რა გულგრილი ხარ?

რა გულგრილი ხარ? თვალებს მილულავ,
თვალებს მილულავ ცრემლით ნატბორევს
შენ ამოგივსე სული ყინულის
ცივი ნამსხვრევებით და მიგატოვეს
მე არ გამტყუნებ რომ აღარ გჯერა
მე აღარ გეტყვი - ”ჩემს სიტყვებს ენდე”
მე არ გამტყუნებ რო აღარ გჯერა
კაცის ამდენი ღალატის შემდეგ...


ძნელია, როცა

ძნელია, როცა

ძნელია, როცა ტირილი გინდა,
ძნელია, როცა ტირილს ვერ ბედავ.
ძნელია, როცა სიცილი გინდა
და ამ სიცილის მიზეზს ვერ ხედავ.
ძნელია, როცა შენ გული გტკივა,
რომ ვეღარა გრძნობ ვერავის სითბოს.
ძნელია, როცა ხელებზე გცივა
და ლამაზ ხელებს არავინ გითბობს.
ძნელია, როცა თვალები სველი
ვერ იძინებენ, არ წყდება თოვა.
ძნელია, როცა ვიღაცას ელი
და თან იცი, რომ ის აღარ მოვა..


სევდა გულს ტკივა

სევდა გულს ტკივა

სევდა გულს ტკივა, თვალებს კი არა,
მაგრამ თვალი ჩანს, გული კი არა.
თვალი სხვას იპოვის, გული კი არა,
გულს ახსენდები, თვალებს კი არა..


მე შენ მიყვარხარ !!!



ჩურჩულით ნათქვამს ქვეყნად რა დალევს?
მაგრამ ეშხია როცა ღრიალით
მე მთელს ქვეყანას გავაგებინებ,
რომ შენ მიყვარხარ გულით! ტრფიალით!

მე შენ მიყვარხარ, შენ შეგეჩვიე,
მინდა გიყურო სანამ ვარსებოს
ჩემი თვალები არ დაიღლება
შენ ხომ არსებობ!!!?


წითელ ვარდებში გადაშლილი თეთრი ვარდი ხარ

წითელ ვარდებში გადაშლილი თეთრი ვარდი ხარ

წითელ ვარდებში გადაშლილი თეთრი ვარდი ხარ
მაგრამ შენ მაინც მოწყენილი, რატომ დადიხარ?
დარდი არ გშვენის ჩემო კარგო ქვეყნის თვალი ხარ.
მზე იმალება,რომ შეგნიშნავს განზე გადიხარ.
ყველა გზას გითმობს,ვინც შეგხვდება რა ლამაზი ხარ
შენ ხომ ვარდებში გადაშლილი თეთრი ვარდი ხარ
ლამაზმანების
უნაზესი დედოფალი ხარ!


თუ სახეზე შემომხედავ, დაინახავ უცებ ღიმილს

თუ სახეზე შემომხედავ, დაინახავ უცებ ღიმილს

თუ სახეზე შემომხედავ, დაინახავ უცებ ღიმილს,
ვერ მიხვდები, რომ მე ჩუმად ამით ვფარავ გულის
ტკივილს...
გავუყვები ღამით ქუჩას და ავხედავ სავსე მთვარეს,
ცას ვარსკვლავი თუ მოწყდება, ჩუმად ჩავიფიქრებ
რამეს...
ვინ რა იცის, როგორ ვცხოვრობ, რად ვიღიმი მუდამ ასე...
არ იციან ჩემი გული ტკივილით თუ არის სავსე,
მე რომ მუდამ თან ვატარებ განწყობას და ლამაზ ღიმილს,
ვერ ხვდებიან, რომ ღიმილი მალავს ჩემი გულის ტკივილს...
ვერას ვამბობ, ძველებურად მივუყვები კუთვნილ ბილიკს...
გაიკვირვებთ, ალბათ, ყველა, თუ დავიწყებ უცებ ტირილს...
სევდით სავსე ვზივარ ასე და შევცქერი ზეცას, მთვარეს...
ყველა ჩემი გულისტკივილს მე ვუყვები ამ ჩემს ღამეს...


თურმე მიყვარდა

თურმე მიყვარდა

როცა დრო იყო მასზე არ ვფიქრობდი,
თითქოს არ მიყვარდა, თითქოს არ მხიბლავდა.
მე თითქოს უხილავ ცეცხლში ვიწვოდი...
დავშორდი...
მივხვდი, რომ გიჟივით მიყვარდა.


ნურასოდეს (ჩანახატი - Chanaxati)

ნურასოდეს

ნურასოდეს დაეჭვდები ჩემს სიყვარულში შენდამი ძვირფასო, იმიტომ რომ, რაც გადის დრო, ეს სიყვარული დღითიდღე უფრო იზრდება და ძლიერდება.
ახლა მე ვგრძნობ თავს ნამდვილად ბედნიერად,
რადგან ბოლოს და ბოლოს გიპოვე...
მე შენს ძებნაში დავხარჯე მთელი ჩემი ცხოვრება და ვიცი,
რომ იგივეს განიცდიდი შენც ჩემს მიმართ...
მე შენ უსაზღვროდ მიყვარხარ...


როცა მე შენზე დავიწყებ ფიქრს


როცა მე შენზე დავიწყებ ფიქრს,
ყველაფერი მაშინვე ქრება,
და ყვავილების ცვენა იწყება.
იწყება ოცნება ქრება რეალობა.

ერთი სიცოცხლე სიყვარულს უნდა,
უნდა დაუთმო ამ გრძნობას გული,
ანდა მიართვი სინით ცხოვრება,
გადაუშალე შენი ოცნება,
ამ რეალობას მიჰყიდე სული.


გეტყვი, დამთავრდა, აღარ მიყვარხარ


გეტყვი, დამთავრდა, აღარ მიყვარხარ,
ქარმა წაიღო ის გრძნობა ძველი,
შენ რომ გიყურებ, ფიქრით სხვაგან ვარ,
მერე წავალ და არაფერს გეტყვი.
გაივლის დრო და მოვა ზამთარი,
დარდი ფიფქებად დაიწყებს თოვას,
რომ შემცივდება, დაბერავს ქარი,
ჩემს გასათბობად არავინ მოვა...
ხმადაბლა ისევ რომ ამღერდება.