფერი.

ნაზი ალერსით ხვევნით ფერებით
თავდავიწყებას უმალ ვეცემით,
მე წელზე მოგხვევ ჩემს ხელებს მაგრად
და გაგაგიჟებ გულის ჩქარებით.

შენ ხმა შეცვლილი ამოიკვნესებ,
ყურთან ჩურჩულით ცხელ სიტყვებს მეტყვი,
ისევ ხმადაბლა დაიწყებ ხვეწნას
და სიყვარულით შემომადნები.