ჩეკურიშვილი ბელა - Chekurishvili Bela

კავშირი

`გამიშვი, მარია~, _ მესამე დღეა მექანიკურად იმეორებს ვიტორიო და ფიქრს ქარის ზუზუნს აყოლებს. მესამე დღეა მონადირის ქოხში ხის მერხებზე წვანან და საძილე ტომრებიდან ცხვირები მოუჩანთ. იციან, რომ მალე პრიმუსში ნავთი გათავდება და ჩაისაც ვეღარ დალევენ


ჩიხლაძე დავითი - Chixladze Daviti

ბუნტის მითოლოგია ხშირად სევდის სინონიმია

(ზურა რთველიაშვილის პოეტური კრებულის "ირექციის" შესახებ)
რით შეიძლება მიმზიდველი იყოს პოეტი, მწერალი მკითხველისათვის? სხვადასხვა ასპექტია აქ მნიშვნელოვანი, მაგრამ თუკი უბრალო ენით ვიტყვით, მაინც ალბათ არის ერთი ძირითადი მახასიათებელი, რაც პოეტს გადააქცევს რიტუალურ გამტარად საზოგადოებისათვის - ესაა მისი უნარი ირაციონალურად შექმნას საკუთარი პოეტიკა, რაც, გარკვეულწილად, ნასაზრდოები იქნება სევდით, ტკივილით: ტკივილით, რომელიც გამოწვეულია კაცობრიობის დამთრგუნავი ყოვლისმომცველი რაციონალიზმით და მსოფლიო გიჟური პრაგმატიზმით, მისგან გაქცევის უკიდურესი მცდელობით და, ამავე დროს, მაინც ამ მსოფლიოს არდაკარგვის სურვილით.


ჩუბინიძე ნიკოლოზ - Chubinidze Nikoloz

ნინია და ქეთუსია

(დოკუმენტური ქრონიკა)

ვუძღვნი ჩემს შვილებს _
ნინოს და ქეთევანს.

_ თუ თქვენმა მეუღლემ გიღალატათ,
უნდა გიხარდოდეთ, რომ თქვენ გიღა
ლატათ და არა სამშობლოს.
ა. ჩეხოვი


ცაგარელ-ჭყონდიდელი ანტონ - Cagareli-Chkondideli Anton

ვეცხლის მოყვარებისათვის

მაცხოვარი ჩუჱნი და უფალი გვასწავებს მეტყველი: „ნუ მოიგებთ ოქროსა, ნუცა ვეცხლსა“. ცხადი რამ არის რომ ბოროტს მოგებას აყენებს, თორემ კეთილად მოგებას არ დააყენებს. კეთილად მოგებას რომ აყენებდეს, ოქრო და ვეცხლი უხმარი იქნება: თუ კეთილი მოგება დააყენა, ბოროტი ყოვლითურთ უკუთქმული და დაყენებული არის, და ვითარ უნდა იქმნეს სახმარი?


ცეცხლაძე ქეთი - Cecxladze Qeti

ტრიუმფალური თაღი

ანრი ბარბუსის ქუჩაზე ნაგვის მანქანის ხმა გაისმა. ტრადიციულმა ნიავმა დაუბერა ლუქსემბურგის ბაღიდან და თან ცხელი შოკოლადის სურნელი მოიტანა. ვინმე ქალბატონი სწრაფი ნაბიჯით გამოვიდა სახლიდან. ჩემთვის თითქმის გაუგებარი საუბრის ხმები ჩამესმოდა და ამ გაუგებრობის მიუხედავად თავს ისე ვგრძნობდი, როგორც ჩემს მშობლიურ სახლში, ჩემი ბავშვობის ლოგინში.


ცხოვრებაძე რომანი - Cxovrebadze Romani

ბრენდის შვილები

მე ისევ ვდგავარ ჰიჩჰაიკზე ერთი უნიჭო ქალაქის მართკუთხა გზაჯვარედინზე და ველოდები უსახელო მძღოლის კეთილ ნებას და მუხრუჭნარევ ხმაურს წრფივ და ტეხილ რადიუსებში. მძღოლებს თვალებზე სისხლისფერი ლენტი აუხვევიათ და გლობოვენ ჰუმანიზმის წყალსატევების გარდაცვალებას სოფლის შარაზე. თურქ მძღოლებს ყველაზე მეტად უყვართ ჰიჩჰაიკი, მაშინ როდესაც ჰორიზონტალურ მაგისტრალებზე მდედრები ცერა თითი მართ კუთხეს ჰკრავენ. აღმოსავლეთში გვიჭირს უქონლბოს აღიარება თუნდაც ამას ჩვენი ენა სივრცითი ბარიერების გარეშე ამბობდე


ცქიტიშვილი ალეკო -Cqitishvili Aleko

შემჩნეული შეცდომების გასწორება

I

კიდევ ერთხელ სცადა მთვარის ჩამოღება. ფანჯარასთან სკამი მიიდგა და ვარსკვლავებით მოჭედილ ცას ააცქერდა. დიდხანს უკირკიტებდა. მერე ხელი გაიშვირა და ის-ის იყო მთვარისათვის უნდა ჩაევლო, რომ უცებ საკუთარმა სიმძიმემ გადასძალა. შეკრთა, წაბარბაცდა და უკან გადმოვარდა. ყველაფერი წამებში მოხდა. სანამ ინერცია სკამიდან გადმოაგდებდა, ეზოში გადახედვა მოასწრო.


წულაძე აპოლონ - Tculadze Apolon

ჭოლა ლომთათიძე

ჭოლა ლომთათიძეს მე ბავშვობის ასაკიდან ვიცნობდი, მისი მამა ბიბონი მაშინდელი გლეხის პირობაზე დიდი პროტესტანტი გახლდათ — არ ინახავდა მარხვას და ხუცებს ამასხარავებდა, პოლიციასაც კრიჭაში ედგა... ჭოლაც მამამისის ტემპერემენტის იყო, გურული “კუჭიანი” და პირდაპირი, მისი მოსყიდვა არაფრით არ შეიძლებოდა.


წიკლაური მარიამი - Tsiklauri Mariami

ნოველები

ვარიაციები თემაზე “სამშობლო”

ბრძენი ლაო-ძი 25 საუკუნეა ამტკიცებს, ბორბლის არსს მორგვში მოქცეული სიცარიელე ქმნისო. როგორ არ მინდა, ჩემო სამშობლოვ, შენი არსიც საზღვრების შიგნით მოქცეულმა სიცარიელემ შექმნას. ჩემი ქვეყანა არც ჭურჭელია, არც ოთახი


წერეთელი აკაკი - Tsereteli Akaki

დათუნა გოცირიძე

(Datuna Gociridze)


(ძველებური ამბავი)

რაჭველი აზნაური დათუნა გოციძიძე მის დროში განთქმული ვაჟკაცი იყო მთელ იმერეთში. ხმალს უქებდნენ და პირველობაც აგვირგვინებდა. სანამ საყვარელი დისწული, მისივე გაზრდილი, ივანე კვიტაშვილი არ წამოეზარდა. სახელოვანი მოწაფე გვერდში ამოუდგა სახელოვან მოძღვარს... რაღა სჯობია ამ ნეტარებას?!.. მაგრამ ტყუილად კი არ არის ნათქვამი: „ჩამავალი მზე ამომავალ მზეს განზე უყურებსო“. თავმოყვარეობის სიხარბემ შური შეაპარა ორივეს და მათი გმირული ზენა-მოყვრობა საქვეყნო მტერ-მოყვრობად შეიცვალა. მაგრამ მაინც მათი ცალ-ყბა მეგობრობა სხვების ორ-ფეხ მოყვრობაზე უკეთესი იყო, სანამ ყმაწვილურმა, აშვებულმა თავხედობამ ხმალი არ შეურცხვინა დამჯდარ, დინჯ მოხუცებულობას.


აკაკი წერეთელი - Akaki Tsereteli


წურწუმია სერგო - Tsurtsumia Sergo

მარადმღვიძარი სარანგი ერისა

კონსტანტინე გამსახურდია. არის რაღაც მაგიური თუნდაც ამ სახელისა და გვარის ჟღერადობაში. მაგიური და დიდებული. უჩვეულო მუსიკალობაა გაჟღერებული ოცდაორი ბგერის ალიტერაციულ გადაძახილში. თითქოს საგანგებოდ შეერჩიოს გამრიგეს ეს ორი სიტყვა მთელი ზეიმურობით, მთელი პათეტიკით წარმოსათქმელად: არა გიორგი, არა თორნიკე, არა ლუარსაბი, არა თევდორე, არა ერეკლე ან ალექსანდრე, არამედ _ კონსტანტინე გამსახურდია! და ეს მაგიურობა სახელისა იმ უდიადესი მაგისა და ქართული სიტყვის ჯადოქრის შექმნ


ჭონქაძე დანიელ - Chonkadze Daniel

სურამის ციხე

ამ ზაფხულის, იმ საშინელ სიცხეში, როდესაც ქალაქში მცხოვრებნი ეძებდნენ სიგრილეს ქალაქის გარეთ, აქ რამდენიმე ყმაწვილს, რომელთა რიცხვში ერია თქვენი უმორჩილესი მოსამსახურე, დადვეს პირობა მთელ ზაფხულს, ყოველ საღამოს, შეყრა რიყეზე, ანჩისხატის ჩასწვრივ და იქ დროების გატარება კარგა შუაღამემდის. იმ პირობაში, სხვათაშორის, იყო ერთი მუხლი, რომლითაც მორიგე პირს უნდა ეთქვა ერთი მოთხრობა, ანუ ანდაზა ანუ სხვა რაიმე ჩვენი საქართველოს ცხოვრებიდან.