აჰაანდე

აჰაანდე

(ahaande)


როდესაც ფიქრობ სამყაროს შესახებ,
სადღაც შორს გაქცევა გინდა
საითკენ არ იცი, ღრიალით შესძახებ
ნუთუ დაბადება ღირდა?

ყველგან სიყალბეა, ყველგან ტყუილია,
სიმართლე ხო უკვე დაკრძალეს,
სულის სიმშვიდის მისაღწევად
თავს შეაფარებ ნაკრძალებს.

მერე რეალობა გენატრება
და ფეისბუქზე ჩატავი,
გულზე ტყე აღარ გეხატება,
ბედმა ამოგდო ლაგამი.

წიგნში იკარგები ისევ,
სვე-ბედის დაძლევას ცდილობ,
შავი მერანი მისდევს,
იმათ ვისზეც შენ ფიქრობ.


რაღა დავწერო?

რაღა დავწერო?

(raga davwero?)


რაღა დავწერო?
რაღა შევქმნა?
რაღა გიამბო?
რაღას შევეხო ჩემს სულში და
ავახმიანო?
დამრჩა სევდა და
უსაშველოდ მუქი "ცოდვები"
და ,რომ დავწერო
წასაკითხად შემეცოდები...
ეხლა ზამთარი ნაადრევად
მინგრევს დარაბებს...
გადავიტანო იქნებ ბოღმა
დარდი,
ხვალამდე....
მერე სინათლე და სარკეში
ნაპოვნი ღიმი...
წამალზე მეტად გამიყუჩებს
ნაღველს და ტკივილს...
შემომათენდა, უშენობა
ფსკერისკენ მძირავს...
შენ ეხლა მასთან თავმიდებულს
ლამაზად გძინავს..
აი,რა არის მარტო მყოფი ქალის
ეჭვები?!
ხვალ პატიებას ამ ლექსისთვის
შეგეხვეწები!!!!
თუმცაღა ვიცი გადაწონის...
ბრაზსაც ვინახავ...
რადგან იცი,რომ უსაშველოდ
მე შენ მიყვარხარ!!!!!!


დღეს ცხოვრებაში შევცოდე ისევ

დღეს ცხოვრებაში შევცოდე ისევ

(dges cxovrebashi shevcode isev)


დღეს ცხოვრებაში შევცოდე ისევ,
და მე ეს ცოდვა დამიჯდა ქვეყნად...
ვარ დამნაშავე უფლის წინაშე
რომ შეგიყვარე ყველაზე მეტად...
მე დავივიწყე ირგვლივ ყოველი,
მელანდებოდი ყოველთვის, ყველგან...
მე ცხოვრებაში შევცოდე ბევრჯერ,
რომ შეგიყვარე, შევცოდე მეტად...
მე ეხლაც გეძებ, ისევ შენ გნატრობ,
ისევე მომდის თვალთაგან ცრემლი,
ისევ მიყვარხარ, შენზე ვოცნებობ
და ისევ მინდა რომ იყო ჩემი...
ჩემთვის შენ ცოდვის მიზეზეად იქეც,
შენ გამო უფალს ვარისხებ ეხლაც...
მე აღარ მინდა მიყვარდე ისევ,
არ მინდა ისევ დავიღვრე ცრემლად...
და დაგივიწყებ უფლის წყალობით,
როცა ვიქნები უდაბნოს ქარში,
შენზე ვიფიქრებ, ჩემსავით მოკვდა...
და მერე ჩემგან საერთოდ გაქრი...


ყოველ საღამოს, როცა მზე ჩადის

ყოველ საღამოს, როცა მზე ჩადის

(yovel sagamos, roca mze chadis)


ყოველ საღამოს, როცა მზე ჩადის
და თეთრი ზეცა ნელა ბინდდება
მე შენზე ფიქრი ისევ მეძახის,
მე შენთან ყოფნა ძლიერ მინდება.
შენი თვალების ნაცნობი ფერი
მაკლია მაშინ და მენატრება,
როცა მილეულ მზის შუქს შევცქერი
არ ვიცი, ასე რად მემართება.

მე ვერ ვგრძნობ შენი სხეულის სითბოს,
შენი ტუჩების მე მკლავს წყურვილი
და არ არსებობს ამქვეყნად თითქოს
სხვა ნატვრა, ანდა სულ სხვა სურვილი.

მხოლოდ მართობენ შენზე ფიქრები...
უშენოდ ყოფნას ძლიერ განვიცდი,
და მაინც თუკი ჩემი იქნები
თუნდაც მილიონ წელწადს დაგიცდი.

მე მახალისებს შენი დანახვა, -
შენ იასამნის აგდის სურნელი,
მაშინაც, როცა ჩემთან არა ხარ,
ხარ სანატრელი და სასურველი.

ყოველ საღამოს, როცა მზე ჩადის
და თეთრი ზეცა ნელა ბინდდება
მე შენზე ფიქრი ისევ მეძახის,
მე შენთან ყოფნა ძლიერ მინდება


თუ სიყვარულის შეგწევს უნარი

თუ სიყვარულის შეგწევს უნარი

(tu siyvarulis shegwevs unari)


თუ მარტოობას ცრემლებით ებრძვი,
თუ სიყვარულის შეგწევს უნარი,
თუ გენატრება თუ გაგონდება,
მაშინ არასდროს არ თქვა უარი.

არ დაივიწყო ის გრძნობა რაც შენ,
გადაგაფრენდა ღრუბლებს ოცნებით,
არ ჩაიქნიო ხელი გთხოვ არა,
სიყვარული ხომ არ მოდის ნებით.

არ ჩაჯდე ნავში არ გაერიდო,
დაუნდობელი ცხოვრების ზვირთებს
არ ჩაიკეტო შენს თავში არა
არ მიეკედლო დამღუპველ ფიქრებს.

არ შეეგუო ის რაც ჯერ შენთვის,
მიუღებელი არის ამავდროს,
გიშფოთებს სულს და გირევს გონებას,
არ თქვა უარი მასზე არასდროს.

შეინარჩუნე რაც კი წმინდა გაქვს,
და ცოდვით ნუღარ დაიმძიმებ სულს,
ბედნიერებას დანატრებული
ხშირად შეხვდები შენ გზა სავალ რთულს.

მიმოამტვრიე ყველა კედელი,
გაანადგურე რაც კი ხელს გიშლის
აღარ იფიქრო სიკვდილზე არა,
სიყვარული ხომ კვლავაც შენ გიცდის.

არ მოგერიდოს თვალებზე ნამი,
გადმოანთხიე რაც კი გაქვს გულში,
ერთი იცოდე ნამდვილს სიყვარულს
არასდროს არვინ არ გაცვლის ფულში.


ცხოვრებაც ბოდვაა, ვნება და თამაში...

ცხოვრებაც ბოდვაა, ვნება და თამაში...

(cxovrebac bodvaa, vneba da tamashi)


ვთამაშობ...
თვალების ჭაობში მიგათრევ...
თამამად...
სუსტი გაქვს ნერვები გეტყობა...
ცოტაც და...
შენს კარტებს თვითონვე მომართმევ...
სიმშვიდე -
დაკარგულ სათქმელებს მეტყვი და...
დამიცდი...
თვალებით მე ისევ ვარტისტობ...
ადრეა
ჯერ ჩემთვის ჩადრები ავიხსნა...
განვიცდი...
გიჭკნება სიმშვიდის ვარდის რტო...
ფიქრობ,
რომ დამთავრდა... კარტები გაიხსნა...
მე ისევ...
ვთამაშობ... თამაშს აქვს წესები...
ჯერ უნდა
ჭაობში ბოლომდე შეგიშვა...
მომყვები...
ცივი გაქვს, რატომღაც, ხელები...
იმღვრევი,
მგონია... არც ერთი შენიშვნა...
სულ რაღაც
თვალებით - გგონია გაძალებ?!
მომყვები
მოთმენით - წყენასაც არ აჩენ,
არადა
არც ბავშვის აღარ გაქვს ასაკი,
მიკვირს,
იხრჩობი და არც ცდილობ გადარჩე...
მთავრდება...
გულწრფელად მგონია, რომ მორჩა,
თვალების წავლება
ფიქრების ქამარში...
შევმცდარვარ...
კვლავ ისე მომყვები, როგორც ჩანს
ცხოვრებაც
ბოდვაა, ვნება და თამაში.


დაღლილი ფიქრები..

დაღლილი ფიქრები..

(daglili fiqrebi)


დავიღალე...
დამღალა მარტო ხეტიალმა..
დამღალა სევდამ.. ტკივილმა.. ცრემლმა..
რატომ უნდა მტკიოდეს სულ?!..
რატომ არ მანებებს ეს ტკივილი თავს..
რატომ მადევს ეს სევდა გულზე ლოდივით და რატომ ვერ ვიშორებ..
გაუთავებელი კითხვები რომლებიც სულ მუდამ პასუხის ძიებაში არიან მაგრამ ვერ პოულობენ..


დამღალა მარტოობამ..
მინდა მეც მიყვარდეს და ვუყვარდე...
მინდა მეც ვიგრძნო ბედნიერება..
მინდა ვხედავდე სამყაროს სიყვარულის ფერებში
და არა შავ-თეთრი, გახუნებული ჩრდილებით..
ჩემ ტკივილს ვერავინ გრძნობს..
ვერავინ გებულობს...


მე თუ ვიღიმი მხოლოდ იმიტომ რომ ჯერაც შემწევს ძალა გავუმკლავდე სევდას..
თუმცა ღიმილზე მეტს ხომ თვალები ამბობენ..
თვალები კი უკვე ვეღარ მალავენ სევდას..
ერთხელ მაინც შემომხედეთ თვალებში.. მხოლოდ ერთხელ..
იქნებ მერე მაინც იგრძნოთ ის ტკივილი...
ის სევდა..
რომელიც ყოველ ღამე ცრემლებს გადმოაქვთ ბალიშზე..
თუმცა არა..
თქვენ ამას ვერასოდეს გაიგებთ..
ვერასდროს იგრძნობთ..
რადგან თქვენ არ განიცდით იმას, რაც მე უკვე დიდი ხანია
მკლავს..
მახრჩობს..
მანადგურებს


რაც ჰქონდა, მისცა

რაც ჰქონდა, მისცა

(rac hqonda, misca)



რაც ჰქონდა, მისცა თეთრი
ხელებგამოწვდილ გლახაკს.
"აგაშენებსო ღმერთი"
- გლახაკმა მიაძახა.

და ისე მოკვდა წამში,
იმას ვე მიხვდა გლახა,
რომ სწორედ ერთხელ, მაშინ,
თავადუფალი ნახა...


ქურაში შემწვარი ღორის ხორცი

ქურაში შემწვარი ღორის ხორცი

(qurashi shemwvari goris xorci)


საჭირო ინგრედიენტები:

1 კგ ღორის ხორცი,
3-4 თავი ხახვი,
1 კგ კარტოფილი,
მარილი - გემოვნებით.

მომზადების წესი:

ღორის ხორცი გავასუფთავოთ, გავრეცხოთ, მოვაყაროთ მარილი, დავდოთ ტაფაზე, დავაყაროთ ალყა-ალყა დაჭრილი ხახვი, დავასხათ ნახევარი ჭიქა წყალი, შევდგათ ქურაში საშუალო ცეცხლზე და შევწვათ მზადყოფნამდე. პერიოდულად მოვასხათ წვენი, რომელიც შეწვის პროცესში გამოიყოფა. (თუ წვენი ამოშრება, მოვასხათ ცხელი წყალი).
კარტოფილი გავფცქვნათ, გავრეცხოთ, გრძლად დავჭრათ, მოვაყაროთ მარილი.
როდესაც ხორცი სანახევროდ შეიწვება, დავაწყოთ ტაფაზე კარტოფილი და შევწვათ.
შემწვარი ხორცი დავჭრათ თხლად, გადავიტანოთ სინზე, გვერდებზე შემოვუწყოთ შემწვარი კარტოფილი. ზემოდან მოვასხათ წვენი, მოვაყაროთ ალყა-ალყა დაჭრილი ხახვი და ოხრახუში.


ლოქო ქინძმარში

ლოქო ქინძმარში

(loqo qindzmarshi)


საჭირო ინგრედიენტები:

500 გრ ლოქო,
1 თავი ხახვი,
2 ც დაფნის ფოთოლი,
2-3 მარცვალი სურნელოვანი პილპილი,
10 ძირი ქინძი,
3/4 ჭიქა ღვინის ძმარი, მარილი - გემოვნებით.

მომზადების წესი:

ლოქო გავასუფთავოთ, გავრეცხოთ, დავჭრათ ნაჭრებად, ჩავალაგოთ ქვაბში, დავასხათ წყალი, შემოვდგათ ცეცხლზე. მოვქაფოთ, დავამატოთ ხახვი, დაფნის ფოთოლი, სურნელოვანი პილპილი და მოვხარშოთ მზადყოფნამდე. მზა თევზი ამოვიღოთ ქვაბიდან, გავაცივოთ, გადავიტანოთ სინზე.
წვრილად დაჭრილი ქინძი შევურიოთ ძმარს და მაგიდასთან მიტანის წინ მოვასხათ ლოქოს. ქინძმარი შეიძლება მივიტანოთ მაგიდასთან ცალკე.