ჭავჭავაძე ილია - Chavchavadze Ilia

გლახის ნაამბობი

თავი: I - II















ილია ჭავჭავაძე - Ilia Chavchavadze


ჭავჭავაძე ილია - Chavchavadze Ilia

გლახის ნაამბობი (glaxis naambobi)

თავი: III - IV


















ილია ჭავჭავაძე - Ilia Chavchavadze


ჭავჭავაძე ილია - Chavchavadze Ilia

გლახის ნაამბობი (glaxis naambobi)

თავი: V - VI






ილია ჭავჭავაძე - Ilia Chavchavadze


ჭავჭავაძე ილია - Chavchavadze Ilia

გლახის ნაამბობი (glaxis naambobi)

თავი: VII - VIII

























ილია ჭავჭავაძე - Ilia Chavchavadze


ჭავჭავაძე ილია - Chavchavadze Ilia

გლახის ნაამბობი (glaxis naambobi)

თავი: IX - X

















ილია ჭავჭავაძე - Ilia Chavchavadze


ჭავჭავაძე ილია - Chavchavadze Ilia

გლახის ნაამბობი (glaxis naambobi)

თავი: XI - XII










ილია ჭავჭავაძე - Ilia Chavchavadze


ჭავჭავაძე ილია - Chavchavadze Ilia

საახალწლო მოთხრობა

(saaxalwlo motxroba)


მახსოვს, როცა პატარა ვიყავი, რა გულის ფანცქალით ვნატრობდი წინა-ღამე ახალის წლისა მალე გათენდეს-მეთქი. მე მახსოვს ეს წინა-ღამე, ეს წინა-ღამე ახალის წლისა ჩვენს პატარა სოფელში, საცა ბღარტებსავით გარს ვეხვიენით დედ-მამას ორნი დანი და სამნი ძმანი. იმ დღეს ჩვენთვის აღარც კაკანათი იყო, აღარც თოვლის გუნდა, აღარც თოვლში ხტომა და სირბილი. თვალი და გული ხვალისაკენ მიგვირბოდა, ხვალეს ველოდით, ხვალე გვახსოვდა, ხვალეს ვნატრობდით. გარეთ რა გვინდოდა, როცა შინ იმოდენა ხილ-ხული და ტკბილეულობა გვეგულებოდა.





ილია ჭავჭავაძე - Ilia Chavchavadze


გოგიჩაიშვილი - Gogichaishvili

გვარის ფუძეა მამაკაცის საკუთარი სახელი გოგიჩა. ეს სათავეს იღებს საკუთარი სახელიდან გოგი. ამ სახელიდანაა ნაწარმოები – გოგილა, გოგინა, გოგიტა, გოგიჩა, გოგიჭა, გოგიჯანა. მათგანაა მიღებული შესატყვისი გვარები – გოგიჯანაშვილი, გოგიჭანაშვილი და ასე შემდეგ.

გოგიჩაიშვილი გურული გვარია და გურული ფორმითაა გაფორმებული. თუმცა, გვხვდება იმერეთშიც.

„გოგიჩაიშვილებს, ფარცხანაყანევს მცხოვრებთ, ემართათ აფხაზეთის საკათალიკოსო ბეგარა: ორმოცი კოკა ღვინო, ორი თეთრი.”

საქართველოში 2 224 გოგიჩაიშვილი ცხოვრობს: თბილისში – 1 037, ლანჩხუთში – 370, ბათუმში – 196. არიან სხვაგანაც.


ცივაძე - Civadze

ცივ ფუძისაა საკუთარი სახელი ცივა. ის გვხვდება გვარში ცივაძე. ცივაძეები სოფელია შუახევის რაიონში.

ასევე გვხვდება მეტსახელები: ცივკვირა, ცივნარა, ცივნარი, ცივჯარა. მათგან კი მომდინარეობს გვარი ცივქარაშვილი.

საქართველოში 458 ცივაძე ცხოვრობს: ქობულეთში – 329, ბათუმში – 61, შუახევში – 16. არიან სხვაგანაც.


აფციაური - ფსიტიძე - Afciauri - Fsitidze


ერთი და იგივე გვარია. 1781 წელს ჭალისუბანში (მეჯუდას ხეობის მთაში) ფსიტიძეების ოთხი კომლი მოიხსენიება. ფსიტიძეები ახალუბანში ცხოვრობენ. მათი ადრინდელი გვარი აფციაური ყოფილა. ფსიტიძეები დღესაც მეჯუდას ხეობის სოფელ ჭალისუბანში „სამებობის” დღეობაზე დადიან.

ფსიტიძეები არიან მეჯვრისხევშიც.

საქართველოში ყველაზე გავრცელებულ 1 000 გვარს შორის კი აფციაურების გვარს 77-ე ადგილი უჭირავს.

საქართველოში 86 ფსიტიძე ცხოვრობს: გორში – 50, თბილისში – 35, მცხეთაში – 1.

5 083 აფციაური: თბილისში – 1 954, დუშეთში – 600, თეთრი წყაროში – 591. არიან სხვაგანაც.


ხასიშვილი – ხასიევი - Khasishvili - Khasievi


დვალეთის სოფელ ჯაშისში ცხოვრობდნენ ხასიშვილები, დღევანდელი ხასიევები. გვარი ხასია კი მეგრული წარმოშობისაა.

ამ ერთი და იგივე გვარიდან ზოგი ოსად ჩაეწერა. ისე კი, როგორც ხასიშვილი, ასევე ხასიევიც ქართული გვარია.

საქართველოში 32 ხასიშვილი ცხოვრობს: თბილისში – 19, ქარელში – 7, კასპში – 3. არიან სხვაგანაც.

208 ხასიევი: თბილისში – 87, ლაგოდეხში – 24, ბოლნისში – 22. არიან სხვაგანაც.


ჩოჩიაშვილი – ჩოჩოური – მაისურაძე - Chochiashvili-Chochouri-Maisuradze


ქართული გვარ-სახელია, გვარს არაფერი აქვს საერთო ოსურთან (თუნდაც ჩოჩიევთან). ფუძე ჩოჩი, ჩოჩვა და ჩოჩავს – ქართული ზმნისმიერი სიტყვებია. ოსებს ჰქონდათ გვარი ცოცითი (ცოციეთი)+ჩოჩითი+ჩოჩიშვილი, რუსულის გავლენით ჩოჩიევი. აი, ასეთია რეალობა.

ჩოჩიდან წარმოქმნილია გვარი ჩოჩია და ის ქართულია. ოსი ჩოჩიევები ძირად დვალები არიან.

საისტორიო საბუთებითა და ეთნოგრაფიული მონაცემებით ქართლში ჩოჩიშვილები ადრე ოქროპირიძის გვარს ატარებდნენ. ქართლში არის ჩოჩაშვილის გვარიც. მათი თავდაპირველი გვარი, როგორც გადმოცემით, ისე საარქივო მონაცემებით, 1859 წლის აღწერით, ქურდაძე ყოფილა. ქართლში მცხოვრები ჩოჩიშვილების გარკვეული ნაწილი ხევის სოფელ ხურთისიდანაა მიგრირებული, რომელნიც მეთვრამეტე საუკუნის აღწერის დავთარში ჩოჩოურად არიან ჩაწერილნი. 1860 წლის მოსახლეობის კამერალური აღწერით ირკვევა, რომ ვანათელი ჩოჩიშვილების ადრინდელი ქართული გვარი მაისურაძე ყოფილა.

სადაც იყვნენ ოსები ცხინვალში, გვარი ჩოჩიშვილი ჩანდა. 1031-1033 წლებში, საისტორიო საბუთებში სოფელი ჩოჩეთია მოხსენიებული.

ამავე ძირისაა გვარი ჩოჩია.

საქართველოში 507 ჩოჩიშვილი ცხოვრობს: გორში – 126, თბილისში – 114, ქარელში – 101. არიან სხვაგანაც.